PANJABIBOOK / GUTKA SAHIB / READ PAATH
ਰਹਰਾਸਿ ਸਾਹਿਬ (ਟ:)Rehras Sahib (T.)
ਪਾਠ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ। · Read and reflect, at your own pace.
ਹਰਿ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ. ਭਗਤ ਉਪਾਇਆ; ਪੈਜ ਰਖਦਾ ਆਇਆ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
har jug jug. bhagat aupaaeiaa; paij rakhadhaa aaeiaa. raam raaje ||
ਹਰਣਾਖਸੁ ਦੁਸਟੁ ਹਰਿ ਮਾਰਿਆ; ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਤਰਾਇਆ ॥
haraNaakhas dhusaT har maariaa; prahalaadh taraaeiaa ||
ਅਹੰਕਾਰੀਆ ਨਿੰਦਕਾ. ਪਿਠਿ ਦੇਇ; ਨਾਮਦੇਉ. ਮੁਖਿ ਲਾਇਆ ॥
ahankaareeaa nindhakaa. pitt dhee; naamadheu. mukh laaeiaa ||
ਜਨ ਨਾਨਕ. ਐਸਾ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ; ਅੰਤਿ ਲਏ ਛਡਾਇਆ ॥੪॥੧੩॥੨੦॥
jan naanak. aaisaa har seviaa; ant le chhaddaaeiaa ||4||13||20||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਦੁਖੁ ਦਾਰੂ. ਸੁਖੁ ਰੋਗੁ ਭਇਆ; ਜਾ ਸੁਖੁ. ਤਾਮਿ ਨ ਹੋਈ ॥
dhukh dhaaroo. sukh rog bheiaa; jaa sukh. taam na hoe'ee ||
ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਕਰਣਾ, ਮੈ ਨਾਹੀ; ਜਾ ਹਉ ਕਰੀ. ਨ ਹੋਈ ॥੧॥
toon karataa karaNaa, mai naahee; jaa hu karee. na hoe'ee ||1||
ਬਲਿਹਾਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਵਸਿਆ ॥
balihaaree kudharat vasiaa ||
ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ. ਨ ਜਾਈ ਲਖਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
teraa ant. na jaae'ee lakhiaa ||1|| rahaau ||
ਜਾਤਿ ਮਹਿ ਜੋਤਿ. ਜੋਤਿ ਮਹਿ ਜਾਤਾ; ਅਕਲ ਕਲਾ ਭਰਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ॥
jaat meh jot. jot meh jaataa; akal kalaa bharapoor rahiaa ||
ਤੂੰ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ. ਸਿਫਤਿ ਸੁਆਲੑਿਉ; ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ. ਸੋ ਪਾਰਿ ਪਇਆ ॥
toon sachaa saahib. sifat suaaliu; jin keetee. so paar peiaa ||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ. ਕਰਤੇ ਕੀਆ ਬਾਤਾ; ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ, ਸੁ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ॥੨॥
kahu naanak. karate keeaa baataa; jo kichh karaNaa, su kar rahiaa ||2||
ਸੋ ਦਰੁ ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
so dhar raag aasaa mahalaa 1 ||
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
IkOankaar satigur prasaadh ||
ਸੋ ਦਰੁ ਤੇਰਾ ਕੇਹਾ, ਸੋ ਘਰੁ ਕੇਹਾ; ਜਿਤੁ ਬਹਿ ਸਰਬ ਸਮਾਲੇ ॥
so dhar teraa kehaa, so ghar kehaa; jit beh sarab samaale ||
ਵਾਜੇ ਤੇਰੇ ਨਾਦ ਅਨੇਕ ਅਸੰਖਾ; ਕੇਤੇ ਤੇਰੇ ਵਾਵਣਹਾਰੇ ॥
vaaje tere naadh anek asankhaa; kete tere vaavaNahaare ||
ਕੇਤੇ ਤੇਰੇ, ਰਾਗ ਪਰੀ ਸਿਉ ਕਹੀਅਹਿ; ਕੇਤੇ ਤੇਰੇ ਗਾਵਣਹਾਰੇ ॥
kete tere, raag paree siu kahe'eeh; kete tere gaavaNahaare ||
ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਪਵਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ; ਗਾਵੈ ਰਾਜਾ ਧਰਮੁ ਦੁਆਰੇ ॥
gaavan tudhano pavaN paaNee baisantar; gaavai raajaa dharam dhuaare ||
ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਚਿਤੁ ਗੁਪਤੁ ਲਿਖਿ ਜਾਣਨਿ; ਲਿਖਿ ਲਿਖਿ ਧਰਮੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥
gaavan tudhano chit gupat likh jaaNan; likh likh dharam beechaare ||
ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਈਸਰੁ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇਵੀ; ਸੋਹਨਿ ਤੇਰੇ ਸਦਾ ਸਵਾਰੇ ॥
gaavan tudhano e'eesar brahamaa dhevee; sohan tere sadhaa savaare ||
ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਇੰਦ੍ਰ. ਇੰਦ੍ਰਾਸਣਿ ਬੈਠੇ; ਦੇਵਤਿਆ ਦਰਿ ਨਾਲੇ ॥
gaavan tudhano eindhr. eindhraasaN baitte; dhevatiaa dhar naale ||
ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਸਿਧ ਸਮਾਧੀ ਅੰਦਰਿ; ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਸਾਧ ਬੀਚਾਰੇ ॥
gaavan tudhano sidh samaadhee andhar; gaavan tudhano saadh beechaare ||
ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਜਤੀ ਸਤੀ ਸੰਤੋਖੀ; ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਵੀਰ ਕਰਾਰੇ ॥
gaavan tudhano jatee satee santokhee; gaavan tudhano veer karaare ||
ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ, ਪੰਡਿਤ ਪੜਨਿ ਰਖੀਸੁਰ; ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਵੇਦਾ ਨਾਲੇ ॥
gaavan tudhano, panddit paRan rakheesur; jug jug vedhaa naale ||
ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਮੋਹਣੀਆ ਮਨੁ ਮੋਹਨਿ; ਸੁਰਗੁ ਮਛੁ ਪਇਆਲੇ ॥
gaavan tudhano mohaNeeaa man mohan; surag machh peiaale ||
ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ, ਰਤਨ ਉਪਾਏ ਤੇਰੇ; ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਲੇ ॥
gaavan tudhano, ratan aupaae tere; attasatt teerath naale ||
ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਜੋਧ ਮਹਾਬਲ ਸੂਰਾ; ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਖਾਣੀ ਚਾਰੇ ॥
gaavan tudhano jodh mahaabal sooraa; gaavan tudhano khaaNee chaare ||
ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਖੰਡ ਮੰਡਲ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾ; ਕਰਿ ਕਰਿ ਰਖੇ ਤੇਰੇ ਧਾਰੇ ॥
gaavan tudhano khandd manddal brahamanddaa; kar kar rakhe tere dhaare ||
ਸੇਈ ਤੁਧਨੋ ਗਾਵਨਿ, ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵਨਿ; ਰਤੇ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਰਸਾਲੇ ॥
se'eee tudhano gaavan, jo tudh bhaavan; rate tere bhagat rasaale ||
ਹੋਰਿ ਕੇਤੇ ਤੁਧਨੋ ਗਾਵਨਿ, ਸੇ. ਮੈ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਨਿ; ਨਾਨਕੁ. ਕਿਆ ਬੀਚਾਰੇ ॥
hor kete tudhano gaavan, se. mai chit na aavan; naanak. kiaa beechaare ||
ਸੋਈ ਸੋਈ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ; ਸਾਚਾ ਸਾਚੀ ਨਾਈ ॥
soe'ee soe'ee sadhaa sach saahib; saachaa saachee naae'ee ||
ਹੈ ਭੀ ਹੋਸੀ, ਜਾਇ ਨ ਜਾਸੀ; ਰਚਨਾ ਜਿਨਿ ਰਚਾਈ ॥
hai bhee hosee, jaae na jaasee; rachanaa jin rachaae'ee ||
ਰੰਗੀ ਰੰਗੀ ਭਾਤੀ, ਕਰਿ ਕਰਿ ਜਿਨਸੀ; ਮਾਇਆ ਜਿਨਿ ਉਪਾਈ ॥
rangee rangee bhaatee, kar kar jinasee; maaeiaa jin aupaae'ee ||
ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ. ਕੀਤਾ ਆਪਣਾ; ਜਿਉ ਤਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ॥
kar kar dhekhai. keetaa aapaNaa; jiu tis dhee vaddiaae'ee ||
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸੀ; ਫਿਰਿ. ਹੁਕਮੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਈ ॥
jo tis bhaavai soe'ee karasee; fir. hukam na karaNaa jaae'ee ||
ਸੋ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਸਾਹਾ ਪਤਿਸਾਹਿਬੁ; ਨਾਨਕ. ਰਹਣੁ ਰਜਾਈ ॥੧॥
so paatisaahu saahaa patisaahib; naanak. rahaN rajaae'ee ||1||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 ||
ਸੁਣਿ ਵਡਾ; ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
suN vaddaa; aakhai sabh koe ||
ਕੇਵਡੁ ਵਡਾ; ਡੀਠਾ ਹੋਇ ॥
kevadd vaddaa; ddeettaa hoe ||
ਕੀਮਤਿ ਪਾਇ ਨ ਕਹਿਆ ਜਾਇ ॥
keemat paae na kahiaa jaae ||
ਕਹਣੈ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ; ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥੧॥
kahaNai vaale tere; rahe samaae ||1||
ਵਡੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ; ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰਾ ॥
vadde mere saahibaa; gahir ganbheeraa guNee gaheeraa ||
ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ; ਤੇਰਾ ਕੇਤਾ, ਕੇਵਡੁ ਚੀਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
koe na jaaNai; teraa ketaa, kevadd cheeraa ||1|| rahaau ||
ਸਭਿ ਸੁਰਤੀ ਮਿਲਿ; ਸੁਰਤਿ ਕਮਾਈ ॥
sabh suratee mil; surat kamaae'ee ||
ਸਭ ਕੀਮਤਿ ਮਿਲਿ; ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥
sabh keemat mil; keemat paae'ee ||
ਗਿਆਨੀ ਧਿਆਨੀ; ਗੁਰ ਗੁਰਹਾਈ ॥
giaanee dhiaanee; gur gurahaae'ee ||
ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ; ਤੇਰੀ ਤਿਲੁ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥
kahaN na jaae'ee; teree til vaddiaae'ee ||2||
ਸਭਿ ਸਤ. ਸਭਿ ਤਪ; ਸਭਿ ਚੰਗਿਆਈਆ ॥
sabh sat. sabh tap; sabh changiaae'eeaa ||
ਸਿਧਾ ਪੁਰਖਾ; ਕੀਆ; ਵਡਿਆਈਆ ॥
sidhaa purakhaa; keeaa; vaddiaae'eeaa ||
ਤੁਧੁ ਵਿਣੁ; ਸਿਧੀ. ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ॥
tudh viN; sidhee. kinai na paae'eeaa ||
ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ; ਨਾਹੀ ਠਾਕਿ ਰਹਾਈਆ ॥੩॥
karam milai; naahee ttaak rahaae'eeaa ||3||
ਆਖਣ ਵਾਲਾ; ਕਿਆ ਵੇਚਾਰਾ ॥
aakhaN vaalaa; kiaa vechaaraa ||
ਸਿਫਤੀ ਭਰੇ; ਤੇਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥
sifatee bhare; tere bhanddaaraa ||
ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ; ਤਿਸੈ ਕਿਆ ਚਾਰਾ ॥
jis too dheh; tisai kiaa chaaraa ||
ਨਾਨਕ; ਸਚੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੪॥੨॥
naanak; sach savaaraNahaaraa ||4||2||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 ||
ਆਖਾ ਜੀਵਾ; ਵਿਸਰੈ ਮਰਿ ਜਾਉ ॥
aakhaa jeevaa; visarai mar jaau ||
ਆਖਣਿ ਅਉਖਾ; ਸਾਚਾ ਨਾਉ ॥
aakhaN aaukhaa; saachaa naau ||
ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਕੀ; ਲਾਗੈ ਭੂਖ ॥
saache naam kee; laagai bhookh ||
ਉਤੁ ਭੂਖੈ; ਖਾਇ ਚਲੀਅਹਿ ਦੂਖ ॥੧॥
aut bhookhai; khaae chale'eeh dhookh ||1||
ਸੋ ਕਿਉ ਵਿਸਰੈ; ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥
so kiu visarai; meree maae ||
ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ; ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
saachaa saahib; saachai naae ||1|| rahaau ||
ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਕੀ; ਤਿਲੁ ਵਡਿਆਈ ॥
saache naam kee; til vaddiaae'ee ||
ਆਖਿ ਥਕੇ; ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥
aakh thake; keemat nahee paae'ee ||
ਜੇ ਸਭਿ ਮਿਲਿ ਕੈ; ਆਖਣ ਪਾਹਿ ॥
je sabh mil kai; aakhaN paeh ||
ਵਡਾ ਨ ਹੋਵੈ; ਘਾਟਿ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥
vaddaa na hovai; ghaaT na jaae ||2||
ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ; ਨ ਹੋਵੈ ਸੋਗੁ ॥
naa oh marai; na hovai sog ||
ਦੇਦਾ ਰਹੈ; ਨ ਚੂਕੈ ਭੋਗੁ ॥
dhedhaa rahai; na chookai bhog ||
ਗੁਣੁ ਏਹੋ; ਹੋਰੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
guN eho; hor naahee koe ||
ਨਾ ਕੋ ਹੋਆ; ਨਾ ਕੋ ਹੋਇ ॥੩॥
naa ko hoaa; naa ko hoe ||3||
ਜੇਵਡੁ ਆਪਿ; ਤੇਵਡ ਤੇਰੀ ਦਾਤਿ ॥
jevadd aap; tevadd teree dhaat ||
ਜਿਨਿ ਦਿਨੁ ਕਰਿ ਕੈ; ਕੀਤੀ ਰਾਤਿ ॥
jin dhin kar kai; keetee raat ||
ਖਸਮੁ ਵਿਸਾਰਹਿ; ਤੇ ਕਮਜਾਤਿ ॥
khasam visaareh; te kamajaat ||
ਨਾਨਕ. ਨਾਵੈ ਬਾਝੁ; ਸਨਾਤਿ ॥੪॥੩॥
naanak. naavai baajh; sanaat ||4||3||
ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
raag goojaree mahalaa 4 ||
ਹਰਿ ਕੇ ਜਨ, ਸਤਿਗੁਰ ਸਤਪੁਰਖਾ; ਬਿਨਉ ਕਰਉ ਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥
har ke jan, satigur satapurakhaa; binu karu gur paas ||
ਹਮ ਕੀਰੇ ਕਿਰਮ. ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਾਈ; ਕਰਿ ਦਇਆ. ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥੧॥
ham keere kiram. satigur saraNaae'ee; kar dheiaa. naam paragaas ||1||
ਮੇਰੇ ਮੀਤ ਗੁਰਦੇਵ; ਮੋ ਕਉ. ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥
mere meet guradhev; mo ku. raam naam paragaas ||
ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ, ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਾਨ ਸਖਾਈ; ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਹਮਰੀ ਰਹਰਾਸਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guramat naam, meraa praan sakhaae'ee; har keerat hamaree raharaas ||1|| rahaau ||
ਹਰਿ ਜਨ ਕੇ ਵਡ ਭਾਗ ਵਡੇਰੇ; ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਰਧਾ, ਹਰਿ ਪਿਆਸ ॥
har jan ke vadd bhaag vaddere; jin har har saradhaa, har piaas ||
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ, ਤ੍ਰਿਪਤਾਸਹਿ; ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ. ਗੁਣ ਪਰਗਾਸਿ ॥੨॥
har har naam milai, tripataaseh; mil sangat. guN paragaas ||2||
ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਰਿ, ਹਰਿ ਰਸੁ ਨਾਮੁ. ਨ ਪਾਇਆ; ਤੇ ਭਾਗਹੀਣ ਜਮ ਪਾਸਿ ॥
jin har har, har ras naam. na paaeiaa; te bhaagaheeN jam paas ||
ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਿ ਸੰਗਤਿ. ਨਹੀ ਆਏ; ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵੇ. ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਾਸਿ ॥੩॥
jo satigur saraN sangat. nahee aae; dhrig jeeve. dhrig jeevaas ||3||
ਜਿਨ ਹਰਿ ਜਨ, ਸਤਿਗੁਰ ਸੰਗਤਿ ਪਾਈ; ਤਿਨ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਲਿਖਾਸਿ ॥
jin har jan, satigur sangat paae'ee; tin dhur masatak likhiaa likhaas ||
ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਸਤਸੰਗਤਿ, ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ; ਮਿਲਿ ਜਨ ਨਾਨਕ. ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥੪॥੪॥
dhan dhann satasangat, jit har ras paaeiaa; mil jan naanak. naam paragaas ||4||4||
ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
raag goojaree mahalaa 5 ||
ਕਾਹੇ ਰੇ ਮਨ, ਚਿਤਵਹਿ ਉਦਮੁ; ਜਾ ਆਹਰਿ. ਹਰਿ ਜੀਉ ਪਰਿਆ ॥
kaahe re man, chitaveh audham; jaa aahar. har jeeu pariaa ||
ਸੈਲ ਪਥਰ ਮਹਿ. ਜੰਤ ਉਪਾਏ; ਤਾ ਕਾ ਰਿਜਕੁ, ਆਗੈ ਕਰਿ ਧਰਿਆ ॥੧॥
sail pathar meh. jant aupaae; taa kaa rijak, aagai kar dhariaa ||1||
ਮੇਰੇ ਮਾਧਉ ਜੀ; ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲੇ. ਸੁ ਤਰਿਆ ॥
mere maadhu jee; satasangat mile. su tariaa ||
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ; ਸੂਕੇ ਕਾਸਟ ਹਰਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gur parasaadh param padh paaeiaa; sooke kaasaT hariaa ||1|| rahaau ||
ਜਨਨਿ ਪਿਤਾ, ਲੋਕ ਸੁਤ ਬਨਿਤਾ; ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਕੀ ਧਰਿਆ ॥
janan pitaa, lok sut banitaa; koe na kis kee dhariaa ||
ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹੇ ਠਾਕੁਰੁ; ਕਾਹੇ ਮਨ ਭਉ ਕਰਿਆ ॥੨॥
sir sir rijak sanbaahe ttaakur; kaahe man bhu kariaa ||2||
ਊਡੇ ਊਡਿ. ਆਵੈ ਸੈ ਕੋਸਾ; ਤਿਸੁ ਪਾਛੈ ਬਚਰੇ ਛਰਿਆ ॥
uoodde uoodd. aavai sai kosaa; tis paachhai bachare chhariaa ||
ਤਿਨ ਕਵਣੁ ਖਲਾਵੈ, ਕਵਣੁ ਚੁਗਾਵੈ; ਮਨ ਮਹਿ. ਸਿਮਰਨੁ ਕਰਿਆ ॥੩॥
tin kavaN khalaavai, kavaN chugaavai; man meh. simaran kariaa ||3||
ਸਭਿ ਨਿਧਾਨ. ਦਸ ਅਸਟ ਸਿਧਾਨ; ਠਾਕੁਰ ਕਰ ਤਲ ਧਰਿਆ ॥
sabh nidhaan. dhas asaT sidhaan; ttaakur kar tal dhariaa ||
ਜਨ ਨਾਨਕ. ਬਲਿ ਬਲਿ, ਸਦ ਬਲਿ ਜਾਈਐ; ਤੇਰਾ. ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਰਿਆ ॥੪॥੫॥
jan naanak. bal bal, sadh bal jaae'eeaai; teraa. ant na paaraavariaa ||4||5||
ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ॥
raag aasaa mahalaa 4 so purakh ||
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
IkOankaar satigur prasaadh ||
ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ, ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ; ਹਰਿ ਅਗਮਾ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥
so purakh niranjan, har purakh niranjan; har agamaa agam apaaraa ||
ਸਭਿ ਧਿਆਵਹਿ ਸਭਿ ਧਿਆਵਹਿ ਤੁਧੁ ਜੀ; ਹਰਿ ਸਚੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥
sabh dhiaaveh sabh dhiaaveh tudh jee; har sache sirajaNahaaraa ||
ਸਭਿ ਜੀਅ ਤੁਮਾਰੇ ਜੀ; ਤੂੰ ਜੀਆ ਕਾ ਦਾਤਾਰਾ ॥
sabh jeea tumaare jee; toon jeeaa kaa dhaataaraa ||
ਹਰਿ ਧਿਆਵਹੁ ਸੰਤਹੁ ਜੀ; ਸਭਿ ਦੂਖ ਵਿਸਾਰਣਹਾਰਾ ॥
har dhiaavahu santahu jee; sabh dhookh visaaraNahaaraa ||
ਹਰਿ ਆਪੇ ਠਾਕੁਰੁ, ਹਰਿ ਆਪੇ ਸੇਵਕੁ ਜੀ; ਕਿਆ ਨਾਨਕ. ਜੰਤ ਵਿਚਾਰਾ ॥੧॥
har aape ttaakur, har aape sevak jee; kiaa naanak. jant vichaaraa ||1||
ਤੂੰ ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ, ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਜੀ; ਹਰਿ ਏਕੋ ਪੁਰਖੁ ਸਮਾਣਾ ॥
toon ghaT ghaT antar, sarab nirantar jee; har eko purakh samaaNaa ||
ਇਕਿ ਦਾਤੇ. ਇਕਿ ਭੇਖਾਰੀ ਜੀ; ਸਭਿ ਤੇਰੇ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣਾ ॥
eik dhaate. eik bhekhaaree jee; sabh tere choj viddaaNaa ||
ਤੂੰ ਆਪੇ ਦਾਤਾ. ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ਜੀ; ਹਉ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਾ ॥
toon aape dhaataa. aape bhugataa jee; hu tudh bin avar na jaaNaa ||
ਤੂੰ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਬੇਅੰਤੁ ਬੇਅੰਤੁ ਜੀ; ਤੇਰੇ. ਕਿਆ ਗੁਣ ਆਖਿ ਵਖਾਣਾ ॥
toon paarabraham beant beant jee; tere. kiaa guN aakh vakhaaNaa ||
ਜੋ ਸੇਵਹਿ. ਜੋ ਸੇਵਹਿ ਤੁਧੁ ਜੀ; ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ. ਤਿਨ ਕੁਰਬਾਣਾ ॥੨॥
jo seveh. jo seveh tudh jee; jan naanak. tin kurabaaNaa ||2||
ਹਰਿ ਧਿਆਵਹਿ. ਹਰਿ ਧਿਆਵਹਿ ਤੁਧੁ ਜੀ; ਸੇ ਜਨ. ਜੁਗ ਮਹਿ ਸੁਖਵਾਸੀ ॥
har dhiaaveh. har dhiaaveh tudh jee; se jan. jug meh sukhavaasee ||
ਸੇ ਮੁਕਤੁ. ਸੇ ਮੁਕਤੁ ਭਏ, ਜਿਨ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਜੀ; ਤਿਨ. ਤੂਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥
se mukat. se mukat bhe, jin har dhiaaeiaa jee; tin. tooTee jam kee faasee ||
ਜਿਨ ਨਿਰਭਉ. ਜਿਨ ਹਰਿ ਨਿਰਭਉ ਧਿਆਇਆ ਜੀ; ਤਿਨ ਕਾ. ਭਉ ਸਭੁ ਗਵਾਸੀ ॥
jin nirabhu. jin har nirabhu dhiaaeiaa jee; tin kaa. bhu sabh gavaasee ||
ਜਿਨ ਸੇਵਿਆ. ਜਿਨ ਸੇਵਿਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਜੀ; ਤੇ. ਹਰਿ ਹਰਿ ਰੂਪਿ ਸਮਾਸੀ ॥
jin seviaa. jin seviaa meraa har jee; te. har har roop samaasee ||
ਸੇ ਧੰਨੁ ਸੇ ਧੰਨੁ. ਜਿਨ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਜੀ; ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ. ਤਿਨ ਬਲਿ ਜਾਸੀ ॥੩॥
se dhann se dhann. jin har dhiaaeiaa jee; jan naanak. tin bal jaasee ||3||
ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ਜੀ; ਭਰੇ ਬਿਅੰਤ ਬੇਅੰਤਾ ॥
teree bhagat teree bhagat bhanddaar jee; bhare biant beantaa ||
ਤੇਰੇ ਭਗਤ. ਤੇਰੇ ਭਗਤ. ਸਲਾਹਨਿ ਤੁਧੁ ਜੀ; ਹਰਿ ਅਨਿਕ ਅਨੇਕ ਅਨੰਤਾ ॥
tere bhagat. tere bhagat. salaahan tudh jee; har anik anek anantaa ||
ਤੇਰੀ ਅਨਿਕ ਤੇਰੀ ਅਨਿਕ, ਕਰਹਿ ਹਰਿ ਪੂਜਾ ਜੀ; ਤਪੁ ਤਾਪਹਿ, ਜਪਹਿ ਬੇਅੰਤਾ ॥
teree anik teree anik, kareh har poojaa jee; tap taapeh, japeh beantaa ||
ਤੇਰੇ ਅਨੇਕ ਤੇਰੇ ਅਨੇਕ, ਪੜਹਿ ਬਹੁ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਜੀ; ਕਰਿ ਕਿਰਿਆ ਖਟੁ ਕਰਮ ਕਰੰਤਾ ॥
tere anek tere anek, paReh bahu simrit saasat jee; kar kiriaa khaT karam karantaa ||
ਸੇ ਭਗਤ ਸੇ ਭਗਤ ਭਲੇ, ਜਨ ਨਾਨਕ ਜੀ; ਜੋ ਭਾਵਹਿ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਭਗਵੰਤਾ ॥੪॥
se bhagat se bhagat bhale, jan naanak jee; jo bhaaveh mere har bhagavantaa ||4||
ਤੂੰ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਅਪਰੰਪਰੁ ਕਰਤਾ ਜੀ; ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ. ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥
toon aadh purakh aparanpar karataa jee; tudh jevadd. avar na koe'ee ||
ਤੂੰ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਏਕੋ, ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੂੰ ਏਕੋ ਜੀ; ਤੂੰ ਨਿਹਚਲੁ ਕਰਤਾ ਸੋਈ ॥
toon jug jug eko, sadhaa sadhaa toon eko jee; toon nihachal karataa soe'ee ||
ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਵਰਤੈ ਜੀ; ਤੂੰ ਆਪੇ ਕਰਹਿ ਸੁ ਹੋਈ ॥
tudh aape bhaavai soe'ee varatai jee; toon aape kareh su hoe'ee ||
ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਉਪਾਈ ਜੀ; ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਸਿਰਜਿ ਸਭ ਗੋਈ ॥
tudh aape srisaT sabh aupaae'ee jee; tudh aape siraj sabh goe'ee ||
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ. ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਕਰਤੇ ਕੇ ਜੀ; ਜੋ ਸਭਸੈ ਕਾ ਜਾਣੋਈ ॥੫॥੧॥
jan naanak. guN gaavai karate ke jee; jo sabhasai kaa jaaNoe'ee ||5||1||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥
aasaa mahalaa 4 ||
ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਸਚਿਆਰੁ; ਮੈਡਾ ਸਾਂਈ ॥
toon karataa sachiaar; maiddaa saa(n)e'ee ||
ਜੋ ਤਉ ਭਾਵੈ. ਸੋਈ ਥੀਸੀ; ਜੋ ਤੂੰ ਦੇਹਿ. ਸੋਈ ਹਉ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jo tu bhaavai. soe'ee theesee; jo toon dheh. soe'ee hu paae'ee ||1|| rahaau ||
ਸਭ ਤੇਰੀ; ਤੂੰ ਸਭਨੀ ਧਿਆਇਆ ॥
sabh teree; toon sabhanee dhiaaeiaa ||
ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹਿ; ਤਿਨਿ ਨਾਮ ਰਤਨੁ ਪਾਇਆ ॥
jis no kripaa kareh; tin naam ratan paaeiaa ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਧਾ; ਮਨਮੁਖਿ ਗਵਾਇਆ ॥
guramukh laadhaa; manamukh gavaaeiaa ||
ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਵਿਛੋੜਿਆ; ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧॥
tudh aap vichhoRiaa; aap milaaeiaa ||1||
ਤੂੰ ਦਰੀਆਉ; ਸਭ ਤੁਝ ਹੀ ਮਾਹਿ ॥
toon dhareeaau; sabh tujh hee maeh ||
ਤੁਝ ਬਿਨੁ; ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥
tujh bin; dhoojaa koe'ee naeh ||
ਜੀਅ ਜੰਤ; ਸਭਿ ਤੇਰਾ ਖੇਲੁ ॥
jeea jant; sabh teraa khel ||
ਵਿਜੋਗਿ ਮਿਲਿ. ਵਿਛੁੜਿਆ; ਸੰਜੋਗੀ ਮੇਲੁ ॥੨॥
vijog mil. vichhuRiaa; sanjogee mel ||2||
ਜਿਸ ਨੋ ਤੂ ਜਾਣਾਇਹਿ; ਸੋਈ ਜਨੁ ਜਾਣੈ ॥
jis no too jaaNaaeih; soe'ee jan jaaNai ||
ਹਰਿ ਗੁਣ; ਸਦ ਹੀ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ॥
har guN; sadh hee aakh vakhaaNai ||
ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ; ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥
jin har seviaa; tin sukh paaeiaa ||
ਸਹਜੇ ਹੀ; ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥
sahaje hee; har naam samaaeiaa ||3||
ਤੂ ਆਪੇ ਕਰਤਾ; ਤੇਰਾ ਕੀਆ ਸਭੁ ਹੋਇ ॥
too aape karataa; teraa keeaa sabh hoe ||
ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ; ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
tudh bin; dhoojaa avar na koe ||
ਤੂ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖਹਿ; ਜਾਣਹਿ ਸੋਇ ॥
too kar kar vekheh; jaaNeh soe ||
ਜਨ ਨਾਨਕ; ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੪॥੨॥
jan naanak; guramukh paragaT hoe ||4||2||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 ||
ਤਿਤੁ ਸਰਵਰੜੈ, ਭਈਲੇ ਨਿਵਾਸਾ; ਪਾਣੀ ਪਾਵਕੁ ਤਿਨਹਿ ਕੀਆ ॥
tit saravaraRai, bhe'eele nivaasaa; paaNee paavak tineh keeaa ||
ਪੰਕਜੁ ਮੋਹ, ਪਗੁ ਨਹੀ ਚਾਲੈ; ਹਮ ਦੇਖਾ. ਤਹ ਡੂਬੀਅਲੇ ॥੧॥
pankaj moh, pag nahee chaalai; ham dhekhaa. teh ddoobeeale ||1||
ਮਨ. ਏਕੁ ਨ ਚੇਤਸਿ; ਮੂੜ ਮਨਾ ॥
man. ek na chetas; mooR manaa ||
ਹਰਿ ਬਿਸਰਤ; ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਲਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har bisarat; tere guN galiaa ||1|| rahaau ||
ਨਾ ਹਉ ਜਤੀ ਸਤੀ. ਨਹੀ ਪੜਿਆ; ਮੂਰਖ ਮੁਗਧਾ ਜਨਮੁ ਭਇਆ ॥
naa hu jatee satee. nahee paRiaa; moorakh mugadhaa janam bheiaa ||
ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ. ਤਿਨ ਕੀ ਸਰਣਾ; ਜਿਨ ਤੂ ਨਾਹੀ ਵੀਸਰਿਆ ॥੨॥੩॥
praNavat naanak. tin kee saraNaa; jin too naahee veesariaa ||2||3||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaa mahalaa 5 ||
ਭਈ ਪਰਾਪਤਿ; ਮਾਨੁਖ ਦੇਹੁਰੀਆ ॥
bhe'ee paraapat; maanukh dhehureeaa ||
ਗੋਬਿੰਦ ਮਿਲਣ ਕੀ; ਇਹ ਤੇਰੀ ਬਰੀਆ ॥
gobindh milaN kee; eih teree bareeaa ||
ਅਵਰਿ ਕਾਜ ਤੇਰੈ; ਕਿਤੈ ਨ ਕਾਮ ॥
avar kaaj terai; kitai na kaam ||
ਮਿਲੁ ਸਾਧਸੰਗਤਿ; ਭਜੁ ਕੇਵਲ ਨਾਮ ॥੧॥
mil saadhasangat; bhaj keval naam ||1||
ਸਰੰਜਾਮਿ ਲਾਗੁ; ਭਵਜਲ ਤਰਨ ਕੈ ॥
saranjaam laag; bhavajal taran kai ||
ਜਨਮੁ ਬ੍ਰਿਥਾ ਜਾਤ; ਰੰਗਿ ਮਾਇਆ ਕੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
janam brithaa jaat; rang maaeiaa kai ||1|| rahaau ||
ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਧਰਮੁ ਨ ਕਮਾਇਆ ॥
jap tap sanjam dharam na kamaaeiaa ||
ਸੇਵਾ ਸਾਧ ਨ ਜਾਨਿਆ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥
sevaa saadh na jaaniaa har raaeiaa ||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ; ਹਮ ਨੀਚ ਕਰੰਮਾ ॥
kahu naanak; ham neech karanmaa ||
ਸਰਣਿ ਪਰੇ ਕੀ; ਰਾਖਹੁ ਸਰਮਾ ॥੨॥੪॥
saraN pare kee; raakhahu saramaa ||2||4||
ੴ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਹ ॥
IkOankaar vaahiguroo jee kee fateh ||
ਪਾਤਿਸਾਹੀ ੧੦ ॥
paatisaahee 10 ||
ਚੌਪਈ ॥
choupe'ee ||
ਪੁਨਿ ਰਾਛਸ ਕਾ ਕਾਟਾ ਸੀਸਾ ॥
pun raachhas kaa kaaTaa seesaa ||
ਸ੍ਰੀ ਅਸਿਕੇਤੁ ਜਗਤ ਕੇ ਈਸਾ ॥
sree asiket jagat ke e'eesaa ||
ਪੁਹਪਨ ਬ੍ਰਿਸਟਿ ਗਗਨ ਤੇ ਭਈ ॥
puhapan brisaT gagan te bhe'ee ||
ਸਭਹਿਨ ਆਨਿ ਬਧਾਈ ਦਈ ॥੩੭੫॥
sabhahin aan badhaae'ee dhe'ee ||375||
ਧੰਨ੍ਯ ਧੰਨ੍ਯ ਲੋਗਨ ਕੇ ਰਾਜਾ ॥
dhannay dhannay logan ke raajaa ||
ਦੁਸਟਨ ਦਾਹ ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜਾ ॥
dhusaTan dhaeh gareeb nivaajaa ||
ਅਖਲ ਭਵਨ ਕੇ ਸਿਰਜਨਹਾਰੇ ॥
akhal bhavan ke sirajanahaare ||
ਦਾਸ ਜਾਨਿ, ਮੁਹਿ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੇ ॥੩੭੬॥
dhaas jaan, muh leh aubaare ||376||
ਕਬਿਯੋ ਬਾਚ ਬੇਨਤੀ ॥ ਚੌਪਈ ॥
kabiyo baach benatee || choupe'ee ||
ਹਮਰੀ ਕਰੋ ਹਾਥ ਦੈ ਰੱਛਾ ॥
hamaree karo haath dhai ra'chhaa ||
ਪੂਰਨ ਹੋਇ ਚਿਤ ਕੀ ਇੱਛਾ ॥
pooran hoe chit kee ei'chhaa ||
ਤਵ ਚਰਨਨ ਮਨ ਰਹੈ ਹਮਾਰਾ ॥
tav charanan man rahai hamaaraa ||
ਅਪਨਾ ਜਾਨ ਕਰੋ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰਾ ॥੩੭੭॥
apanaa jaan karo pratipaaraa ||377||
ਹਮਰੇ ਦੁਸਟ ਸਭੈ ਤੁਮ ਘਾਵਹੁ ॥
hamare dhusaT sabhai tum ghaavahu ||
ਆਪੁ ਹਾਥ ਦੈ ਮੋਹਿ ਬਚਾਵਹੁ ॥
aap haath dhai moh bachaavahu ||
ਸੁਖੀ ਬਸੈ ਮੋਰੋ ਪਰਿਵਾਰਾ ॥
sukhee basai moro parivaaraa ||
ਸੇਵਕ ਸਿੱਖ ਸਭੈ ਕਰਤਾਰਾ ॥੩੭੮॥
sevak si'kh sabhai karataaraa ||378||
ਮੋ ਰੱਛਾ ਨਿਜ ਕਰ ਦੈ ਕਰਿਯੈ ॥
mo ra'chhaa nij kar dhai kariyai ||
ਸਭ ਬੈਰਨ ਕੋ ਆਜ ਸੰਘਰਿਯੈ ॥
sabh bairan ko aaj sanghariyai ||
ਪੂਰਨ ਹੋਇ ਹਮਾਰੀ ਆਸਾ ॥
pooran hoe hamaaree aasaa ||
ਤੋਰ ਭਜਨ ਕੀ ਰਹੈ ਪਿਆਸਾ ॥੩੭੯॥
tor bhajan kee rahai piaasaa ||379||
ਤੁਮਹਿ ਛਾਡਿ, ਕੋਈ ਅਵਰ ਨ ਧਿਯਾਊਂ ॥
tumeh chhaadd, koe'ee avar na dhiyaauoo(n) ||
ਜੋ ਬਰ ਚਹੋਂ, ਸੁ ਤੁਮ ਤੇ ਪਾਊਂ ॥
jo bar chaho(n), su tum te paauoo(n) ||
ਸੇਵਕ ਸਿੱਖ ਹਮਾਰੇ ਤਾਰੀਅਹਿ ॥
sevak si'kh hamaare taare'eeh ||
ਚੁਨਿ ਚੁਨਿ ਸਤ੍ਰ ਹਮਾਰੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ॥੩੮੦॥
chun chun satr hamaare maare'eeh ||380||
ਆਪ ਹਾਥ ਦੈ ਮੁਝੈ ਉਬਰਿਯੈ ॥
aap haath dhai mujhai aubariyai ||
ਮਰਨ ਕਾਲ ਕਾ ਤ੍ਰਾਸ ਨਿਵਰਿਯੈ ॥
maran kaal kaa traas nivariyai ||
ਹੂਜੋ ਸਦਾ ਹਮਾਰੇ ਪੱਛਾ ॥
hoojo sadhaa hamaare pa'chhaa ||
ਸ੍ਰੀ ਅਸਿਧੁਜ ਜੂ, ਕਰਿਯਹੁ ਰੱਛਾ ॥੩੮੧॥
sree asidhuj joo, kariyahu ra'chhaa ||381||
ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਮੁਹਿ ਰਾਖਨਹਾਰੇ ॥
raakh leh muh raakhanahaare ||
ਸਾਹਿਬ ਸੰਤ ਸਹਾਇ ਪਿਯਾਰੇ ॥
saahib sant sahaae piyaare ||
ਦੀਨ ਬੰਧੁ ਦੁਸਟਨ ਕੇ ਹੰਤਾ ॥
dheen bandh dhusaTan ke hantaa ||
ਤੁਮ ਹੋ, ਪੁਰੀ ਚਤੁਰਦਸ ਕੰਤਾ ॥੩੮੨॥
tum ho, puree chaturadhas kantaa ||382||
ਕਾਲ ਪਾਇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਪੁ ਧਰਾ ॥
kaal paae, brahamaa bap dharaa ||
ਕਾਲ ਪਾਇ, ਸਿਵ ਜੂ ਅਵਤਰਾ ॥
kaal paae, siv joo avataraa ||
ਕਾਲ ਪਾਇ ਕਰ, ਬਿਸਨੁ ਪ੍ਰਕਾਸਾ ॥
kaal paae kar, bisan prakaasaa ||
ਸਕਲ ਕਾਲ ਕਾ ਕੀਆ ਤਮਾਸਾ ॥੩੮੩॥
sakal kaal kaa keeaa tamaasaa ||383||
ਜਵਨ ਕਾਲ, ਜੋਗੀ ਸਿਵ ਕੀਓ ॥
javan kaal, jogee siv keeo ||
ਬੇਦ ਰਾਜ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੂ ਥੀਓ ॥
bedh raaj, brahamaa joo theeo ||
ਜਵਨ ਕਾਲ, ਸਭ ਲੋਕ ਸਵਾਰਾ ॥
javan kaal, sabh lok savaaraa ||
ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਤਾਹਿ ਹਮਾਰਾ ॥੩੮੪॥
namasakaar hai, taeh hamaaraa ||384||
ਜਵਨ ਕਾਲ, ਸਭ ਜਗਤ ਬਨਾਯੋ ॥
javan kaal, sabh jagat banaayo ||
ਦੇਵ ਦੈਤ ਜੱਛਨ ਉਪਜਾਯੋ ॥
dhev dhait ja'chhan aupajaayo ||
ਆਦਿ ਅੰਤਿ, ਏਕੈ ਅਵਤਾਰਾ ॥
aadh ant, ekai avataaraa ||
ਸੋਈ, ਗੁਰੂ ਸਮਝਿਯਹੁ ਹਮਾਰਾ ॥੩੮੫॥
soe'ee, guroo samajhiyahu hamaaraa ||385||
ਨਮਸਕਾਰ, ਤਿਸ ਹੀ ਕੋ ਹਮਾਰੀ ॥
namasakaar, tis hee ko hamaaree ||
ਸਕਲ ਪ੍ਰਜਾ ਜਿਨ ਆਪ ਸਵਾਰੀ ॥
sakal prajaa jin aap savaaree ||
ਸਿਵਕਨ ਕੋ, ਸਿਵਗੁਨ ਸੁਖ ਦੀਓ ॥
sivakan ko, sivagun sukh dheeo ||
ਸੱਤ੍ਰੁਨ ਕੋ, ਪਲ ਮੋ ਬਧ ਕੀਓ ॥੩੮੬॥
sa'trun ko, pal mo badh keeo ||386||
ਘਟ ਘਟ ਕੇ ਅੰਤਰ ਕੀ ਜਾਨਤ ॥
ghaT ghaT ke antar kee jaanat ||
ਭਲੇ ਬੁਰੇ ਕੀ ਪੀਰ ਪਛਾਨਤ ॥
bhale bure kee peer pachhaanat ||
ਚੀਟੀ ਤੇ ਕੁੰਚਰ ਅਸਥੂਲਾ ॥
cheeTee te kunchar asathoolaa ||
ਸਭ ਪਰ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰਿ ਫੂਲਾ ॥੩੮੭॥
sabh par, kripaa dhrisaT kar foolaa ||387||
ਸੰਤਨ ਦੁਖ ਪਾਏ ਤੇ ਦੁਖੀ ॥
santan dhukh paae te dhukhee ||
ਸੁਖ ਪਾਏ ਸਾਧੁਨ ਕੇ ਸੁਖੀ ॥
sukh paae saadhun ke sukhee ||
ਏਕ ਏਕ ਕੀ ਪੀਰ ਪਛਾਨੈਂ ॥
ek ek kee peer pachhaanai(n) ||
ਘਟ ਘਟ ਕੇ, ਪਟ ਪਟ ਕੀ ਜਾਨੈਂ ॥੩੮੮॥
ghaT ghaT ke, paT paT kee jaanai(n) ||388||
ਜਬ, ਉਦਕਰਖ ਕਰਾ ਕਰਤਾਰਾ ॥
jab, audhakarakh karaa karataaraa ||
ਪ੍ਰਜਾ ਧਰਤ, ਤਬ ਦੇਹ ਅਪਾਰਾ ॥
prajaa dharat, tab dheh apaaraa ||
ਜਬ, ਆਕਰਖ ਕਰਤ ਹੋ ਕਬਹੂੰ ॥
jab, aakarakh karat ho kabahoon ||
ਤੁਮ ਮੈ ਮਿਲਤ, ਦੇਹ ਧਰ ਸਭਹੂੰ ॥੩੮੯॥
tum mai milat, dheh dhar sabhahoon ||389||
ਜੇਤੇ ਬਦਨ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਧਾਰੈ ॥
jete badhan srisaT sabh dhaarai ||
ਆਪੁ ਆਪਨੀ ਬੂਝ ਉਚਾਰੈ ॥
aap aapanee boojh auchaarai ||
ਤੁਮ ਸਭ ਹੀ ਤੇ ਰਹਤ ਨਿਰਾਲਮ ॥
tum sabh hee te rahat niraalam ||
ਜਾਨਤ ਬੇਦ ਭੇਦ ਅਰ ਆਲਮ ॥੩੯੦॥
jaanat bedh bhedh ar aalam ||390||
ਨਿਰੰਕਾਰ ਨ੍ਰਿਬਿਕਾਰ ਨਿਰਲੰਭ ॥
nirankaar nribikaar niralanbh ||
ਆਦਿ ਅਨੀਲ ਅਨਾਦਿ ਅਸੰਭ ॥
aadh aneel anaadh asanbh ||
ਤਾ ਕਾ ਮੂੜ੍ਹ ਉਚਾਰਤ ਭੇਦਾ ॥
taa kaa mooRh auchaarat bhedhaa ||
ਜਾ ਕੋ ਭੇਵ ਨ ਪਾਵਤ ਬੇਦਾ ॥੩੯੧॥
jaa ko bhev na paavat bedhaa ||391||
ਤਾ ਕੋ ਕਰਿ ਪਾਹਨ ਅਨੁਮਾਨਤ ॥
taa ko kar paahan anumaanat ||
ਮਹਾ ਮੂੜ੍ਹ ਕਛੁ ਭੇਦ ਨ ਜਾਨਤ ॥
mahaa mooRh kachh bhedh na jaanat ||
ਮਹਾਦੇਵ ਕੋ ਕਹਤ ਸਦਾ ਸਿਵ ॥
mahaadhev ko kahat sadhaa siv ||
ਨਿਰੰਕਾਰ ਕਾ ਚੀਨਤ ਨਹਿ ਭਿਵ ॥੩੯੨॥
nirankaar kaa cheenat neh bhiv ||392||
ਆਪੁ ਆਪਨੀ ਬੁਧਿ ਹੈ ਜੇਤੀ ॥
aap aapanee budh hai jetee ||
ਬਰਨਤ ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਤੁਹਿ ਤੇਤੀ ॥
baranat bhinn bhinn tuh tetee ||
ਤੁਮਰਾ ਲਖਾ ਨ ਜਾਇ ਪਸਾਰਾ ॥
tumaraa lakhaa na jaae pasaaraa ||
ਕਿਹ ਬਿਧਿ ਸਜਾ ਪ੍ਰਥਮ ਸੰਸਾਰਾ ॥੩੯੩॥
kih bidh sajaa pratham sansaaraa ||393||
ਏਕੈ ਰੂਪ ਅਨੂਪ ਸਰੂਪਾ ॥
ekai roop anoop saroopaa ||
ਰੰਕ ਭਯੋ ਰਾਵ ਕਹੀ ਭੂਪਾ ॥
rank bhayo raav kahee bhoopaa ||
ਅੰਡਜ ਜੇਰਜ ਸੇਤਜ ਕੀਨੀ ॥
anddaj jeraj setaj keenee ||
ਉਤਭੁਜ ਖਾਨਿ, ਬਹੁਰ ਰਚਿ ਦੀਨੀ ॥੩੯੪॥
autabhuj khaan, bahur rach dheenee ||394||
ਕਹੂੰ, ਫੂਲਿ ਰਾਜਾ ਹ੍ਵੈ ਬੈਠਾ ॥
kahoon, fool raajaa hvYai baittaa ||
ਕਹੂੰ, ਸਿਮਟਿ ਭਿ੍ਯੋ ਸੰਕਰ ਇਕੈਠਾ ॥
kahoon, simaT bhayio sankar eikaittaa ||
ਸਗਰੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਦਿਖਾਇ ਅਚੰਭਵ ॥
sagaree srisaT dhikhaae achanbhav ||
ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਸਰੂਪ ਸੁਯੰਭਵ ॥੩੯੫॥
aadh jugaadh saroop suyanbhav ||395||
ਅਬ, ਰੱਛਾ ਮੇਰੀ ਤੁਮ ਕਰੋ ॥
ab, ra'chhaa meree tum karo ||
ਸਿੱਖ ਉਬਾਰਿ ਅਸਿੱਖ ਸੰਘਰੋ ॥
si'kh aubaar asi'kh sangharo ||
ਦੁਸ਼ਟ ਜਿਤੇ ਉਠਵਤ ਉਤਪਾਤਾ ॥
dhushaT jite auttavat autapaataa ||
ਸਕਲ ਮਲੇਛ, ਕਰੋ ਰਣ ਘਾਤਾ ॥੩੯੬॥
sakal malechh, karo raN ghaataa ||396||
ਜੇ ਅਸਿਧੁਜ, ਤਵ ਸਰਨੀ ਪਰੇ ॥
je asidhuj, tav saranee pare ||
ਤਿਨ ਕੇ ਦੁਸਟ, ਦੁਖਿਤ ਹ੍ਵੈ ਮਰੇ ॥
tin ke dhusaT, dhukhit hvYai mare ||
ਪੁਰਖ ਜਵਨ, ਪਗ ਪਰੇ ਤਿਹਾਰੇ ॥
purakh javan, pag pare tihaare ||
ਤਿਨ ਕੇ, ਤੁਮ ਸੰਕਟ ਸਭ ਟਾਰੇ ॥੩੯੭॥
tin ke, tum sankaT sabh Taare ||397||
ਜੋ ਕਲਿ ਕੋ, ਇਕ ਬਾਰ ਧਿਐਹੈ ॥
jo kal ko, eik baar dhiaaihai ||
ਤਾ ਕੇ, ਕਾਲ ਨਿਕਟਿ ਨਹਿ ਐਹੈ ॥
taa ke, kaal nikaT neh aaihai ||
ਰੱਛਾ ਹੋਇ ਤਾਹਿ, ਸਭ ਕਾਲਾ ॥
ra'chhaa hoe taeh, sabh kaalaa ||
ਦੁਸਟ ਅਰਿਸਟ ਟਰੇਂ ਤਤਕਾਲਾ ॥੩੯੮॥
dhusaT arisaT Tare(n) tatakaalaa ||398||
ਕ੍ਰਿਪਾ ਦ੍ਰਿਸਟਿ, ਤਨ ਜਾਹਿ ਨਿਹਰਿਹੋ ॥
kripaa dhrisaT, tan jaeh nihariho ||
ਤਾ ਕੇ ਤਾਪ, ਤਨਕ ਮੋ ਹਰਿਹੋ ॥
taa ke taap, tanak mo hariho ||
ਰਿੱਧਿ ਸਿੱਧਿ, ਘਰ ਮੋ ਸਭ ਹੋਈ ॥
ri'dh si'dh, ghar mo sabh hoe'ee ||
ਦੁਸ਼ਟ ਛਾਹ, ਛ੍ਵੈ ਸਕੈ ਨ ਕੋਈ ॥੩੯੯॥
dhushaT chhaeh, chhvYai sakai na koe'ee ||399||
ਏਕ ਬਾਰ, ਜਿਨ ਤੁਮੈ ਸੰਭਾਰਾ ॥
ek baar, jin tumai sanbhaaraa ||
ਕਾਲ ਫਾਸ ਤੇ, ਤਾਹਿ ਉਬਾਰਾ ॥
kaal faas te, taeh aubaaraa ||
ਜਿਨ ਨਰ, ਨਾਮ ਤਿਹਾਰੋ ਕਹਾ ॥
jin nar, naam tihaaro kahaa ||
ਦਾਰਿਦ ਦੁਸਟ ਦੋਖ ਤੇ ਰਹਾ ॥੪੦੦॥
dhaaridh dhusaT dhokh te rahaa ||400||
ਖੜਗ ਕੇਤ, ਮੈ ਸਰਣਿ ਤਿਹਾਰੀ ॥
khaRag ket, mai saraN tihaaree ||
ਆਪ, ਹਾਥ ਦੈ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੀ ॥
aap, haath dhai leh aubaaree ||
ਸਰਬ ਠੌਰ, ਮੋ ਹੋਹੁ ਸਹਾਈ ॥
sarab ttour, mo hoh sahaae'ee ||
ਦੁਸਟ ਦੋਖ ਤੇ, ਲੇਹੁ ਬਚਾਈ ॥੪੦੧॥
dhusaT dhokh te, leh bachaae'ee ||401||
ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀ, ਹਮ ਪਰ ਜਗਮਾਤਾ ॥
kripaa karee, ham par jagamaataa ||
ਗ੍ਰੰਥ ਕਰਾ ਪੂਰਨ ਸੁਭਰਾਤਾ ॥
granth karaa pooran subharaataa ||
ਕਿਲਬਿਖ ਸਕਲ ਦੇਖ ਕੋ ਹਰਤਾ ॥
kilabikh sakal dhekh ko harataa ||
ਦੁਸਟ ਦੋਖਿਯਨ ਕੋ ਛੈ ਕਰਤਾ ॥੪੦੨॥
dhusaT dhokhiyan ko chhai karataa ||402||
ਸ੍ਰੀ ਅਸਿਧੁਜ ਜਬ ਭਏ ਦਯਾਲਾ ॥
sree asidhuj jab bhe dhayaalaa ||
ਪੂਰਨ ਕਰਾ ਗ੍ਰੰਥ ਤਤਕਾਲਾ ॥
pooran karaa granth tatakaalaa ||
ਮਨ ਬਾਛਤ ਫਲ ਪਾਵੈ ਸੋਈ ॥
man baachhat fal paavai soe'ee ||
ਦੂਖ ਨ ਤਿਸੈ ਬਿਆਪਤ ਕੋਈ ॥੪੦੩॥
dhookh na tisai biaapat koe'ee ||403||
ਅੜਿਲ ॥
aRil ||
ਸੁਨੈ ਗੁੰਗ ਜੋ ਯਾਹਿ; ਸੁ ਰਸਨਾ ਪਾਵਈ ॥
sunai gung jo yaeh; su rasanaa paave'ee ||
ਸੁਨੈ ਮੂੜ ਚਿਤ ਲਾਇ; ਚਤੁਰਤਾ ਆਵਈ ॥
sunai mooR chit laae; chaturataa aave'ee ||
ਦੂਖ ਦਰਦ ਭੌ ਨਿਕਟ; ਨ ਤਿਨ ਨਰ ਕੇ ਰਹੈ ॥
dhookh dharadh bho nikaT; na tin nar ke rahai ||
ਹੋ ਜੋ ਯਾ ਕੀ ਏਕ ਬਾਰ; ਚੌਪਈ ਕੋ ਕਹੈ ॥੪੦੪॥
ho jo yaa kee ek baar; choupe'ee ko kahai ||404||
ਚੌਪਈ ॥
choupe'ee ||
ਸੰਬਤ ਸਤ੍ਰਹ ਸਹਸ ਭਣਿਜੈ ॥
sanbat satreh sahas bhaNijai ||
ਅਰਧ ਸਹਸ, ਫੁਨਿ ਤੀਨਿ ਕਹਿਜੈ ॥
aradh sahas, fun teen kahijai ||
ਭਾਦ੍ਰਵ ਸੁਦੀ ਅਸਟਮੀ, ਰਵਿ ਵਾਰਾ ॥
bhaadhrav sudhee asaTamee, rav vaaraa ||
ਤੀਰ ਸਤੁਦ੍ਰਵ, ਗ੍ਰੰਥ ਸੁਧਾਰਾ ॥੪੦੫॥
teer satudhrav, granth sudhaaraa ||405||
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਚਾਰ ਸੌ ਪਾਂਚ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੪੦੫॥੭੫੫੮॥ ਅਫਜੂੰ ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaadhe chaar so paa(n)ch charitr samaapatam sat subham sat ||405||7558|| afajanoo ||
ਦੋਹਰਾ ॥
dhoharaa ||
ਦਾਸ ਜਾਨ ਕਰਿ ਦਾਸ ਪਰਿ; ਕੀਜੈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਪਾਰ ॥
dhaas jaan kar dhaas par; keejai kripaa apaar ||
ਆਪ ਹਾਥ ਦੈ ਰਾਖ ਮੁਹਿ; ਮਨ ਕ੍ਰਮ ਬਚਨ ਬਿਚਾਰਿ ॥੪੩੩॥
aap haath dhai raakh muh; man kram bachan bichaar ||433||
ਚੌਪਈ ॥
choupe'ee ||
ਮੈ ਨ ਗਨੇਸਹਿ ਪ੍ਰਿਥਮ ਮਨਾਊ ॥
mai na ganeseh pritham manaauoo ||
ਕਿਸਨ ਬਿਸਨ ਕਬਹੂੰ ਨ ਧਿਆਊ ॥
kisan bisan kabahoon na dhiaauoo ||
ਕਾਨਿ ਸੁਨੇ, ਪਹਿਚਾਨ ਨ ਤਿਨ ਸੋ ॥
kaan sune, pahichaan na tin so ||
ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਮੋਰੀ, ਪਗ ਇਨ ਸੋ ॥੪੩੪॥
liv laagee moree, pag ein so ||434||
ਮਹਾਕਾਲ, ਰਖਵਾਰ ਹਮਾਰੋ ॥
mahaakaal, rakhavaar hamaaro ||
ਮਹਾ ਲੋਹ, ਮੈ ਕਿੰਕਰ ਥਾਰੋ ॥
mahaa loh, mai kinkar thaaro ||
ਅਪੁਨਾ ਜਾਨਿ ਕਰੋ ਰਖਵਾਰ ॥
apunaa jaan karo rakhavaar ||
ਬਾਹ ਗਹੇ ਕੀ ਲਾਜ ਬਿਚਾਰ ॥੪੩੫॥
baeh gahe kee laaj bichaar ||435||
ਅਪੁਨਾ ਜਾਨਿ ਮੁਝੈ ਪ੍ਰਤਿਪਰੀਐ ॥
apunaa jaan mujhai pratipareeaai ||
ਚੁਨਿ ਚੁਨਿ ਸਤ੍ਰ ਹਮਾਰੇ ਮਰੀਐ ॥
chun chun satr hamaare mareeaai ||
ਦੇਗ ਤੇਗ ਜਗ ਮੈ ਦੋਊ ਚਲੈ ॥
dheg teg jag mai dhouoo chalai ||
ਰਾਖੁ ਆਪਿ, ਮੁਹਿ ਅਉਰ ਨ ਦਲੈ ॥੪੩੬॥
raakh aap, muh aaur na dhalai ||436||
ਤੁਮ ਮਮ ਕਰਹੁ ਸਦਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰਾ ॥
tum mam karahu sadhaa pratipaaraa ||
ਤੁਮ ਸਾਹਿਬ, ਮੈ ਦਾਸ ਤਿਹਾਰਾ ॥
tum saahib, mai dhaas tihaaraa ||
ਜਾਨਿ ਆਪਨਾ ਮੁਝੈ ਨਿਵਾਜ ॥
jaan aapanaa mujhai nivaaj ||
ਆਪਿ ਕਰੋ ਹਮਰੇ ਸਭ ਕਾਜ ॥੪੩੭॥
aap karo hamare sabh kaaj ||437||
ਤੁਮ ਹੋ, ਸਭ ਰਾਜਨ ਕੇ ਰਾਜਾ ॥
tum ho, sabh raajan ke raajaa ||
ਆਪੇ ਆਪੁ ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜਾ ॥
aape aap gareeb nivaajaa ||
ਦਾਸ ਜਾਨ ਕਰਿ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਮੁਹਿ ॥
dhaas jaan kar, kripaa karahu muh ||
ਹਾਰਿ ਪਰਾ, ਮੈ ਆਨਿ ਦਵਾਰਿ ਤੁਹਿ ॥੪੩੮॥
haar paraa, mai aan dhavaar tuh ||438||
ਅਪੁਨਾ ਜਾਨਿ, ਕਰੋ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰਾ ॥
apunaa jaan, karo pratipaaraa ||
ਤੁਮ ਸਾਹਿਬੁ, ਮੈ ਕਿੰਕਰ ਥਾਰਾ ॥
tum saahib, mai kinkar thaaraa ||
ਦਾਸ ਜਾਨਿ ਕੈ, ਹਾਥਿ ਉਬਾਰੋ ॥
dhaas jaan kai, haath aubaaro ||
ਹਮਰੇ ਸਭ ਬੈਰੀਅਨ, ਸੰਘਾਰੋ ॥੪੩੯॥
hamare sabh baireean, sanghaaro ||439||
ਪ੍ਰਥਮਿ ਧਰੋ ਭਗਵਤ ਕੋ ਧ੍ਯਾਨਾ ॥
pratham dharo bhagavat ko dhayaanaa ||
ਬਹੁਰਿ ਕਰੋ, ਕਬਿਤਾ ਬਿਧਿ ਨਾਨਾ ॥
bahur karo, kabitaa bidh naanaa ||
ਕ੍ਰਿਸਨ ਜਥਾਮਤਿ ਚਰਿਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ ॥
krisan jathaamat charitr auchaaro ||
ਚੂਕ ਹੋਇ ਕਬਿ, ਲੇਹੁ ਸੁਧਾਰੋ ॥੪੪੦॥
chook hoe kab, leh sudhaaro ||440||
ਕਬਿਬਾਚ ॥ ਦੋਹਰਾ ॥
kabibaach || dhoharaa ||
ਜੋ ਨਿਜ ਪ੍ਰਭ ਮੋ ਸੋ ਕਹਾ ਸੋ ਕਹਿਹੋਂ ਜਗ ਮਾਹਿ ॥
jo nij prabh mo so kahaa so kahiho(n) jag maeh ||
ਜੋ ਤਿਹ ਪ੍ਰਭ ਕੋ ਧਿਆਇ ਹੈ ਅੰਤ ਸੁਰਗ ਕੋ ਜਾਹਿ ॥੫੯॥
jo tih prabh ko dhiaae hai ant surag ko jaeh ||59||
ਦੋਹਰਾ ॥
dhoharaa ||
ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਨ ਦੁਇ ਏਕ ਹੈ ਬਿਬ ਬਿਚਾਰ ਕਛੁ ਨਾਹਿ ॥
har har jan dhue ek hai bib bichaar kachh naeh ||
ਜਲ ਤੇ ਉਪਜ ਤਰੰਗ ਜਿਉ ਜਲ ਹੀ ਬਿਖੈ ਸਮਾਹਿ ॥੬੦॥
jal te aupaj tarang jiu jal hee bikhai samaeh ||60||
ਦੋਹਰਾ ॥
dhoharaa ||
ਜਬ ਆਇਸੁ ਪ੍ਰਭ ਕੋ ਭਯੋ ਜਨਮੁ ਧਰਾ ਜਗ ਆਇ ॥
jab aaeis prabh ko bhayo janam dharaa jag aae ||
ਅਬ ਮੈ ਕਥਾ ਸੰਛੇਪ ਤੇ ਸਭਹੂੰ ਕਹਤ ਸੁਨਾਇ ॥੬੪॥
ab mai kathaa sanchhep te sabhahoon kahat sunaae ||64||
ਕਬਿਬਾਚ ॥ ਦੋਹਰਾ ॥
kabibaach || dhoharaa ||
ਠਾਢ ਭਯੋ ਮੈ ਜੋਰਿ ਕਰ ਬਚਨ ਕਹਾ ਸਿਰ ਨਿਆਇ ॥
ttaadd bhayo mai jor kar bachan kahaa sir niaae ||
ਪੰਥ ਚਲੈ ਤਬ ਜਗਤ ਮੈ ਜਬ ਤੁਮ ਕਰਹੁ ਸਹਾਇ ॥੩੦॥
panth chalai tab jagat mai jab tum karahu sahaae ||30||
ਦੋਹਰਾ ॥
dhoharaa ||
ਜੇ ਜੇ ਤੁਮਰੇ ਧਿਆਨ ਕੋ; ਨਿਤ ਉਠਿ ਧਿਐਹੈ ਸੰਤ ॥
je je tumare dhiaan ko; nit autt dhiaaihai sant ||
ਅੰਤ ਲਹੈਗੇ ਮੁਕਤਿ ਫਲੁ; ਪਾਵਹਿਗੇ ਭਗਵੰਤ ॥੬॥੨੬੨॥
ant lahaige mukat fal; paavahige bhagavant ||6||262||
ਦੋਹਰਾ ॥
dhoharaa ||
ਕਾਲ ਪੁਰਖ ਕੀ ਦੇਹਿ ਮੋ; ਕੋਟਿਕ ਬਿਸਨ ਮਹੇਸ ॥
kaal purakh kee dheh mo; koTik bisan mahes ||
ਕੋਟਿ ਇੰਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਿਤੇ; ਰਵਿ ਸਸਿ ਕ੍ਰੋਰਿ ਜਲੇਸ ॥੧॥
koT eindhr brahamaa kite; rav sas kror jales ||1||
ਦੋਹਰਾ ॥
dhoharaa ||
ਰਾਮ ਕਥਾ ਜੁਗ ਜੁਗ ਅਟਲ; ਸਭ ਕੋਈ ਭਾਖਤ ਨੇਤ ॥
raam kathaa jug jug aTal; sabh koe'ee bhaakhat net ||
ਸੁਰਗ ਬਾਸ ਰਘੁਬਰ ਕਰਾ; ਸਗਰੀ ਪੁਰੀ ਸਮੇਤ ॥੮੫੮॥
surag baas raghubar karaa; sagaree puree samet ||858||
ਸ੍ਵੈਯਾ ॥
svYaiyaa ||
ਪਾਂਇ ਗਹੇ ਜਬ ਤੇ ਤੁਮਰੇ ਤਬ ਤੇ ਕੋਊ ਆਂਖ ਤਰੇ ਨਹੀਂ ਆਨ੍ਯੋ ॥
paa(n)e gahe jab te tumare tab te kouoo aa(n)kh tare nahee(n) aanayo ||
ਰਾਮ ਰਹੀਮ ਪੁਰਾਨ ਕੁਰਾਨ; ਅਨੇਕ ਕਹੈਂ, ਮਤ ਏਕ ਨ ਮਾਨ੍ਯੋ ॥
raam raheem puraan kuraan; anek kahai(n), mat ek na maanayo ||
ਸਿੰਮ੍ਰਿਤ ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਦ ਸਭੈ; ਬਹੁ ਭੇਦ ਕਹੈਂ, ਹਮ ਏਕ ਨ ਜਾਨ੍ਯੋ ॥
sinmrit saasatr bedh sabhai; bahu bhedh kahai(n), ham ek na jaanayo ||
ਸ੍ਰੀ ਅਸਿਪਾਨ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੁਮਰੀ ਕਰਿ; ਮੈ ਨ ਕਹ੍ਯੋ, ਸਭ ਤੋਹਿ ਬਖਾਨ੍ਯੋ ॥੮੬੩॥
sree asipaan, kripaa tumaree kar; mai na kahayo, sabh toh bakhaanayo ||863||
ਦੋਹਰਾ ॥
dhoharaa ||
ਸਗਲ ਦੁਆਰ ਕਉ ਛਾਡਿ ਕੈ; ਗਹਿਓ ਤੁਹਾਰੋ ਦੁਆਰ ॥
sagal dhuaar ku chhaadd kai; gahio tuhaaro dhuaar ||
ਬਾਂਹਿ ਗਹੇ ਕੀ ਲਾਜ ਅਸ; ਗੋਬਿੰਦ ਦਾਸ ਤੁਹਾਰ ॥੮੬੪॥
baa(n)h gahe kee laaj as; gobindh dhaas tuhaar ||864||
ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੩ ਅਨੰਦੁ ॥
raamakalee mahalaa 3 anandh ||
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
IkOankaar satigur prasaadh ||
ਅਨੰਦੁ ਭਇਆ ਮੇਰੀ ਮਾਏ; ਸਤਿਗੁਰੂ. ਮੈ ਪਾਇਆ ॥
anandh bheiaa meree maae; satiguroo. mai paaeiaa ||
ਸਤਿਗੁਰੁ. ਤ ਪਾਇਆ ਸਹਜ ਸੇਤੀ; ਮਨਿ ਵਜੀਆ ਵਾਧਾਈਆ ॥
satigur. ta paaeiaa sahaj setee; man vajeeaa vaadhaae'eeaa ||
ਰਾਗ ਰਤਨ ਪਰਵਾਰ ਪਰੀਆ; ਸਬਦ ਗਾਵਣ ਆਈਆ ॥
raag ratan paravaar pareeaa; sabadh gaavaN aae'eeaa ||
ਸਬਦੋ ਤ ਗਾਵਹੁ ਹਰੀ ਕੇਰਾ; ਮਨਿ ਜਿਨੀ ਵਸਾਇਆ ॥
sabadho ta gaavahu haree keraa; man jinee vasaaeiaa ||
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ. ਅਨੰਦੁ ਹੋਆ; ਸਤਿਗੁਰੂ ਮੈ ਪਾਇਆ ॥੧॥
kahai naanak. anandh hoaa; satiguroo mai paaeiaa ||1||
ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ; ਤੂ ਸਦਾ ਰਹੁ ਹਰਿ ਨਾਲੇ ॥
e man meriaa; too sadhaa rahu har naale ||
ਹਰਿ ਨਾਲਿ ਰਹੁ ਤੂ ਮੰਨ ਮੇਰੇ; ਦੂਖ ਸਭਿ ਵਿਸਾਰਣਾ ॥
har naal rahu too mann mere; dhookh sabh visaaraNaa ||
ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਓਹੁ ਕਰੇ ਤੇਰਾ; ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰਣਾ ॥
angeekaar oh kare teraa; kaaraj sabh savaaraNaa ||
ਸਭਨਾ ਗਲਾ ਸਮਰਥੁ ਸੁਆਮੀ; ਸੋ. ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੇ ॥
sabhanaa galaa samarath suaamee; so. kiu manahu visaare ||
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ. ਮੰਨ ਮੇਰੇ; ਸਦਾ ਰਹੁ ਹਰਿ ਨਾਲੇ ॥੨॥
kahai naanak. mann mere; sadhaa rahu har naale ||2||
ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬਾ; ਕਿਆ ਨਾਹੀ. ਘਰਿ ਤੇਰੈ ॥
saache saahibaa; kiaa naahee. ghar terai ||
ਘਰਿ ਤ ਤੇਰੈ. ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੈ; ਜਿਸੁ ਦੇਹਿ ਸੁ ਪਾਵਏ ॥
ghar ta terai. sabh kichh hai; jis dheh su paave ||
ਸਦਾ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹ ਤੇਰੀ; ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਾਵਏ ॥
sadhaa sifat salaeh teree; naam man vasaave ||
ਨਾਮੁ ਜਿਨ ਕੈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ; ਵਾਜੇ ਸਬਦ ਘਨੇਰੇ ॥
naam jin kai man vasiaa; vaaje sabadh ghanere ||
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ. ਸਚੇ ਸਾਹਿਬ; ਕਿਆ ਨਾਹੀ. ਘਰਿ ਤੇਰੈ ॥੩॥
kahai naanak. sache saahib; kiaa naahee. ghar terai ||3||
ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ; ਮੇਰਾ ਆਧਾਰੋ ॥
saachaa naam; meraa aadhaaro ||
ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ਮੇਰਾ; ਜਿਨਿ ਭੁਖਾ ਸਭਿ ਗਵਾਈਆ ॥
saach naam adhaar meraa; jin bhukhaa sabh gavaae'eeaa ||
ਕਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖ ਮਨਿ ਆਇ ਵਸਿਆ; ਜਿਨਿ ਇਛਾ ਸਭਿ ਪੁਜਾਈਆ ॥
kar saa(n)t sukh man aae vasiaa; jin eichhaa sabh pujaae'eeaa ||
ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਣੁ ਕੀਤਾ ਗੁਰੂ ਵਿਟਹੁ; ਜਿਸ ਦੀਆ ਏਹਿ ਵਡਿਆਈਆ ॥
sadhaa kurabaaN keetaa guroo viTahu; jis dheeaa eh vaddiaae'eeaa ||
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ. ਸੁਣਹੁ ਸੰਤਹੁ; ਸਬਦਿ ਧਰਹੁ ਪਿਆਰੋ ॥
kahai naanak. suNahu santahu; sabadh dharahu piaaro ||
ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ; ਮੇਰਾ ਆਧਾਰੋ ॥੪॥
saachaa naam; meraa aadhaaro ||4||
ਵਾਜੇ ਪੰਚ ਸਬਦ; ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਸਭਾਗੈ ॥
vaaje panch sabadh; tit ghar sabhaagai ||
ਘਰਿ ਸਭਾਗੈ ਸਬਦ ਵਾਜੇ; ਕਲਾ ਜਿਤੁ ਘਰਿ ਧਾਰੀਆ ॥
ghar sabhaagai sabadh vaaje; kalaa jit ghar dhaareeaa ||
ਪੰਚ ਦੂਤ ਤੁਧੁ ਵਸਿ ਕੀਤੇ; ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿਆ ॥
panch dhoot tudh vas keete; kaal kanTak maariaa ||
ਧੁਰਿ ਕਰਮਿ ਪਾਇਆ ਤੁਧੁ. ਜਿਨ ਕਉ; ਸਿ. ਨਾਮਿ ਹਰਿ ਕੈ ਲਾਗੇ ॥
dhur karam paaeiaa tudh. jin ku; s. naam har kai laage ||
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ. ਤਹ ਸੁਖੁ ਹੋਆ; ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਅਨਹਦ ਵਾਜੇ ॥੫॥
kahai naanak. teh sukh hoaa; tit ghar anahadh vaaje ||5||
ਅਨਦੁ ਸੁਣਹੁ ਵਡਭਾਗੀਹੋ; ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ॥
anadh suNahu vaddabhaageeho; sagal manorath poore ||
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ; ਉਤਰੇ ਸਗਲ ਵਿਸੂਰੇ ॥
paarabraham prabh paaeiaa; autare sagal visoore ||
ਦੂਖ ਰੋਗ ਸੰਤਾਪ ਉਤਰੇ; ਸੁਣੀ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ॥
dhookh rog santaap autare; suNee sachee baaNee ||
ਸੰਤ ਸਾਜਨ ਭਏ ਸਰਸੇ; ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਣੀ ॥
sant saajan bhe sarase; poore gur te jaaNee ||
ਸੁਣਤੇ ਪੁਨੀਤ. ਕਹਤੇ ਪਵਿਤੁ; ਸਤਿਗੁਰੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ॥
suNate puneet. kahate pavit; satigur rahiaa bharapoore ||
ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕੁ. ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਾਗੇ; ਵਾਜੇ ਅਨਹਦ ਤੂਰੇ ॥੪੦॥੧॥
binavant naanak. gur charaN laage; vaaje anahadh toore ||40||1||
ਮੁੰਦਾਵਣੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
mundhaavaNee mahalaa 5 ||
ਥਾਲ ਵਿਚਿ. ਤਿੰਨਿ ਵਸਤੂ ਪਈਓ; ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਵੀਚਾਰੋ ॥
thaal vich. tinn vasatoo pe'eeo; sat santokh veechaaro ||
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ. ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਪਇਓ; ਜਿਸ ਕਾ ਸਭਸੁ ਅਧਾਰੋ ॥
anmrit naam. ttaakur kaa peio; jis kaa sabhas adhaaro ||
ਜੇ ਕੋ ਖਾਵੈ. ਜੇ ਕੋ ਭੁੰਚੈ; ਤਿਸ ਕਾ ਹੋਇ ਉਧਾਰੋ ॥
je ko khaavai. je ko bhunchai; tis kaa hoe audhaaro ||
ਏਹ ਵਸਤੁ. ਤਜੀ ਨਹ ਜਾਈ; ਨਿਤ ਨਿਤ ਰਖੁ ਉਰਿ ਧਾਰੋ ॥
eh vasat. tajee neh jaae'ee; nit nit rakh aur dhaaro ||
ਤਮ ਸੰਸਾਰੁ. ਚਰਨ ਲਗਿ ਤਰੀਐ; ਸਭੁ ਨਾਨਕ ਬ੍ਰਹਮ ਪਸਾਰੋ ॥੧॥
tam sansaar. charan lag tareeaai; sabh naanak braham pasaaro ||1||
ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੫ ॥
salok mahalaa 5 ||
ਤੇਰਾ ਕੀਤਾ. ਜਾਤੋ ਨਾਹੀ; ਮੈਨੋ ਜੋਗੁ ਕੀਤੋਈ ॥
teraa keetaa. jaato naahee; maino jog keetoe'ee ||
ਮੈ ਨਿਰਗੁਣਿਆਰੇ. ਕੋ ਗੁਣੁ ਨਾਹੀ; ਆਪੇ ਤਰਸੁ ਪਇਓਈ ॥
mai niraguNiaare. ko guN naahee; aape taras peioe'ee ||
ਤਰਸੁ ਪਇਆ. ਮਿਹਰਾਮਤਿ ਹੋਈ; ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਜਣੁ ਮਿਲਿਆ ॥
taras peiaa. miharaamat hoe'ee; satigur sajaN miliaa ||
ਨਾਨਕ. ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਤਾਂ ਜੀਵਾਂ; ਤਨੁ ਮਨੁ ਥੀਵੈ ਹਰਿਆ ॥੧॥
naanak. naam milai taa(n) jeevaa(n); tan man theevai hariaa ||1||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਤਿਥੈ ਤੂ ਸਮਰਥੁ; ਜਿਥੈ ਕੋਇ ਨਾਹਿ ॥
tithai too samarath; jithai koe naeh ||
ਓਥੈ ਤੇਰੀ ਰਖ; ਅਗਨੀ ਉਦਰ ਮਾਹਿ ॥
othai teree rakh; aganee audhar maeh ||
ਸੁਣਿ ਕੈ. ਜਮ ਕੇ ਦੂਤ; ਨਾਇ ਤੇਰੈ. ਛਡਿ ਜਾਹਿ ॥
suN kai. jam ke dhoot; naae terai. chhadd jaeh ||
ਭਉਜਲੁ ਬਿਖਮੁ ਅਸਗਾਹੁ; ਗੁਰਸਬਦੀ ਪਾਰਿ ਪਾਹਿ ॥
bhaujal bikham asagaahu; gurasabadhee paar paeh ||
ਜਿਨ ਕਉ ਲਗੀ ਪਿਆਸ; ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸੇਇ ਖਾਹਿ ॥
jin ku lagee piaas; anmrit see khaeh ||
ਕਲਿ ਮਹਿ ਏਹੋ ਪੁੰਨੁ; ਗੁਣ ਗੋਵਿੰਦ ਗਾਹਿ ॥
kal meh eho punn; guN govindh gaeh ||
ਸਭਸੈ ਨੋ ਕਿਰਪਾਲੁ; ਸਮੑਾਲੇ ਸਾਹਿ ਸਾਹਿ ॥
sabhasai no kirapaal; samaale saeh saeh ||
ਬਿਰਥਾ ਕੋਇ. ਨ ਜਾਇ; ਜਿ ਆਵੈ ਤੁਧੁ ਆਹਿ ॥੯॥
birathaa koe. na jaae; j aavai tudh aaeh ||9||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 ||
ਅੰਤਰਿ ਗੁਰੁ ਆਰਾਧਣਾ; ਜਿਹਵਾ ਜਪਿ ਗੁਰ ਨਾਉ ॥
antar gur aaraadhaNaa; jihavaa jap gur naau ||
ਨੇਤ੍ਰੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੇਖਣਾ; ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਨਣਾ ਗੁਰ ਨਾਉ ॥
netree satigur pekhaNaa; sravaNee sunaNaa gur naau ||
ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਰਤਿਆ; ਦਰਗਹ ਪਾਈਐ ਠਾਉ ॥
satigur setee ratiaa; dharageh paae'eeaai ttaau ||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ. ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ; ਜਿਸ ਨੋ ਏਹ ਵਥੁ ਦੇਇ ॥
kahu naanak. kirapaa kare; jis no eh vath dhee ||
ਜਗ ਮਹਿ ਉਤਮ ਕਾਢੀਅਹਿ; ਵਿਰਲੇ ਕੇਈ ਕੇਇ ॥੧॥
jag meh autam kaadde'eeh; virale ke'eee kee ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 ||
ਰਖੇ ਰਖਣਹਾਰਿ; ਆਪਿ ਉਬਾਰਿਅਨੁ ॥
rakhe rakhaNahaar; aap aubaarian ||
ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਇ; ਕਾਜ ਸਵਾਰਿਅਨੁ ॥
gur kee pairee paae; kaaj savaarian ||
ਹੋਆ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ; ਮਨਹੁ. ਨ ਵਿਸਾਰਿਅਨੁ ॥
hoaa aap dheiaal; manahu. na visaarian ||
ਸਾਧ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ; ਭਵਜਲੁ ਤਾਰਿਅਨੁ ॥
saadh janaa kai sang; bhavajal taarian ||
ਸਾਕਤ ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ; ਖਿਨ ਮਾਹਿ ਬਿਦਾਰਿਅਨੁ ॥
saakat nindhak dhusaT; khin maeh bidhaarian ||
ਤਿਸੁ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਟੇਕ; ਨਾਨਕ. ਮਨੈ ਮਾਹਿ ॥
tis saahib kee Tek; naanak. manai maeh ||
ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਸੁਖੁ ਹੋਇ; ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਜਾਹਿ ॥੨॥
jis simarat sukh hoe; sagale dhookh jaeh ||2||
Gurbani text: Shabad OS, database 4.8.7. Original paath text is preserved; Roman script is a reading aid, not a translation. Paath lengths and selections vary by maryada.
ਗੁਰਬਾਣੀ ਪਾਠ: Shabad OS। ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਆਪਣੀ ਮਰਯਾਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।
ਗੁਰਬਾਣੀ ਪਾਠ: Shabad OS। ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਆਪਣੀ ਮਰਯਾਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।