PANJABIBOOK / GUTKA SAHIB / READ PAATH
ਓਅੰਕਾਰੁOankaar
ਪਾਠ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ। · Read and reflect, at your own pace.
ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ਦਖਣੀ ਓਅੰਕਾਰੁ ॥
raamakalee mahalaa 1 dhakhaNee oankaar ||
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
IkOankaar satigur prasaadh ||
ਓਅੰਕਾਰਿ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਤਪਤਿ ॥
oankaar; brahamaa autapat ||
ਓਅੰਕਾਰੁ; ਕੀਆ ਜਿਨਿ ਚਿਤਿ ॥
oankaar; keeaa jin chit ||
ਓਅੰਕਾਰਿ; ਸੈਲ ਜੁਗ ਭਏ ॥
oankaar; sail jug bhe ||
ਓਅੰਕਾਰਿ; ਬੇਦ ਨਿਰਮਏ ॥
oankaar; bedh nirame ||
ਓਅੰਕਾਰਿ; ਸਬਦਿ ਉਧਰੇ ॥
oankaar; sabadh audhare ||
ਓਅੰਕਾਰਿ; ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੇ ॥
oankaar; guramukh tare ||
ਓਨਮ ਅਖਰ; ਸੁਣਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥
onam akhar; suNahu beechaar ||
ਓਨਮ ਅਖਰੁ; ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸਾਰੁ ॥੧॥
onam akhar; tribhavaN saar ||1||
ਸੁਣਿ ਪਾਡੇ; ਕਿਆ ਲਿਖਹੁ ਜੰਜਾਲਾ ॥
suN paadde; kiaa likhahu janjaalaa ||
ਲਿਖੁ ਰਾਮ ਨਾਮ; ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੋਪਾਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
likh raam naam; guramukh gopaalaa ||1|| rahaau ||
ਸਸੈ. ਸਭੁ ਜਗੁ ਸਹਜਿ ਉਪਾਇਆ; ਤੀਨਿ ਭਵਨ ਇਕ ਜੋਤੀ ॥
sasai. sabh jag sahaj aupaaeiaa; teen bhavan eik jotee ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸਤੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ; ਚੁਣਿ ਲੈ ਮਾਣਕ ਮੋਤੀ ॥
guramukh vasat paraapat hovai; chuN lai maaNak motee ||
ਸਮਝੈ ਸੂਝੈ ਪੜਿ ਪੜਿ ਬੂਝੈ; ਅੰਤਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਸਾਚਾ ॥
samajhai soojhai paR paR boojhai; ant nirantar saachaa ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਖੈ ਸਾਚੁ ਸਮਾਲੇ; ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ. ਜਗੁ ਕਾਚਾ ॥੨॥
guramukh dhekhai saach samaale; bin saache. jag kaachaa ||2||
ਧਧੈ. ਧਰਮੁ ਧਰੇ, ਧਰਮਾ ਪੁਰਿ; ਗੁਣਕਾਰੀ ਮਨੁ ਧੀਰਾ ॥
dhadhai. dharam dhare, dharamaa pur; guNakaaree man dheeraa ||
ਧਧੈ. ਧੂਲਿ ਪੜੈ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ; ਕੰਚਨ ਭਏ ਮਨੂਰਾ ॥
dhadhai. dhool paRai mukh masatak; kanchan bhe manooraa ||
ਧਨੁ ਧਰਣੀਧਰੁ ਆਪਿ ਅਜੋਨੀ; ਤੋਲਿ ਬੋਲਿ ਸਚੁ ਪੂਰਾ ॥
dhan dharaNeedhar aap ajonee; tol bol sach pooraa ||
ਕਰਤੇ ਕੀ ਮਿਤਿ. ਕਰਤਾ ਜਾਣੈ; ਕੈ ਜਾਣੈ ਗੁਰੁ ਸੂਰਾ ॥੩॥
karate kee mit. karataa jaaNai; kai jaaNai gur sooraa ||3||
ਙਿਆਨੁ ਗਵਾਇਆ. ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ; ਗਰਬਿ ਗਲੇ ਬਿਖੁ ਖਾਇਆ ॥
n(g)iaan gavaaeiaa. dhoojaa bhaaeiaa; garab gale bikh khaaeiaa ||
ਗੁਰ ਰਸੁ ਗੀਤ ਬਾਦ. ਨਹੀ ਭਾਵੈ ਸੁਣੀਐ; ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ਗਵਾਇਆ ॥
gur ras geet baadh. nahee bhaavai suNeeaai; gahir ganbheer gavaaeiaa ||
ਗੁਰਿ. ਸਚੁ ਕਹਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਲਹਿਆ; ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਾਚੁ ਸੁਖਾਇਆ ॥
gur. sach kahiaa anmrit lahiaa; man tan saach sukhaaeiaa ||
ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਦੇਵੈ; ਆਪੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਇਆ ॥੪॥
aape guramukh aape dhevai; aape anmrit peeaaeiaa ||4||
ਏਕੋ ਏਕੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਈ; ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਵਿਆਪੈ ॥
eko ek kahai sabh koe'ee; haumai garab viaapai ||
ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੁ ਪਛਾਣੈ; ਇਉ ਘਰੁ ਮਹਲੁ ਸਿਞਾਪੈ ॥
antar baahar ek pachhaaNai; eiu ghar mahal sin(y)aapai ||
ਪ੍ਰਭੁ ਨੇੜੈ ਹਰਿ. ਦੂਰਿ, ਨ ਜਾਣਹੁ; ਏਕੋ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਬਾਈ ॥
prabh neRai har. dhoor, na jaaNahu; eko srisaT sabaae'ee ||
ਏਕੰਕਾਰੁ. ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਦੂਜਾ; ਨਾਨਕ. ਏਕੁ ਸਮਾਈ ॥੫॥
ekankaar. avar nahee dhoojaa; naanak. ek samaae'ee ||5||
ਇਸੁ ਕਰਤੇ ਕਉ. ਕਿਉ ਗਹਿ ਰਾਖਉ; ਅਫਰਿਓ ਤੁਲਿਓ. ਨ ਜਾਈ ॥
eis karate ku. kiu geh raakhu; afario tulio. na jaae'ee ||
ਮਾਇਆ ਕੇ ਦੇਵਾਨੇ ਪ੍ਰਾਣੀ; ਝੂਠਿ ਠਗਉਰੀ ਪਾਈ ॥
maaeiaa ke dhevaane praaNee; jhoott ttagauree paae'ee ||
ਲਬਿ ਲੋਭਿ ਮੁਹਤਾਜਿ ਵਿਗੂਤੇ; ਇਬ ਤਬ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਈ ॥
lab lobh muhataaj vigoote; eib tab fir pachhutaae'ee ||
ਏਕੁ ਸਰੇਵੈ ਤਾ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਪਾਵੈ; ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਰਹਾਈ ॥੬॥
ek sarevai taa gat mit paavai; aavaN jaaN rahaae'ee ||6||
ਏਕੁ ਅਚਾਰੁ ਰੰਗੁ ਇਕੁ ਰੂਪੁ ॥
ek achaar rang eik roop ||
ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ; ਅਸਰੂਪੁ ॥
pauN paaNee aganee; asaroop ||
ਏਕੋ ਭਵਰੁ; ਭਵੈ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥
eko bhavar; bhavai tih loe ||
ਏਕੋ ਬੂਝੈ ਸੂਝੈ; ਪਤਿ ਹੋਇ ॥
eko boojhai soojhai; pat hoe ||
ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਲੇ; ਸਮਸਰਿ ਰਹੈ ॥
giaan dhiaan le; samasar rahai ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੁ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਲਹੈ ॥
guramukh ek viralaa ko lahai ||
ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ; ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥
jis no dhee; kirapaa te sukh paae ||
ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ; ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥੭॥
guroo dhuaarai; aakh suNaae ||7||
ਊਰਮ ਧੂਰਮ; ਜੋਤਿ ਉਜਾਲਾ ॥
uooram dhooram; jot aujaalaa ||
ਤੀਨਿ ਭਵਣ ਮਹਿ; ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥
teen bhavaN meh; gur gopaalaa ||
ਊਗਵਿਆ; ਅਸਰੂਪੁ ਦਿਖਾਵੈ ॥
uoogaviaa; asaroop dhikhaavai ||
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ; ਅਪੁਨੈ ਘਰਿ ਆਵੈ ॥
kar kirapaa; apunai ghar aavai ||
ਊਨਵਿ ਬਰਸੈ ਨੀਝਰ ਧਾਰਾ ॥
uoonav barasai neejhar dhaaraa ||
ਊਤਮ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥
uootam sabadh savaaraNahaaraa ||
ਇਸੁ ਏਕੇ ਕਾ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥
eis eke kaa jaaNai bheu ||
ਆਪੇ ਕਰਤਾ; ਆਪੇ ਦੇਉ ॥੮॥
aape karataa; aape dheu ||8||
ਉਗਵੈ ਸੂਰੁ; ਅਸੁਰ ਸੰਘਾਰੈ ॥
augavai soor; asur sanghaarai ||
ਊਚਉ ਦੇਖਿ; ਸਬਦਿ ਬੀਚਾਰੈ ॥
uoochu dhekh; sabadh beechaarai ||
ਊਪਰਿ ਆਦਿ ਅੰਤਿ. ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥
uoopar aadh ant. tih loe ||
ਆਪੇ ਕਰੈ ਕਥੈ; ਸੁਣੈ ਸੋਇ ॥
aape karai kathai; suNai soe ||
ਓਹੁ ਬਿਧਾਤਾ; ਮਨੁ ਤਨੁ ਦੇਇ ॥
oh bidhaataa; man tan dhee ||
ਓਹੁ ਬਿਧਾਤਾ; ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਸੋਇ ॥
oh bidhaataa; man mukh soe ||
ਪ੍ਰਭੁ ਜਗਜੀਵਨੁ; ਅਵਰੁ. ਨ ਕੋਇ ॥
prabh jagajeevan; avar. na koe ||
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ; ਪਤਿ ਹੋਇ ॥੯॥
naanak naam rate; pat hoe ||9||
ਰਾਜਨ ਰਾਮ ਰਵੈ ਹਿਤਕਾਰਿ ॥
raajan raam ravai hitakaar ||
ਰਣ ਮਹਿ ਲੂਝੈ; ਮਨੂਆ ਮਾਰਿ ॥
raN meh loojhai; manooaa maar ||
ਰਾਤਿ ਦਿਨੰਤਿ; ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥
raat dhinant; rahai rang raataa ||
ਤੀਨਿ ਭਵਨ; ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਜਾਤਾ ॥
teen bhavan; jug chaare jaataa ||
ਜਿਨਿ ਜਾਤਾ; ਸੋ ਤਿਸ ਹੀ ਜੇਹਾ ॥
jin jaataa; so tis hee jehaa ||
ਅਤਿ ਨਿਰਮਾਇਲੁ; ਸੀਝਸਿ ਦੇਹਾ ॥
at niramaaeil; seejhas dhehaa ||
ਰਹਸੀ ਰਾਮੁ ਰਿਦੈ ਇਕ ਭਾਇ ॥
rahasee raam ridhai eik bhaae ||
ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ; ਸਾਚਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧੦॥
antar sabadh; saach liv laae ||10||
ਰੋਸੁ. ਨ ਕੀਜੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜੈ; ਰਹਣੁ ਨਹੀ ਸੰਸਾਰੇ ॥
ros. na keejai, anmrit peejai; rahaN nahee sansaare ||
ਰਾਜੇ ਰਾਇ ਰੰਕ. ਨਹੀ ਰਹਣਾ; ਆਇ ਜਾਇ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ॥
raaje raae rank. nahee rahaNaa; aae jaae jug chaare ||
ਰਹਣ ਕਹਣ ਤੇ. ਰਹੈ ਨ ਕੋਈ; ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਕਰਉ ਬਿਨੰਤੀ ॥
rahaN kahaN te. rahai na koe'ee; kis peh karu binantee ||
ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਰਾਮ ਨਾਮ ਨਿਰੋਧਰੁ; ਗੁਰੁ ਦੇਵੈ ਪਤਿ ਮਤੀ ॥੧੧॥
ek sabadh raam naam nirodhar; gur dhevai pat matee ||11||
ਲਾਜ ਮਰੰਤੀ ਮਰਿ ਗਈ; ਘੂਘਟੁ ਖੋਲਿ ਚਲੀ ॥
laaj marantee mar ge'ee; ghooghaT khol chalee ||
ਸਾਸੁ ਦਿਵਾਨੀ ਬਾਵਰੀ; ਸਿਰ ਤੇ ਸੰਕ ਟਲੀ ॥
saas dhivaanee baavaree; sir te sank Talee ||
ਪ੍ਰੇਮਿ ਬੁਲਾਈ ਰਲੀ ਸਿਉ; ਮਨ ਮਹਿ ਸਬਦੁ ਅਨੰਦੁ ॥
prem bulaae'ee ralee siu; man meh sabadh anandh ||
ਲਾਲਿ ਰਤੀ. ਲਾਲੀ ਭਈ; ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਈ ਨਿਚਿੰਦੁ ॥੧੨॥
laal ratee. laalee bhe'ee; guramukh bhe'ee nichindh ||12||
ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ; ਜਪਿ ਸਾਰੁ ॥
laahaa naam ratan; jap saar ||
ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਬੁਰਾ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥
lab lobh buraa ahankaar ||
ਲਾੜੀ ਚਾੜੀ; ਲਾਇਤਬਾਰੁ ॥
laaRee chaaRee; laaeitabaar ||
ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਮੁਗਧੁ ਗਵਾਰੁ ॥
manamukh andhaa mugadh gavaar ||
ਲਾਹੇ ਕਾਰਣਿ ਆਇਆ ਜਗਿ ॥
laahe kaaraN aaeiaa jag ||
ਹੋਇ ਮਜੂਰੁ; ਗਇਆ ਠਗਾਇ ਠਗਿ ॥
hoe majoor; geiaa ttagaae ttag ||
ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਪੂੰਜੀ ਵੇਸਾਹੁ ॥
laahaa naam poonjee vesaahu ||
ਨਾਨਕ ਸਚੀ ਪਤਿ; ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ॥੧੩॥
naanak sachee pat; sachaa paatisaahu ||13||
ਆਇ ਵਿਗੂਤਾ ਜਗੁ; ਜਮ ਪੰਥੁ ॥
aae vigootaa jag; jam panth ||
ਆਈ; ਨ ਮੇਟਣ ਕੋ ਸਮਰਥੁ ॥
aae'ee; na meTaN ko samarath ||
ਆਥਿ ਸੈਲ; ਨੀਚ ਘਰਿ ਹੋਇ ॥
aath sail; neech ghar hoe ||
ਆਥਿ ਦੇਖਿ; ਨਿਵੈ ਜਿਸੁ ਦੋਇ ॥
aath dhekh; nivai jis dhoe ||
ਆਥਿ ਹੋਇ; ਤਾ ਮੁਗਧੁ ਸਿਆਨਾ ॥
aath hoe; taa mugadh siaanaa ||
ਭਗਤਿ ਬਿਹੂਨਾ; ਜਗੁ ਬਉਰਾਨਾ ॥
bhagat bihoonaa; jag bauraanaa ||
ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥
sabh meh varatai eko soe ||
ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ; ਤਿਸੁ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੧੪॥
jis no kirapaa kare; tis paragaT hoe ||14||
ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਥਾਪਿ; ਸਦਾ ਨਿਰਵੈਰੁ ॥
jug jug thaap; sadhaa niravair ||
ਜਨਮਿ ਮਰਣਿ ਨਹੀ ਧੰਧਾ ਧੈਰੁ ॥
janam maraN nahee dhandhaa dhair ||
ਜੋ ਦੀਸੈ; ਸੋ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥
jo dheesai; so aape aap ||
ਆਪਿ ਉਪਾਇ; ਆਪੇ ਘਟ ਥਾਪਿ ॥
aap aupaae; aape ghaT thaap ||
ਆਪਿ ਅਗੋਚਰੁ; ਧੰਧੈ ਲੋਈ ॥
aap agochar; dhandhai loe'ee ||
ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ; ਜਗਜੀਵਨੁ ਸੋਈ ॥
jog jugat; jagajeevan soe'ee ||
ਕਰਿ ਆਚਾਰੁ; ਸਚੁ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥
kar aachaar; sach sukh hoe'ee ||
ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਾ; ਮੁਕਤਿ ਕਿਵ ਹੋਈ ॥੧੫॥
naam vihooNaa; mukat kiv hoe'ee ||15||
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ; ਵੇਰੋਧੁ ਸਰੀਰ ॥
viN naavai; verodh sareer ||
ਕਿਉ. ਨ ਮਿਲਹਿ; ਕਾਟਹਿ ਮਨ ਪੀਰ ॥
kiu. na mileh; kaaTeh man peer ||
ਵਾਟ ਵਟਾਊ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
vaaT vaTaauoo aavai jaae ||
ਕਿਆ ਲੇ ਆਇਆ; ਕਿਆ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥
kiaa le aaeiaa; kiaa palai paae ||
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ; ਤੋਟਾ ਸਭ ਥਾਇ ॥
viN naavai; toTaa sabh thaae ||
ਲਾਹਾ ਮਿਲੈ; ਜਾ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥
laahaa milai; jaa dhee bujhaae ||
ਵਣਜੁ ਵਾਪਾਰੁ; ਵਣਜੈ ਵਾਪਾਰੀ ॥
vaNaj vaapaar; vaNajai vaapaaree ||
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ; ਕੈਸੀ ਪਤਿ ਸਾਰੀ ॥੧੬॥
viN naavai; kaisee pat saaree ||16||
ਗੁਣ ਵੀਚਾਰੇ; ਗਿਆਨੀ ਸੋਇ ॥
guN veechaare; giaanee soe ||
ਗੁਣ ਮਹਿ; ਗਿਆਨੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥
guN meh; giaan paraapat hoe ||
ਗੁਣਦਾਤਾ ਵਿਰਲਾ ਸੰਸਾਰਿ ॥
guNadhaataa viralaa sansaar ||
ਸਾਚੀ ਕਰਣੀ; ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਿ ॥
saachee karaNee; gur veechaar ||
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ; ਕੀਮਤਿ. ਨਹੀ ਪਾਇ ॥
agam agochar; keemat. nahee paae ||
ਤਾ ਮਿਲੀਐ; ਜਾ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥
taa mileeaai; jaa le milaae ||
ਗੁਣਵੰਤੀ; ਗੁਣ ਸਾਰੇ ਨੀਤ ॥
guNavantee; guN saare neet ||
ਨਾਨਕ; ਗੁਰਮਤਿ ਮਿਲੀਐ ਮੀਤ ॥੧੭॥
naanak; guramat mileeaai meet ||17||
ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ; ਕਾਇਆ ਕਉ ਗਾਲੈ ॥
kaam krodh; kaaeiaa ku gaalai ||
ਜਿਉ ਕੰਚਨ; ਸੋਹਾਗਾ ਢਾਲੈ ॥
jiu kanchan; sohaagaa ddaalai ||
ਕਸਿ ਕਸਵਟੀ; ਸਹੈ ਸੁ ਤਾਉ ॥
kas kasavaTee; sahai su taau ||
ਨਦਰਿ ਸਰਾਫ; ਵੰਨੀ ਸਚੜਾਉ ॥
nadhar saraaf; vannee sachaRaau ||
ਜਗਤੁ ਪਸੂ ਅਹੰ; ਕਾਲੁ ਕਸਾਈ ॥
jagat pasoo ahan; kaal kasaae'ee ||
ਕਰਿ ਕਰਤੈ; ਕਰਣੀ ਕਰਿ ਪਾਈ ॥
kar karatai; karaNee kar paae'ee ||
ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ; ਤਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥
jin keetee; tin keemat paae'ee ||
ਹੋਰ ਕਿਆ ਕਹੀਐ; ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ. ਨ ਜਾਈ ॥੧੮॥
hor kiaa kaheeaai; kichh kahaN. na jaae'ee ||18||
ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ॥
khojat khojat anmrit peeaa ||
ਖਿਮਾ ਗਹੀ; ਮਨੁ ਸਤਗੁਰਿ ਦੀਆ ॥
khimaa gahee; man satagur dheeaa ||
ਖਰਾ ਖਰਾ; ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
kharaa kharaa; aakhai sabh koe ||
ਖਰਾ ਰਤਨੁ; ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਹੋਇ ॥
kharaa ratan; jug chaare hoe ||
ਖਾਤ ਪੀਅੰਤ ਮੂਏ; ਨਹੀ ਜਾਨਿਆ ॥
khaat peeant mooe; nahee jaaniaa ||
ਖਿਨ ਮਹਿ ਮੂਏ; ਜਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥
khin meh mooe; jaa sabadh pachhaaniaa ||
ਅਸਥਿਰੁ ਚੀਤੁ; ਮਰਨਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥
asathir cheet; maran man maaniaa ||
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ; ਨਾਮੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥੧੯॥
gur kirapaa te; naam pachhaaniaa ||19||
ਗਗਨ ਗੰਭੀਰੁ; ਗਗਨੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ॥
gagan ganbheer; gaganantar vaas ||
ਗੁਣ ਗਾਵੈ; ਸੁਖ ਸਹਜਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥
guN gaavai; sukh sahaj nivaas ||
ਗਇਆ ਨ ਆਵੈ; ਆਇ ਨ ਜਾਇ ॥
geiaa na aavai; aae na jaae ||
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ; ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
gur parasaadh; rahai liv laae ||
ਗਗਨੁ ਅਗੰਮੁ ਅਨਾਥੁ ਅਜੋਨੀ ॥
gagan aganm anaath ajonee ||
ਅਸਥਿਰੁ ਚੀਤੁ; ਸਮਾਧਿ ਸਗੋਨੀ ॥
asathir cheet; samaadh sagonee ||
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਚੇਤਿ; ਫਿਰਿ ਪਵਹਿ. ਨ ਜੂਨੀ ॥
har naam chet; fir paveh. na joonee ||
ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਰੁ; ਹੋਰ ਨਾਮ ਬਿਹੂਨੀ ॥੨੦॥
guramat saar; hor naam bihoonee ||20||
ਘਰ ਦਰ; ਫਿਰਿ ਥਾਕੀ ਬਹੁਤੇਰੇ ॥
ghar dhar; fir thaakee bahutere ||
ਜਾਤਿ ਅਸੰਖ; ਅੰਤ ਨਹੀ ਮੇਰੇ ॥
jaat asankh; ant nahee mere ||
ਕੇਤੇ; ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਧੀਆ ॥
kete; maat pitaa sut dheeaa ||
ਕੇਤੇ ਗੁਰ ਚੇਲੇ; ਫੁਨਿ ਹੂਆ ॥
kete gur chele; fun hooaa ||
ਕਾਚੇ ਗੁਰ ਤੇ; ਮੁਕਤਿ. ਨ ਹੂਆ ॥
kaache gur te; mukat. na hooaa ||
ਕੇਤੀ ਨਾਰਿ; ਵਰੁ ਏਕੁ ਸਮਾਲਿ ॥
ketee naar; var ek samaal ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ; ਪ੍ਰਭ ਨਾਲਿ ॥
guramukh maraN jeevaN; prabh naal ||
ਦਹ ਦਿਸ ਢੂਢਿ; ਘਰੈ ਮਹਿ ਪਾਇਆ ॥
dheh dhis ddoodd; gharai meh paaeiaa ||
ਮੇਲੁ ਭਇਆ; ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਾਇਆ ॥੨੧॥
mel bheiaa; satiguroo milaaeiaa ||21||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਾਵੈ; ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲੈ ॥
guramukh gaavai; guramukh bolai ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਤੋਲਿ; ਤੋੁਲਾਵੈ ਤੋਲੈ ॥
guramukh tol; tuolaavai tolai ||
ਗੁਰਮੁਖਿ; ਆਵੈ ਜਾਇ ਨਿਸੰਗੁ ॥
guramukh; aavai jaae nisang ||
ਪਰਹਰਿ ਮੈਲੁ; ਜਲਾਇ ਕਲੰਕੁ ॥
parahar mail; jalaae kalank ||
ਗੁਰਮੁਖਿ; ਨਾਦ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰੁ ॥
guramukh; naadh bedh beechaar ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਜਨੁ; ਚਜੁ ਅਚਾਰੁ ॥
guramukh majan; chaj achaar ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ; ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥
guramukh sabadh; anmrit hai saar ||
ਨਾਨਕ; ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਪਾਰੁ ॥੨੨॥
naanak; guramukh paavai paar ||22||
ਚੰਚਲੁ ਚੀਤੁ; ਨ ਰਹਈ ਠਾਇ ॥
chanchal cheet; na rahe'ee ttaae ||
ਚੋਰੀ ਮਿਰਗੁ ਅੰਗੂਰੀ ਖਾਇ ॥
choree mirag angooree khaae ||
ਚਰਨ ਕਮਲ; ਉਰ ਧਾਰੇ ਚੀਤ ॥
charan kamal; aur dhaare cheet ||
ਚਿਰੁ ਜੀਵਨੁ; ਚੇਤਨੁ ਨਿਤ ਨੀਤ ॥
chir jeevan; chetan nit neet ||
ਚਿੰਤਤ ਹੀ; ਦੀਸੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
chintat hee; dheesai sabh koe ||
ਚੇਤਹਿ ਏਕੁ; ਤਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
cheteh ek; tahee sukh hoe ||
ਚਿਤਿ ਵਸੈ; ਰਾਚੈ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥
chit vasai; raachai har naae ||
ਮੁਕਤਿ ਭਇਆ; ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥੨੩॥
mukat bheiaa; pat siu ghar jaae ||23||
ਛੀਜੈ ਦੇਹ; ਖੁਲੈ ਇਕ ਗੰਢਿ ॥
chheejai dheh; khulai eik gandd ||
ਛੇਆ ਨਿਤ ਦੇਖਹੁ; ਜਗਿ ਹੰਢਿ ॥
chheaa nit dhekhahu; jag handd ||
ਧੂਪ ਛਾਵ; ਜੇ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ॥
dhoop chhaav; je sam kar jaaNai ||
ਬੰਧਨ ਕਾਟਿ; ਮੁਕਤਿ ਘਰਿ ਆਣੈ ॥
bandhan kaaT; mukat ghar aaNai ||
ਛਾਇਆ ਛੂਛੀ; ਜਗਤੁ ਭੁਲਾਨਾ ॥
chhaaeiaa chhoochhee; jagat bhulaanaa ||
ਲਿਖਿਆ ਕਿਰਤੁ; ਧੁਰੇ ਪਰਵਾਨਾ ॥
likhiaa kirat; dhure paravaanaa ||
ਛੀਜੈ ਜੋਬਨੁ; ਜਰੂਆ ਸਿਰਿ ਕਾਲੁ ॥
chheejai joban; jarooaa sir kaal ||
ਕਾਇਆ ਛੀਜੈ; ਭਈ ਸਿਬਾਲੁ ॥੨੪॥
kaaeiaa chheejai; bhe'ee sibaal ||24||
ਜਾਪੈ ਆਪਿ; ਪ੍ਰਭੂ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥
jaapai aap; prabhoo tih loe ||
ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਦਾਤਾ; ਅਵਰੁ. ਨ ਕੋਇ ॥
jug jug dhaataa; avar. na koe ||
ਜਿਉ ਭਾਵੈ; ਤਿਉ ਰਾਖਹਿ ਰਾਖੁ ॥
jiu bhaavai; tiu raakheh raakh ||
ਜਸੁ ਜਾਚਉ; ਦੇਵੈ ਪਤਿ ਸਾਖੁ ॥
jas jaachu; dhevai pat saakh ||
ਜਾਗਤੁ ਜਾਗਿ ਰਹਾ; ਤੁਧੁ ਭਾਵਾ ॥
jaagat jaag rahaa; tudh bhaavaa ||
ਜਾ ਤੂ ਮੇਲਹਿ; ਤਾ ਤੁਝੈ ਸਮਾਵਾ ॥
jaa too meleh; taa tujhai samaavaa ||
ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ; ਜਪਉ ਜਗਦੀਸ ॥
jai jai kaar; japu jagadhees ||
ਗੁਰਮਤਿ ਮਿਲੀਐ; ਬੀਸ ਇਕੀਸ ॥੨੫॥
guramat mileeaai; bees eikees ||25||
ਝਖਿ ਬੋਲਣੁ; ਕਿਆ ਜਗ ਸਿਉ ਵਾਦੁ ॥
jhakh bolaN; kiaa jag siu vaadh ||
ਝੂਰਿ ਮਰੈ; ਦੇਖੈ ਪਰਮਾਦੁ ॥
jhoor marai; dhekhai paramaadh ||
ਜਨਮਿ ਮੂਏ; ਨਹੀ ਜੀਵਣ ਆਸਾ ॥
janam mooe; nahee jeevaN aasaa ||
ਆਇ ਚਲੇ; ਭਏ ਆਸ ਨਿਰਾਸਾ ॥
aae chale; bhe aas niraasaa ||
ਝੁਰਿ ਝੁਰਿ ਝਖਿ; ਮਾਟੀ ਰਲਿ ਜਾਇ ॥
jhur jhur jhakh; maaTee ral jaae ||
ਕਾਲੁ. ਨ ਚਾਂਪੈ; ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥
kaal. na chaa(n)pai; har guN gaae ||
ਪਾਈ ਨਵ ਨਿਧਿ; ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ॥
paae'ee nav nidh; har kai naae ||
ਆਪੇ ਦੇਵੈ; ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੨੬॥
aape dhevai; sahaj subhaae ||26||
ਞਿਆਨੋ ਬੋਲੈ; ਆਪੇ ਬੂਝੈ ॥
n(y)iaano bolai; aape boojhai ||
ਆਪੇ ਸਮਝੈ; ਆਪੇ ਸੂਝੈ ॥
aape samajhai; aape soojhai ||
ਗੁਰ ਕਾ ਕਹਿਆ; ਅੰਕਿ ਸਮਾਵੈ ॥
gur kaa kahiaa; ank samaavai ||
ਨਿਰਮਲ ਸੂਚੇ ਸਾਚੋ ਭਾਵੈ ॥
niramal sooche saacho bhaavai ||
ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਰਤਨੀ; ਨਹੀ ਤੋਟ ॥
gur saagar ratanee; nahee toT ||
ਲਾਲ ਪਦਾਰਥ; ਸਾਚੁ ਅਖੋਟ ॥
laal padhaarath; saach akhoT ||
ਗੁਰਿ ਕਹਿਆ; ਸਾ ਕਾਰ ਕਮਾਵਹੁ ॥
gur kahiaa; saa kaar kamaavahu ||
ਗੁਰ ਕੀ ਕਰਣੀ; ਕਾਹੇ ਧਾਵਹੁ ॥
gur kee karaNee; kaahe dhaavahu ||
ਨਾਨਕ; ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵਹੁ ॥੨੭॥
naanak; guramat saach samaavahu ||27||
ਟੂਟੈ ਨੇਹੁ; ਕਿ ਬੋਲਹਿ ਸਹੀ ॥
TooTai neh; k boleh sahee ||
ਟੂਟੈ ਬਾਹ; ਦੁਹੂ ਦਿਸ ਗਹੀ ॥
TooTai baeh; dhuhoo dhis gahee ||
ਟੂਟਿ ਪਰੀਤਿ ਗਈ; ਬੁਰ ਬੋਲਿ ॥
TooT pareet ge'ee; bur bol ||
ਦੁਰਮਤਿ. ਪਰਹਰਿ ਛਾਡੀ ਢੋਲਿ ॥
dhuramat. parahar chhaaddee ddol ||
ਟੂਟੈ ਗੰਠਿ; ਪੜੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥
TooTai gantt; paRai veechaar ||
ਗੁਰਸਬਦੀ; ਘਰਿ ਕਾਰਜੁ ਸਾਰਿ ॥
gurasabadhee; ghar kaaraj saar ||
ਲਾਹਾ ਸਾਚੁ; ਨ ਆਵੈ ਤੋਟਾ ॥
laahaa saach; na aavai toTaa ||
ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਠਾਕੁਰੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮੋਟਾ ॥੨੮॥
tribhavaN ttaakur preetam moTaa ||28||
ਠਾਕਹੁ ਮਨੂਆ; ਰਾਖਹੁ ਠਾਇ ॥
ttaakahu manooaa; raakhahu ttaae ||
ਠਹਕਿ ਮੁਈ; ਅਵਗੁਣਿ ਪਛੁਤਾਇ ॥
ttahak mue'ee; avaguN pachhutaae ||
ਠਾਕੁਰੁ ਏਕੁ; ਸਬਾਈ ਨਾਰਿ ॥
ttaakur ek; sabaae'ee naar ||
ਬਹੁਤੇ ਵੇਸ ਕਰੇ ਕੂੜਿਆਰਿ ॥
bahute ves kare kooRiaar ||
ਪਰ ਘਰਿ ਜਾਤੀ; ਠਾਕਿ ਰਹਾਈ ॥
par ghar jaatee; ttaak rahaae'ee ||
ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈ; ਠਾਕ. ਨ ਪਾਈ ॥
mahal bulaae'ee; ttaak. na paae'ee ||
ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀ; ਸਾਚਿ ਪਿਆਰੀ ॥
sabadh savaaree; saach piaaree ||
ਸਾਈ ਸੋੁਹਾਗਣਿ; ਠਾਕੁਰਿ ਧਾਰੀ ॥੨੯॥
saae'ee suohaagaN; ttaakur dhaaree ||29||
ਡੋਲਤ ਡੋਲਤ ਹੇ ਸਖੀ; ਫਾਟੇ ਚੀਰ ਸੀਗਾਰ ॥
ddolat ddolat he sakhee; faaTe cheer seegaar ||
ਡਾਹਪਣਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਨਹੀ; ਬਿਨੁ ਡਰ. ਬਿਣਠੀ ਡਾਰ ॥
ddaahapaN tan sukh nahee; bin ddar. biNattee ddaar ||
ਡਰਪਿ ਮੁਈ ਘਰਿ ਆਪਣੈ; ਡੀਠੀ ਕੰਤਿ ਸੁਜਾਣਿ ॥
ddarap mue'ee ghar aapaNai; ddeettee kant sujaaN ||
ਡਰੁ ਰਾਖਿਆ. ਗੁਰਿ ਆਪਣੈ; ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਿ ॥
ddar raakhiaa. gur aapaNai; nirabhu naam vakhaaN ||
ਡੂਗਰਿ ਵਾਸੁ ਤਿਖਾ ਘਣੀ; ਜਬ ਦੇਖਾ. ਨਹੀ ਦੂਰਿ ॥
ddoogar vaas tikhaa ghaNee; jab dhekhaa. nahee dhoor ||
ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ; ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥
tikhaa nivaaree sabadh mann; anmrit peeaa bharapoor ||
ਦੇਹਿ ਦੇਹਿ ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਈ; ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥
dheh dheh aakhai sabh koe'ee; jai bhaavai tai dhee ||
ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਦੇਵਸੀ; ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੈ ਸੋਇ ॥੩੦॥
guroo dhuaarai dhevasee; tikhaa nivaarai soe ||30||
ਢੰਢੋਲਤ ਢੂਢਤ ਹਉ ਫਿਰੀ; ਢਹਿ ਢਹਿ ਪਵਨਿ ਕਰਾਰਿ ॥
ddanddolat ddooddat hu firee; ddeh ddeh pavan karaar ||
ਭਾਰੇ ਢਹਤੇ ਢਹਿ ਪਏ; ਹਉਲੇ ਨਿਕਸੇ ਪਾਰਿ ॥
bhaare ddahate ddeh pe; haule nikase paar ||
ਅਮਰ ਅਜਾਚੀ ਹਰਿ ਮਿਲੇ; ਤਿਨ ਕੈ ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥
amar ajaachee har mile; tin kai hu bal jaau ||
ਤਿਨ ਕੀ ਧੂੜਿ. ਅਘੁਲੀਐ; ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥
tin kee dhooR. aghuleeaai; sangat mel milaau ||
ਮਨੁ ਦੀਆ ਗੁਰਿ ਆਪਣੈ; ਪਾਇਆ ਨਿਰਮਲ ਨਾਉ ॥
man dheeaa gur aapaNai; paaeiaa niramal naau ||
ਜਿਨਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ. ਤਿਸੁ ਸੇਵਸਾ; ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥
jin naam dheeaa. tis sevasaa; tis balihaarai jaau ||
ਜੋ ਉਸਾਰੇ ਸੋ ਢਾਹਸੀ; ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ. ਨ ਕੋਇ ॥
jo ausaare so ddaahasee; tis bin avar. na koe ||
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਤਿਸੁ ਸੰਮੑਲਾ; ਤਾ ਤਨਿ ਦੂਖੁ. ਨ ਹੋਇ ॥੩੧॥
gur parasaadhee tis sanmlaa; taa tan dhookh. na hoe ||31||
ਣਾ ਕੋ ਮੇਰਾ. ਕਿਸੁ ਗਹੀ; ਣਾ ਕੋ ਹੋਆ. ਨ ਹੋਗੁ ॥
Naa ko meraa. kis gahee; Naa ko hoaa. na hog ||
ਆਵਣਿ ਜਾਣਿ ਵਿਗੁਚੀਐ; ਦੁਬਿਧਾ ਵਿਆਪੈ ਰੋਗੁ ॥
aavaN jaaN vigucheeaai; dhubidhaa viaapai rog ||
ਣਾਮ ਵਿਹੂਣੇ ਆਦਮੀ; ਕਲਰ ਕੰਧ ਗਿਰੰਤਿ ॥
Naam vihooNe aadhamee; kalar kandh girant ||
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ. ਕਿਉ ਛੂਟੀਐ; ਜਾਇ ਰਸਾਤਲਿ ਅੰਤਿ ॥
viN naavai. kiu chhooTeeaai; jaae rasaatal ant ||
ਗਣਤ ਗਣਾਵੈ ਅਖਰੀ; ਅਗਣਤੁ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥
gaNat gaNaavai akharee; agaNat saachaa soe ||
ਅਗਿਆਨੀ ਮਤਿਹੀਣੁ ਹੈ; ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ. ਨ ਹੋਇ ॥
agiaanee matiheeN hai; gur bin giaan. na hoe ||
ਤੂਟੀ ਤੰਤੁ ਰਬਾਬ ਕੀ; ਵਾਜੈ ਨਹੀ. ਵਿਜੋਗਿ ॥
tooTee tant rabaab kee; vaajai nahee. vijog ||
ਵਿਛੁੜਿਆ ਮੇਲੈ ਪ੍ਰਭੂ; ਨਾਨਕ. ਕਰਿ ਸੰਜੋਗ ॥੩੨॥
vichhuRiaa melai prabhoo; naanak. kar sanjog ||32||
ਤਰਵਰੁ ਕਾਇਆ ਪੰਖਿ ਮਨੁ; ਤਰਵਰਿ ਪੰਖੀ ਪੰਚ ॥
taravar kaaeiaa pankh man; taravar pankhee panch ||
ਤਤੁ ਚੁਗਹਿ. ਮਿਲਿ ਏਕਸੇ; ਤਿਨ ਕਉ ਫਾਸ. ਨ ਰੰਚ ॥
tat chugeh. mil ekase; tin ku faas. na ranch ||
ਉਡਹਿ ਤ ਬੇਗੁਲ ਬੇਗੁਲੇ; ਤਾਕਹਿ ਚੋਗ ਘਣੀ ॥
auddeh ta begul begule; taakeh chog ghaNee ||
ਪੰਖ ਤੁਟੇ ਫਾਹੀ ਪੜੀ; ਅਵਗੁਣਿ ਭੀੜ ਬਣੀ ॥
pankh tuTe faahee paRee; avaguN bheeR baNee ||
ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ. ਕਿਉ ਛੂਟੀਐ; ਹਰਿ ਗੁਣ ਕਰਮਿ ਮਣੀ ॥
bin saache. kiu chhooTeeaai; har guN karam maNee ||
ਆਪਿ ਛਡਾਏ ਛੂਟੀਐ; ਵਡਾ ਆਪਿ ਧਣੀ ॥
aap chhaddaae chhooTeeaai; vaddaa aap dhaNee ||
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਛੂਟੀਐ; ਕਿਰਪਾ ਆਪਿ ਕਰੇਇ ॥
gur parasaadhee chhooTeeaai; kirapaa aap karee ||
ਅਪਣੈ ਹਾਥਿ ਵਡਾਈਆ; ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੩੩॥
apaNai haath vaddaae'eeaa; jai bhaavai tai dhee ||33||
ਥਰ ਥਰ ਕੰਪੈ ਜੀਅੜਾ; ਥਾਨ ਵਿਹੂਣਾ ਹੋਇ ॥
thar thar kanpai jeeaRaa; thaan vihooNaa hoe ||
ਥਾਨਿ ਮਾਨਿ ਸਚੁ ਏਕੁ ਹੈ; ਕਾਜੁ. ਨ ਫੀਟੈ ਕੋਇ ॥
thaan maan sach ek hai; kaaj. na feeTai koe ||
ਥਿਰੁ ਨਾਰਾਇਣੁ ਥਿਰੁ ਗੁਰੂ; ਥਿਰੁ ਸਾਚਾ ਬੀਚਾਰੁ ॥
thir naaraaeiN thir guroo; thir saachaa beechaar ||
ਸੁਰਿ ਨਰ ਨਾਥਹ ਨਾਥੁ ਤੂ; ਨਿਧਾਰਾ ਆਧਾਰੁ ॥
sur nar naatheh naath too; nidhaaraa aadhaar ||
ਸਰਬੇ ਥਾਨ ਥਨੰਤਰੀ; ਤੂ ਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥
sarabe thaan thanantaree; too dhaataa dhaataar ||
ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੁ ਤੂ; ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥
jeh dhekhaa teh ek too; ant na paaraavaar ||
ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ; ਗੁਰਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥
thaan thanantar rav rahiaa; gurasabadhee veechaar ||
ਅਣਮੰਗਿਆ ਦਾਨੁ ਦੇਵਸੀ; ਵਡਾ ਅਗਮ ਅਪਾਰੁ ॥੩੪॥
aNamangiaa dhaan dhevasee; vaddaa agam apaar ||34||
ਦਇਆ ਦਾਨੁ ਦਇਆਲੁ ਤੂ; ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖਣਹਾਰੁ ॥
dheiaa dhaan dheiaal too; kar kar dhekhaNahaar ||
ਦਇਆ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ; ਖਿਨ ਮਹਿ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰਿ ॥
dheiaa kareh prabh mel laih; khin meh ddaeh ausaar ||
ਦਾਨਾ ਤੂ. ਬੀਨਾ ਤੁਹੀ; ਦਾਨਾ ਕੈ ਸਿਰਿ ਦਾਨੁ ॥
dhaanaa too. beenaa tuhee; dhaanaa kai sir dhaan ||
ਦਾਲਦ ਭੰਜਨ ਦੁਖ ਦਲਣ; ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ॥੩੫॥
dhaaladh bhanjan dhukh dhalaN; guramukh giaan dhiaan ||35||
ਧਨਿ ਗਇਐ ਬਹਿ ਝੂਰੀਐ; ਧਨ ਮਹਿ ਚੀਤੁ ਗਵਾਰ ॥
dhan geiaai beh jhooreeaai; dhan meh cheet gavaar ||
ਧਨੁ ਵਿਰਲੀ ਸਚੁ ਸੰਚਿਆ; ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਿ ॥
dhan viralee sach sanchiaa; niramal naam piaar ||
ਧਨੁ ਗਇਆ ਤਾ ਜਾਣ ਦੇਹਿ; ਜੇ ਰਾਚਹਿ ਰੰਗਿ ਏਕ ॥
dhan geiaa taa jaaN dheh; je raacheh rang ek ||
ਮਨੁ ਦੀਜੈ. ਸਿਰੁ ਸਉਪੀਐ; ਭੀ ਕਰਤੇ ਕੀ ਟੇਕ ॥
man dheejai. sir saupeeaai; bhee karate kee Tek ||
ਧੰਧਾ ਧਾਵਤ ਰਹਿ ਗਏ; ਮਨ ਮਹਿ ਸਬਦੁ ਅਨੰਦੁ ॥
dhandhaa dhaavat reh ge; man meh sabadh anandh ||
ਦੁਰਜਨ ਤੇ ਸਾਜਨ ਭਏ; ਭੇਟੇ ਗੁਰ ਗੋਵਿੰਦ ॥
dhurajan te saajan bhe; bheTe gur govindh ||
ਬਨੁ ਬਨੁ ਫਿਰਤੀ ਢੂਢਤੀ; ਬਸਤੁ ਰਹੀ ਘਰਿ ਬਾਰਿ ॥
ban ban firatee ddooddatee; basat rahee ghar baar ||
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲੀ ਮਿਲਿ ਰਹੀ; ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਨਿਵਾਰਿ ॥੩੬॥
satigur melee mil rahee; janam maraN dhukh nivaar ||36||
ਨਾਨਾ ਕਰਤ. ਨ ਛੂਟੀਐ; ਵਿਣੁ ਗੁਣ. ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਹਿ ॥
naanaa karat. na chhooTeeaai; viN guN. jam pur jaeh ||
ਨਾ ਤਿਸੁ ਏਹੁ. ਨ ਓਹੁ ਹੈ; ਅਵਗੁਣਿ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥
naa tis eh. na oh hai; avaguN fir pachhutaeh ||
ਨਾ ਤਿਸੁ ਗਿਆਨੁ. ਨ ਧਿਆਨੁ ਹੈ; ਨਾ ਤਿਸੁ ਧਰਮੁ ਧਿਆਨੁ ॥
naa tis giaan. na dhiaan hai; naa tis dharam dhiaan ||
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ. ਨਿਰਭਉ ਕਹਾ; ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
viN naavai. nirabhu kahaa; kiaa jaaNaa abhimaan ||
ਥਾਕਿ ਰਹੀ. ਕਿਵ ਅਪੜਾ; ਹਾਥ ਨਹੀ. ਨਾ ਪਾਰੁ ॥
thaak rahee. kiv apaRaa; haath nahee. naa paar ||
ਨਾ ਸਾਜਨ ਸੇ ਰੰਗੁਲੇ; ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥
naa saajan se rangule; kis peh karee pukaar ||
ਨਾਨਕ. ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਜੇ ਕਰੀ; ਮੇਲੇ ਮੇਲਣਹਾਰੁ ॥
naanak. priu priu je karee; mele melaNahaar ||
ਜਿਨਿ ਵਿਛੋੜੀ ਸੋ ਮੇਲਸੀ; ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੩੭॥
jin vichhoRee so melasee; gur kai het apaar ||37||
ਪਾਪੁ ਬੁਰਾ; ਪਾਪੀ ਕਉ ਪਿਆਰਾ ॥
paap buraa; paapee ku piaaraa ||
ਪਾਪਿ ਲਦੇ; ਪਾਪੇ ਪਾਸਾਰਾ ॥
paap ladhe; paape paasaaraa ||
ਪਰਹਰਿ ਪਾਪੁ; ਪਛਾਣੈ ਆਪੁ ॥
parahar paap; pachhaaNai aap ||
ਨਾ ਤਿਸੁ; ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਸੰਤਾਪੁ ॥
naa tis; sog vijog santaap ||
ਨਰਕਿ ਪੜੰਤਉ ਕਿਉ ਰਹੈ; ਕਿਉ ਬੰਚੈ ਜਮਕਾਲੁ ॥
narak paRantu kiu rahai; kiu banchai jamakaal ||
ਕਿਉ. ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਵੀਸਰੈ; ਝੂਠੁ ਬੁਰਾ. ਖੈ ਕਾਲੁ ॥
kiu. aavaN jaaNaa veesarai; jhoott buraa. khai kaal ||
ਮਨੁ ਜੰਜਾਲੀ ਵੇੜਿਆ; ਭੀ ਜੰਜਾਲਾ ਮਾਹਿ ॥
man janjaalee veRiaa; bhee janjaalaa maeh ||
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ. ਕਿਉ ਛੂਟੀਐ; ਪਾਪੇ ਪਚਹਿ ਪਚਾਹਿ ॥੩੮॥
viN naavai. kiu chhooTeeaai; paape pacheh pachaeh ||38||
ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਫਾਹੀ ਫਾਸੈ ਕਊਆ ॥
fir fir faahee faasai kuooaa ||
ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ; ਅਬ ਕਿਆ ਹੂਆ ॥
fir pachhutaanaa; ab kiaa hooaa ||
ਫਾਥਾ ਚੋਗ ਚੁਗੈ; ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥
faathaa chog chugai; nahee boojhai ||
ਸਤਗੁਰੁ ਮਿਲੈ; ਤ ਆਖੀ ਸੂਝੈ ॥
satagur milai; ta aakhee soojhai ||
ਜਿਉ ਮਛੁਲੀ; ਫਾਥੀ ਜਮ ਜਾਲਿ ॥
jiu machhulee; faathee jam jaal ||
ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਦਾਤੇ; ਮੁਕਤਿ. ਨ ਭਾਲਿ ॥
viN gur dhaate; mukat. na bhaal ||
ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ; ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜਾਇ ॥
fir fir aavai; fir fir jaae ||
ਇਕ ਰੰਗਿ ਰਚੈ; ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
eik rang rachai; rahai liv laae ||
ਇਵ ਛੂਟੈ; ਫਿਰਿ ਫਾਸ. ਨ ਪਾਇ ॥੩੯॥
eiv chhooTai; fir faas. na paae ||39||
ਬੀਰਾ ਬੀਰਾ ਕਰਿ ਰਹੀ; ਬੀਰ ਭਏ ਬੈਰਾਇ ॥
beeraa beeraa kar rahee; beer bhe bairaae ||
ਬੀਰ ਚਲੇ ਘਰਿ ਆਪਣੈ; ਬਹਿਣ ਬਿਰਹਿ ਜਲਿ ਜਾਇ ॥
beer chale ghar aapaNai; bahiN bireh jal jaae ||
ਬਾਬੁਲ ਕੈ ਘਰਿ ਬੇਟੜੀ; ਬਾਲੀ ਬਾਲੈ ਨੇਹਿ ॥
baabul kai ghar beTaRee; baalee baalai neh ||
ਜੇ ਲੋੜਹਿ ਵਰੁ ਕਾਮਣੀ; ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਤੇਹਿ ॥
je loReh var kaamaNee; satigur seveh teh ||
ਬਿਰਲੋ ਗਿਆਨੀ ਬੂਝਣਉ; ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਾਚਿ ਮਿਲੇਇ ॥
biralo giaanee boojhaNu; satigur saach milee ||
ਠਾਕੁਰ ਹਾਥਿ ਵਡਾਈਆ; ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥
ttaakur haath vaddaae'eeaa; jai bhaavai tai dhee ||
ਬਾਣੀ ਬਿਰਲਉ ਬੀਚਾਰਸੀ; ਜੇ ਕੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ॥
baaNee biralu beechaarasee; je ko guramukh hoe ||
ਇਹ ਬਾਣੀ ਮਹਾ ਪੁਰਖ ਕੀ; ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥੪੦॥
eih baaNee mahaa purakh kee; nij ghar vaasaa hoe ||40||
ਭਨਿ ਭਨਿ ਘੜੀਐ. ਘੜਿ ਘੜਿ ਭਜੈ; ਢਾਹਿ ਉਸਾਰੈ ਉਸਰੇ ਢਾਹੈ ॥
bhan bhan ghaReeaai. ghaR ghaR bhajai; ddaeh ausaarai ausare ddaahai ||
ਸਰ ਭਰਿ. ਸੋਖੈ, ਭੀ. ਭਰਿ ਪੋਖੈ; ਸਮਰਥ ਵੇਪਰਵਾਹੈ ॥
sar bhar. sokhai, bhee. bhar pokhai; samarath veparavaahai ||
ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨੇ. ਭਏ ਦਿਵਾਨੇ; ਵਿਣੁ ਭਾਗਾ. ਕਿਆ ਪਾਈਐ ॥
bharam bhulaane. bhe dhivaane; viN bhaagaa. kiaa paae'eeaai ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਡੋਰੀ ਪ੍ਰਭਿ ਪਕੜੀ; ਜਿਨ ਖਿੰਚੈ ਤਿਨ ਜਾਈਐ ॥
guramukh giaan ddoree prabh pakaRee; jin khinchai tin jaae'eeaai ||
ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ; ਬਹੁੜਿ. ਨ ਪਛੋਤਾਈਐ ॥
har guN gaae sadhaa rang raate; bahuR. na pachhotaae'eeaai ||
ਭਭੈ ਭਾਲਹਿ. ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝਹਿ; ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਈਐ ॥
bhabhai bhaaleh. guramukh boojheh; taa nij ghar vaasaa paae'eeaai ||
ਭਭੈ. ਭਉਜਲੁ ਮਾਰਗੁ ਵਿਖੜਾ; ਆਸ ਨਿਰਾਸਾ ਤਰੀਐ ॥
bhabhai. bhaujal maarag vikhaRaa; aas niraasaa tareeaai ||
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਆਪੋ ਚੀਨੑੈ; ਜੀਵਤਿਆ ਇਵ ਮਰੀਐ ॥੪੧॥
gur parasaadhee aapo cheenai; jeevatiaa eiv mareeaai ||41||
ਮਾਇਆ ਮਾਇਆ ਕਰਿ ਮੁਏ; ਮਾਇਆ. ਕਿਸੈ ਨ ਸਾਥਿ ॥
maaeiaa maaeiaa kar mue; maaeiaa. kisai na saath ||
ਹੰਸੁ ਚਲੈ ਉਠਿ ਡੁਮਣੋ; ਮਾਇਆ ਭੂਲੀ ਆਥਿ ॥
hans chalai autt ddumaNo; maaeiaa bhoolee aath ||
ਮਨੁ ਝੂਠਾ ਜਮਿ ਜੋਹਿਆ; ਅਵਗੁਣ ਚਲਹਿ ਨਾਲਿ ॥
man jhoottaa jam johiaa; avaguN chaleh naal ||
ਮਨ ਮਹਿ ਮਨੁ ਉਲਟੋ ਮਰੈ; ਜੇ ਗੁਣ ਹੋਵਹਿ ਨਾਲਿ ॥
man meh man aulaTo marai; je guN hoveh naal ||
ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਿ ਮੁਏ; ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ. ਦੁਖੁ ਭਾਲਿ ॥
meree meree kar mue; viN naavai. dhukh bhaal ||
ਗੜ ਮੰਦਰ ਮਹਲਾ ਕਹਾ; ਜਿਉ ਬਾਜੀ ਦੀਬਾਣੁ ॥
gaR mandhar mahalaa kahaa; jiu baajee dheebaaN ||
ਨਾਨਕ. ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ; ਝੂਠਾ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ॥
naanak. sache naam viN; jhoottaa aavaN jaaN ||
ਆਪੇ ਚਤੁਰੁ ਸਰੂਪੁ ਹੈ; ਆਪੇ ਜਾਣੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥੪੨॥
aape chatur saroop hai; aape jaaN sujaaN ||42||
ਜੋ ਆਵਹਿ. ਸੇ ਜਾਹਿ ਫੁਨਿ; ਆਇ ਗਏ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥
jo aaveh. se jaeh fun; aae ge pachhutaeh ||
ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਮੇਦਨੀ; ਘਟੈ ਨ ਵਧੈ ਉਤਾਹਿ ॥
lakh chauraaseeh medhanee; ghaTai na vadhai autaeh ||
ਸੇ ਜਨ ਉਬਰੇ; ਜਿਨ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ॥
se jan aubare; jin har bhaaeiaa ||
ਧੰਧਾ ਮੁਆ; ਵਿਗੂਤੀ ਮਾਇਆ ॥
dhandhaa muaa; vigootee maaeiaa ||
ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਚਾਲਸੀ; ਕਿਸ ਕਉ ਮੀਤੁ ਕਰੇਉ ॥
jo dheesai so chaalasee; kis ku meet kareu ||
ਜੀਉ ਸਮਪਉ ਆਪਣਾ; ਤਨੁ ਮਨੁ ਆਗੈ ਦੇਉ ॥
jeeu samapu aapaNaa; tan man aagai dheu ||
ਅਸਥਿਰੁ ਕਰਤਾ ਤੂ ਧਣੀ; ਤਿਸ ਹੀ ਕੀ ਮੈ ਓਟ ॥
asathir karataa too dhaNee; tis hee kee mai oT ||
ਗੁਣ ਕੀ ਮਾਰੀ ਹਉ ਮੁਈ; ਸਬਦਿ ਰਤੀ ਮਨਿ ਚੋਟ ॥੪੩॥
guN kee maaree hu mue'ee; sabadh ratee man choT ||43||
ਰਾਣਾ ਰਾਉ. ਨ ਕੋ ਰਹੈ; ਰੰਗੁ ਨ ਤੁੰਗੁ ਫਕੀਰੁ ॥
raaNaa raau. na ko rahai; rang na tung fakeer ||
ਵਾਰੀ ਆਪੋ ਆਪਣੀ; ਕੋਇ. ਨ ਬੰਧੈ ਧੀਰ ॥
vaaree aapo aapaNee; koe. na bandhai dheer ||
ਰਾਹੁ ਬੁਰਾ ਭੀਹਾਵਲਾ; ਸਰ ਡੂਗਰ ਅਸਗਾਹ ॥
raahu buraa bheehaavalaa; sar ddoogar asagaeh ||
ਮੈ ਤਨਿ ਅਵਗਣ ਝੁਰਿ ਮੁਈ; ਵਿਣੁ ਗੁਣ. ਕਿਉ ਘਰਿ ਜਾਹ ॥
mai tan avagaN jhur mue'ee; viN guN. kiu ghar jaeh ||
ਗੁਣੀਆ ਗੁਣ ਲੇ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲੇ; ਕਿਉ ਤਿਨ ਮਿਲਉ ਪਿਆਰਿ ॥
guNeeaa guN le prabh mile; kiu tin milu piaar ||
ਤਿਨ ਹੀ ਜੈਸੀ ਥੀ ਰਹਾਂ; ਜਪਿ ਜਪਿ ਰਿਦੈ ਮੁਰਾਰਿ ॥
tin hee jaisee thee rahaa(n); jap jap ridhai muraar ||
ਅਵਗੁਣੀ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਗੁਣ ਭੀ ਵਸਹਿ ਨਾਲਿ ॥
avaguNee bharapoor hai; guN bhee vaseh naal ||
ਵਿਣੁ ਸਤਗੁਰ. ਗੁਣ, ਨ ਜਾਪਨੀ; ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ. ਨ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥੪੪॥
viN satagur. guN, na jaapanee; jichar sabadh. na kare beechaar ||44||
ਲਸਕਰੀਆ ਘਰ ਸੰਮਲੇ; ਆਏ ਵਜਹੁ ਲਿਖਾਇ ॥
lasakareeaa ghar sanmale; aae vajahu likhaae ||
ਕਾਰ ਕਮਾਵਹਿ ਸਿਰਿ ਧਣੀ; ਲਾਹਾ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥
kaar kamaaveh sir dhaNee; laahaa palai paae ||
ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਬੁਰਿਆਈਆ; ਛੋਡੇ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥
lab lobh buriaae'eeaa; chhodde manahu visaar ||
ਗੜਿ ਦੋਹੀ ਪਾਤਿਸਾਹ ਕੀ; ਕਦੇ. ਨ ਆਵੈ ਹਾਰਿ ॥
gaR dhohee paatisaeh kee; kadhe. na aavai haar ||
ਚਾਕਰੁ ਕਹੀਐ ਖਸਮ ਕਾ; ਸਉਹੇ ਉਤਰ ਦੇਇ ॥
chaakar kaheeaai khasam kaa; sauhe autar dhee ||
ਵਜਹੁ ਗਵਾਏ ਆਪਣਾ; ਤਖਤਿ. ਨ ਬੈਸਹਿ ਸੇਇ ॥
vajahu gavaae aapaNaa; takhat. na baiseh see ||
ਪ੍ਰੀਤਮ ਹਥਿ ਵਡਿਆਈਆ; ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥
preetam hath vaddiaae'eeaa; jai bhaavai tai dhee ||
ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ; ਅਵਰੁ. ਨ ਕੋਇ ਕਰੇਇ ॥੪੫॥
aap kare kis aakheeaai; avar. na koe karee ||45||
ਬੀਜਉ ਸੂਝੈ ਕੋ ਨਹੀ; ਬਹੈ ਦੁਲੀਚਾ ਪਾਇ ॥
beeju soojhai ko nahee; bahai dhuleechaa paae ||
ਨਰਕ ਨਿਵਾਰਣੁ ਨਰਹ ਨਰੁ; ਸਾਚਉ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥
narak nivaaraN nareh nar; saachu saachai naae ||
ਵਣੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਢੂਢਤ ਫਿਰਿ ਰਹੀ; ਮਨ ਮਹਿ ਕਰਉ ਬੀਚਾਰੁ ॥
vaN triN ddooddat fir rahee; man meh karu beechaar ||
ਲਾਲ ਰਤਨ ਬਹੁ ਮਾਣਕੀ; ਸਤਿਗੁਰ ਹਾਥਿ ਭੰਡਾਰੁ ॥
laal ratan bahu maaNakee; satigur haath bhanddaar ||
ਊਤਮੁ ਹੋਵਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲੈ; ਇਕ ਮਨਿ ਏਕੈ ਭਾਇ ॥
uootam hovaa prabh milai; eik man ekai bhaae ||
ਨਾਨਕ. ਪ੍ਰੀਤਮ ਰਸਿ ਮਿਲੇ; ਲਾਹਾ ਲੈ ਪਰਥਾਇ ॥
naanak. preetam ras mile; laahaa lai parathaae ||
ਰਚਨਾ ਰਾਚਿ ਜਿਨਿ ਰਚੀ; ਜਿਨਿ ਸਿਰਿਆ ਆਕਾਰੁ ॥
rachanaa raach jin rachee; jin siriaa aakaar ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੇਅੰਤੁ ਧਿਆਈਐ; ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੪੬॥
guramukh beant dhiaae'eeaai; ant na paaraavaar ||46||
ੜਾੜੈ; ਰੂੜਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸੋਈ ॥
RaaRai; rooRaa har jeeu soe'ee ||
ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਾਜਾ; ਅਵਰੁ. ਨ ਕੋਈ ॥
tis bin raajaa; avar. na koe'ee ||
ੜਾੜੈ. ਗਾਰੁੜੁ ਤੁਮ ਸੁਣਹੁ; ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
RaaRai. gaaruR tum suNahu; har vasai man maeh ||
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਪਾਈਐ; ਮਤੁ ਕੋ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਹਿ ॥
gur parasaadhee har paae'eeaai; mat ko bharam bhulaeh ||
ਸੋ ਸਾਹੁ ਸਾਚਾ; ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ॥
so saahu saachaa; jis har dhan raas ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੂਰਾ; ਤਿਸੁ ਸਾਬਾਸਿ ॥
guramukh pooraa; tis saabaas ||
ਰੂੜੀ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ; ਗੁਰਸਬਦੀ ਬੀਚਾਰਿ ॥
rooRee baaNee har paaeiaa; gurasabadhee beechaar ||
ਆਪੁ ਗਇਆ ਦੁਖੁ ਕਟਿਆ; ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਨਾਰਿ ॥੪੭॥
aap geiaa dhukh kaTiaa; har var paaeiaa naar ||47||
ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਸੰਚੀਐ; ਧਨੁ ਕਾਚਾ ਬਿਖੁ ਛਾਰੁ ॥
sueinaa rupaa sancheeaai; dhan kaachaa bikh chhaar ||
ਸਾਹੁ ਸਦਾਏ ਸੰਚਿ ਧਨੁ; ਦੁਬਿਧਾ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥
saahu sadhaae sanch dhan; dhubidhaa hoe khuaar ||
ਸਚਿਆਰੀ ਸਚੁ ਸੰਚਿਆ; ਸਾਚਉ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲੁ ॥
sachiaaree sach sanchiaa; saachu naam amol ||
ਹਰਿ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਊਜਲੋ; ਪਤਿ ਸਾਚੀ ਸਚੁ ਬੋਲੁ ॥
har niramaaeil uoojalo; pat saachee sach bol ||
ਸਾਜਨੁ ਮੀਤੁ ਸੁਜਾਣੁ ਤੂ; ਤੂ ਸਰਵਰੁ ਤੂ ਹੰਸੁ ॥
saajan meet sujaaN too; too saravar too hans ||
ਸਾਚਉ ਠਾਕੁਰੁ ਮਨਿ ਵਸੈ; ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਸੁ ॥
saachu ttaakur man vasai; hu balihaaree tis ||
ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ; ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਸੋ ਜਾਣੁ ॥
maaeiaa mamataa mohaNee; jin keetee so jaaN ||
ਬਿਖਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੁ ਹੈ; ਬੂਝੈ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥੪੮॥
bikhiaa anmrit ek hai; boojhai purakh sujaaN ||48||
ਖਿਮਾ ਵਿਹੂਣੇ ਖਪਿ ਗਏ; ਖੂਹਣਿ ਲਖ ਅਸੰਖ ॥
khimaa vihooNe khap ge; khoohaN lakh asankh ||
ਗਣਤ ਨ ਆਵੈ, ਕਿਉ ਗਣੀ; ਖਪਿ ਖਪਿ ਮੁਏ ਬਿਸੰਖ ॥
gaNat na aavai, kiu gaNee; khap khap mue bisankh ||
ਖਸਮੁ ਪਛਾਣੈ ਆਪਣਾ; ਖੂਲੈ. ਬੰਧੁ, ਨ ਪਾਇ ॥
khasam pachhaaNai aapaNaa; khoolai. bandh, na paae ||
ਸਬਦਿ ਮਹਲੀ ਖਰਾ ਤੂ; ਖਿਮਾ ਸਚੁ ਸੁਖ ਭਾਇ ॥
sabadh mahalee kharaa too; khimaa sach sukh bhaae ||
ਖਰਚੁ ਖਰਾ ਧਨੁ ਧਿਆਨੁ ਤੂ; ਆਪੇ ਵਸਹਿ ਸਰੀਰਿ ॥
kharach kharaa dhan dhiaan too; aape vaseh sareer ||
ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੁਖਿ ਜਾਪੈ ਸਦਾ; ਗੁਣ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਧੀਰ ॥
man tan mukh jaapai sadhaa; guN antar man dheer ||
ਹਉਮੈ ਖਪੈ ਖਪਾਇਸੀ; ਬੀਜਉ ਵਥੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥
haumai khapai khapaaeisee; beeju vath vikaar ||
ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਵਿਚਿ ਪਾਇਅਨੁ; ਕਰਤਾ ਅਲਗੁ ਅਪਾਰੁ ॥੪੯॥
jant aupaae vich paaeian; karataa alag apaar ||49||
ਸ੍ਰਿਸਟੇ ਭੇਉ; ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥
srisaTe bheu; na jaaNai koe ||
ਸ੍ਰਿਸਟਾ ਕਰੈ; ਸੁ ਨਿਹਚਉ ਹੋਇ ॥
srisaTaa karai; su nihachu hoe ||
ਸੰਪੈ ਕਉ; ਈਸਰੁ ਧਿਆਈਐ ॥
sanpai ku; e'eesar dhiaae'eeaai ||
ਸੰਪੈ; ਪੁਰਬਿ ਲਿਖੇ ਕੀ ਪਾਈਐ ॥
sanpai; purab likhe kee paae'eeaai ||
ਸੰਪੈ ਕਾਰਣਿ; ਚਾਕਰ ਚੋਰ ॥
sanpai kaaraN; chaakar chor ||
ਸੰਪੈ ਸਾਥਿ; ਨ ਚਾਲੈ. ਹੋਰ ॥
sanpai saath; na chaalai. hor ||
ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ; ਨਹੀ ਦਰਗਹ ਮਾਨੁ ॥
bin saache; nahee dharageh maan ||
ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵੈ; ਛੁਟੈ ਨਿਦਾਨਿ ॥੫੦॥
har ras peevai; chhuTai nidhaan ||50||
ਹੇਰਤ ਹੇਰਤ ਹੇ ਸਖੀ; ਹੋਇ ਰਹੀ ਹੈਰਾਨੁ ॥
herat herat he sakhee; hoe rahee hairaan ||
ਹਉ ਹਉ ਕਰਤੀ ਮੈ ਮੁਈ; ਸਬਦਿ ਰਵੈ ਮਨਿ ਗਿਆਨੁ ॥
hu hu karatee mai mue'ee; sabadh ravai man giaan ||
ਹਾਰ ਡੋਰ ਕੰਕਨ ਘਣੇ; ਕਰਿ ਥਾਕੀ ਸੀਗਾਰੁ ॥
haar ddor kankan ghaNe; kar thaakee seegaar ||
ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ; ਸਗਲ ਗੁਣਾ ਗਲਿ ਹਾਰੁ ॥
mil preetam sukh paaeiaa; sagal guNaa gal haar ||
ਨਾਨਕ. ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ; ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਆਰੁ ॥
naanak. guramukh paae'eeaai; har siu preet piaar ||
ਹਰਿ ਬਿਨੁ. ਕਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ; ਦੇਖਹੁ ਮਨਿ ਬੀਚਾਰਿ ॥
har bin. kin sukh paaeiaa; dhekhahu man beechaar ||
ਹਰਿ ਪੜਣਾ ਹਰਿ ਬੁਝਣਾ; ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਖਹੁ ਪਿਆਰੁ ॥
har paRaNaa har bujhaNaa; har siu rakhahu piaar ||
ਹਰਿ ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ; ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥੫੧॥
har japeeaai har dhiaae'eeaai; har kaa naam adhaar ||51||
ਲੇਖੁ. ਨ ਮਿਟਈ ਹੇ ਸਖੀ; ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥
lekh. na miTe'ee he sakhee; jo likhiaa karataar ||
ਆਪੇ ਕਾਰਣੁ ਜਿਨਿ ਕੀਆ; ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਗੁ ਧਾਰਿ ॥
aape kaaraN jin keeaa; kar kirapaa pag dhaar ||
ਕਰਤੇ ਹਥਿ ਵਡਿਆਈਆ; ਬੂਝਹੁ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਿ ॥
karate hath vaddiaae'eeaa; boojhahu gur beechaar ||
ਲਿਖਿਆ ਫੇਰਿ. ਨ ਸਕੀਐ; ਜਿਉ ਭਾਵੀ ਤਿਉ ਸਾਰਿ ॥
likhiaa fer. na sakeeaai; jiu bhaavee tiu saar ||
ਨਦਰਿ ਤੇਰੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ; ਨਾਨਕ. ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥
nadhar teree sukh paaeiaa; naanak. sabadh veechaar ||
ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਪਚਿ ਮੁਏ; ਉਬਰੇ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਿ ॥
manamukh bhoole pach mue; aubare gur beechaar ||
ਜਿ ਪੁਰਖੁ ਨਦਰਿ. ਨ ਆਵਈ; ਤਿਸ ਕਾ ਕਿਆ ਕਰਿ ਕਹਿਆ ਜਾਇ ॥
j purakh nadhar. na aave'ee; tis kaa kiaa kar kahiaa jaae ||
ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ; ਜਿਨਿ ਹਿਰਦੈ ਦਿਤਾ ਦਿਖਾਇ ॥੫੨॥
balihaaree gur aapaNe; jin hiradhai dhitaa dhikhaae ||52||
ਪਾਧਾ ਪੜਿਆ ਆਖੀਐ; ਬਿਦਿਆ ਬਿਚਰੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥
paadhaa paRiaa aakheeaai; bidhiaa bicharai sahaj subhaae ||
ਬਿਦਿਆ ਸੋਧੈ ਤਤੁ ਲਹੈ; ਰਾਮ ਨਾਮ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
bidhiaa sodhai tat lahai; raam naam liv laae ||
ਮਨਮੁਖੁ. ਬਿਦਿਆ ਬਿਕ੍ਰਦਾ; ਬਿਖੁ ਖਟੇ ਬਿਖੁ ਖਾਇ ॥
manamukh. bidhiaa bikradhaa; bikh khaTe bikh khaae ||
ਮੂਰਖੁ. ਸਬਦੁ, ਨ ਚੀਨਈ; ਸੂਝ ਬੂਝ. ਨਹ ਕਾਇ ॥੫੩॥
moorakh. sabadh, na cheene'ee; soojh boojh. neh kaae ||53||
ਪਾਧਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੀਐ; ਚਾਟੜਿਆ ਮਤਿ ਦੇਇ ॥
paadhaa guramukh aakheeaai; chaaTaRiaa mat dhee ||
ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਹੁ. ਨਾਮੁ ਸੰਗਰਹੁ; ਲਾਹਾ ਜਗ ਮਹਿ ਲੇਇ ॥
naam samaalahu. naam sangarahu; laahaa jag meh lee ||
ਸਚੀ ਪਟੀ ਸਚੁ ਮਨਿ; ਪੜੀਐ ਸਬਦੁ, ਸੁ ਸਾਰੁ ॥
sachee paTee sach man; paReeaai sabadh, su saar ||
ਨਾਨਕ. ਸੋ ਪੜਿਆ ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਬੀਨਾ; ਜਿਸੁ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਗਲਿ ਹਾਰੁ ॥੫੪॥੧॥
naanak. so paRiaa so panddit beenaa; jis raam naam gal haar ||54||1||
Gurbani text: Shabad OS, database 4.8.7. Original paath text is preserved; Roman script is a reading aid, not a translation. Paath lengths and selections vary by maryada.
ਗੁਰਬਾਣੀ ਪਾਠ: Shabad OS। ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਆਪਣੀ ਮਰਯਾਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।
ਗੁਰਬਾਣੀ ਪਾਠ: Shabad OS। ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਆਪਣੀ ਮਰਯਾਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।