PANJABIBOOK / GUTKA SAHIB / READ PAATH
ਆਸਾ ਕੀ ਵਾਰAsa Ki Var
ਪਾਠ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ। · Read and reflect, at your own pace.
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
IkOankaar satigur prasaadh ||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ਛੰਤ ਘਰੁ ੪ ॥
aasaa mahalaa 4 chhant ghar 4 ||
ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਿੰਨੇ ਲੋਇਣਾ; ਮਨੁ ਪ੍ਰੇਮਿ ਰਤੰਨਾ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
har anmrit bhinne loeiNaa; man prem ratannaa raam raaje ||
ਮਨੁ. ਰਾਮਿ ਕਸਵਟੀ ਲਾਇਆ; ਕੰਚਨੁ ਸੋਵਿੰਨਾ ॥
man. raam kasavaTee laaeiaa; kanchan sovinnaa ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲਿਆ; ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਤਨੋ ਭਿੰਨਾ ॥
guramukh rang chalooliaa; meraa man tano bhinnaa ||
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ. ਮੁਸਕਿ ਝਕੋਲਿਆ; ਸਭੁ ਜਨਮੁ ਧਨੁ ਧੰਨਾ ॥੧॥
jan naanak. musak jhakoliaa; sabh janam dhan dhannaa ||1||
ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
IkOankaar sat naam karataa purakh nirabhu niravair akaal moorat ajoonee saibhan gur prasaadh ||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 ||
ਵਾਰ ਸਲੋਕਾ ਨਾਲਿ, ਸਲੋਕ ਭੀ ਮਹਲੇ ਪਹਿਲੇ ਕੇ ਲਿਖੇ; ਟੁੰਡੇ ਅਸ ਰਾਜੈ ਕੀ, ਧੁਨੀ ॥
vaar salokaa naal, salok bhee mahale pahile ke likhe; Tundde as raajai kee, dhunee ||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ; ਦਿਉਹਾੜੀ ਸਦ ਵਾਰ ॥
balihaaree gur aapaNe; dhiauhaaRee sadh vaar ||
ਜਿਨਿ. ਮਾਣਸ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਕੀਏ; ਕਰਤ. ਨ ਲਾਗੀ ਵਾਰ ॥੧॥
jin. maaNas te dhevate ke'ee; karat. na laagee vaar ||1||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 ||
ਜੇ. ਸਉ ਚੰਦਾ ਉਗਵਹਿ; ਸੂਰਜ ਚੜਹਿ ਹਜਾਰ ॥
je. su chandhaa augaveh; sooraj chaReh hajaar ||
ਏਤੇ ਚਾਨਣ ਹੋਦਿਆਂ; ਗੁਰ ਬਿਨੁ. ਘੋਰ ਅੰਧਾਰ ॥੨॥
ete chaanaN hodhiaa(n); gur bin. ghor andhaar ||2||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਨਾਨਕ. ਗੁਰੂ ਨ ਚੇਤਨੀ; ਮਨਿ ਆਪਣੈ ਸੁਚੇਤ ॥
naanak. guroo na chetanee; man aapaNai suchet ||
ਛੁਟੇ ਤਿਲ ਬੂਆੜ ਜਿਉ; ਸੁੰਞੇ ਅੰਦਰਿ ਖੇਤ ॥
chhuTe til booaaR jiu; sunn(y)e andhar khet ||
ਖੇਤੈ ਅੰਦਰਿ ਛੁਟਿਆ; ਕਹੁ ਨਾਨਕ. ਸਉ ਨਾਹ ॥
khetai andhar chhuTiaa; kahu naanak. su naeh ||
ਫਲੀਅਹਿ ਫੁਲੀਅਹਿ ਬਪੁੜੇ; ਭੀ. ਤਨ ਵਿਚਿ ਸੁਆਹ ॥੩॥
fale'eeh fule'eeh bapuRe; bhee. tan vich suaaeh ||3||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਆਪੀਨੑੈ ਆਪੁ ਸਾਜਿਓ; ਆਪੀਨੑੈ ਰਚਿਓ ਨਾਉ ॥
aapeenai aap saajio; aapeenai rachio naau ||
ਦੁਯੀ. ਕੁਦਰਤਿ ਸਾਜੀਐ; ਕਰਿ ਆਸਣੁ ਡਿਠੋ ਚਾਉ ॥
dhuyee. kudharat saajeeaai; kar aasaN dditto chaau ||
ਦਾਤਾ ਕਰਤਾ. ਆਪਿ ਤੂੰ; ਤੁਸਿ ਦੇਵਹਿ. ਕਰਹਿ ਪਸਾਉ ॥
dhaataa karataa. aap toon; tus dheveh. kareh pasaau ||
ਤੂੰ ਜਾਣੋਈ ਸਭਸੈ; ਦੇ ਲੈਸਹਿ. ਜਿੰਦੁ ਕਵਾਉ ॥
toon jaaNoe'ee sabhasai; dhe laiseh. jindh kavaau ||
ਕਰਿ ਆਸਣੁ; ਡਿਠੋ ਚਾਉ ॥੧॥
kar aasaN; dditto chaau ||1||
ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਬਾਣੀ. ਮਨੁ ਮਾਰਿਆ; ਅਣੀਆਲੇ ਅਣੀਆ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
har prem baaNee. man maariaa; aNeeaale aNeeaa. raam raaje ||
ਜਿਸੁ ਲਾਗੀ ਪੀਰ. ਪਿਰੰਮ ਕੀ; ਸੋ ਜਾਣੈ ਜਰੀਆ ॥
jis laagee peer. piranm kee; so jaaNai jareeaa ||
ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਸੋ ਆਖੀਐ; ਮਰਿ ਜੀਵੈ ਮਰੀਆ ॥
jeevan mukat so aakheeaai; mar jeevai mareeaa ||
ਜਨ ਨਾਨਕ. ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਹਰਿ; ਜਗੁ ਦੁਤਰੁ ਤਰੀਆ ॥੨॥
jan naanak. satigur mel har; jag dhutar tareeaa ||2||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਸਚੇ ਤੇਰੇ ਖੰਡ; ਸਚੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ॥
sache tere khandd; sache brahamandd ||
ਸਚੇ ਤੇਰੇ ਲੋਅ; ਸਚੇ ਆਕਾਰ ॥
sache tere loa; sache aakaar ||
ਸਚੇ ਤੇਰੇ ਕਰਣੇ; ਸਰਬ ਬੀਚਾਰ ॥
sache tere karaNe; sarab beechaar ||
ਸਚਾ ਤੇਰਾ ਅਮਰੁ; ਸਚਾ ਦੀਬਾਣੁ ॥
sachaa teraa amar; sachaa dheebaaN ||
ਸਚਾ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ; ਸਚਾ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥
sachaa teraa hukam; sachaa furamaaN ||
ਸਚਾ ਤੇਰਾ ਕਰਮੁ; ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥
sachaa teraa karam; sachaa neesaaN ||
ਸਚੇ ਤੁਧੁ ਆਖਹਿ; ਲਖ ਕਰੋੜਿ ॥
sache tudh aakheh; lakh karoR ||
ਸਚੈ ਸਭਿ ਤਾਣਿ; ਸਚੈ ਸਭਿ ਜੋਰਿ ॥
sachai sabh taaN; sachai sabh jor ||
ਸਚੀ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤਿ; ਸਚੀ ਸਾਲਾਹ ॥
sachee teree sifat; sachee saalaeh ||
ਸਚੀ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ; ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥
sachee teree kudharat; sache paatisaeh ||
ਨਾਨਕ ਸਚੁ, ਧਿਆਇਨਿ ਸਚੁ ॥
naanak sach, dhiaaein sach ||
ਜੋ ਮਰਿ ਜੰਮੇ; ਸੁ ਕਚੁ ਨਿਕਚੁ ॥੧॥
jo mar janme; su kach nikach ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ; ਜਾ ਵਡਾ ਨਾਉ ॥
vaddee vaddiaae'ee; jaa vaddaa naau ||
ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ; ਜਾ ਸਚੁ ਨਿਆਉ ॥
vaddee vaddiaae'ee; jaa sach niaau ||
ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ; ਜਾ ਨਿਹਚਲ ਥਾਉ ॥
vaddee vaddiaae'ee; jaa nihachal thaau ||
ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ; ਜਾਣੈ ਆਲਾਉ ॥
vaddee vaddiaae'ee; jaaNai aalaau ||
ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ; ਬੁਝੈ ਸਭਿ ਭਾਉ ॥
vaddee vaddiaae'ee; bujhai sabh bhaau ||
ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ; ਜਾ. ਪੁਛਿ ਨ ਦਾਤਿ ॥
vaddee vaddiaae'ee; jaa. puchh na dhaat ||
ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ; ਜਾ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥
vaddee vaddiaae'ee; jaa aape aap ||
ਨਾਨਕ; ਕਾਰ. ਨ ਕਥਨੀ ਜਾਇ ॥
naanak; kaar. na kathanee jaae ||
ਕੀਤਾ ਕਰਣਾ; ਸਰਬ ਰਜਾਇ ॥੨॥
keetaa karaNaa; sarab rajaae ||2||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 ||
ਇਹੁ ਜਗੁ, ਸਚੈ ਕੀ ਹੈ ਕੋਠੜੀ; ਸਚੇ ਕਾ ਵਿਚਿ ਵਾਸੁ ॥
eih jag, sachai kee hai kottaRee; sache kaa vich vaas ||
ਇਕਨੑਾ. ਹੁਕਮਿ ਸਮਾਇ ਲਏ; ਇਕਨੑਾ. ਹੁਕਮੇ ਕਰੇ ਵਿਣਾਸੁ ॥
eikanaa. hukam samaae le; eikanaa. hukame kare viNaas ||
ਇਕਨੑਾ. ਭਾਣੈ ਕਢਿ ਲਏ; ਇਕਨੑਾ. ਮਾਇਆ ਵਿਚਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥
eikanaa. bhaaNai kadd le; eikanaa. maaeiaa vich nivaas ||
ਏਵ ਭਿ. ਆਖਿ ਨ ਜਾਪਈ; ਜਿ ਕਿਸੈ. ਆਣੇ ਰਾਸਿ ॥
ev bh. aakh na jaape'ee; j kisai. aaNe raas ||
ਨਾਨਕ. ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀਐ; ਜਾ ਕਉ ਆਪਿ ਕਰੇ ਪਰਗਾਸੁ ॥੩॥
naanak. guramukh jaaNeeaai; jaa ku aap kare paragaas ||3||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਨਾਨਕ. ਜੀਅ ਉਪਾਇ ਕੈ; ਲਿਖਿ ਨਾਵੈ ਧਰਮੁ ਬਹਾਲਿਆ ॥
naanak. jeea aupaae kai; likh naavai dharam bahaaliaa ||
ਓਥੈ. ਸਚੇ ਹੀ ਸਚਿ ਨਿਬੜੈ; ਚੁਣਿ ਵਖਿ ਕਢੇ ਜਜਮਾਲਿਆ ॥
othai. sache hee sach nibaRai; chuN vakh kadde jajamaaliaa ||
ਥਾਉ. ਨ ਪਾਇਨਿ ਕੂੜਿਆਰ; ਮੁਹ ਕਾਲੑੈ. ਦੋਜਕਿ ਚਾਲਿਆ ॥
thaau. na paaein kooRiaar; muh kaalai. dhojak chaaliaa ||
ਤੇਰੈ ਨਾਇ ਰਤੇ. ਸੇ ਜਿਣਿ ਗਏ; ਹਾਰਿ ਗਏ. ਸਿ ਠਗਣ ਵਾਲਿਆ ॥
terai naae rate. se jiN ge; haar ge. s ttagaN vaaliaa ||
ਲਿਖਿ ਨਾਵੈ; ਧਰਮੁ ਬਹਾਲਿਆ ॥੨॥
likh naavai; dharam bahaaliaa ||2||
ਹਮ ਮੂਰਖ ਮੁਗਧ ਸਰਣਾਗਤੀ; ਮਿਲੁ ਗੋਵਿੰਦ ਰੰਗਾ, ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
ham moorakh mugadh saraNaagatee; mil govindh rangaa, raam raaje ||
ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਪਾਇਆ; ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਇਕ ਮੰਗਾ ॥
gur poorai har paaeiaa; har bhagat eik mangaa ||
ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਤਨੁ. ਸਬਦਿ ਵਿਗਾਸਿਆ; ਜਪਿ ਅਨਤ ਤਰੰਗਾ ॥
meraa man tan. sabadh vigaasiaa; jap anat tarangaa ||
ਮਿਲਿ ਸੰਤ ਜਨਾ. ਹਰਿ ਪਾਇਆ; ਨਾਨਕ. ਸਤਸੰਗਾ ॥੩॥
mil sant janaa. har paaeiaa; naanak. satasangaa ||3||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਵਿਸਮਾਦੁ ਨਾਦ; ਵਿਸਮਾਦੁ ਵੇਦ ॥
visamaadh naadh; visamaadh vedh ||
ਵਿਸਮਾਦੁ ਜੀਅ; ਵਿਸਮਾਦੁ ਭੇਦ ॥
visamaadh jeea; visamaadh bhedh ||
ਵਿਸਮਾਦੁ ਰੂਪ; ਵਿਸਮਾਦੁ ਰੰਗ ॥
visamaadh roop; visamaadh rang ||
ਵਿਸਮਾਦੁ; ਨਾਗੇ ਫਿਰਹਿ ਜੰਤ ॥
visamaadh; naage fireh jant ||
ਵਿਸਮਾਦੁ ਪਉਣੁ; ਵਿਸਮਾਦੁ ਪਾਣੀ ॥
visamaadh pauN; visamaadh paaNee ||
ਵਿਸਮਾਦੁ ਅਗਨੀ; ਖੇਡਹਿ ਵਿਡਾਣੀ ॥
visamaadh aganee; kheddeh viddaaNee ||
ਵਿਸਮਾਦੁ ਧਰਤੀ; ਵਿਸਮਾਦੁ ਖਾਣੀ ॥
visamaadh dharatee; visamaadh khaaNee ||
ਵਿਸਮਾਦੁ; ਸਾਦਿ ਲਗਹਿ ਪਰਾਣੀ ॥
visamaadh; saadh lageh paraaNee ||
ਵਿਸਮਾਦੁ ਸੰਜੋਗੁ; ਵਿਸਮਾਦੁ ਵਿਜੋਗੁ ॥
visamaadh sanjog; visamaadh vijog ||
ਵਿਸਮਾਦੁ ਭੁਖ; ਵਿਸਮਾਦੁ ਭੋਗੁ ॥
visamaadh bhukh; visamaadh bhog ||
ਵਿਸਮਾਦੁ ਸਿਫਤਿ; ਵਿਸਮਾਦੁ ਸਾਲਾਹ ॥
visamaadh sifat; visamaadh saalaeh ||
ਵਿਸਮਾਦੁ ਉਝੜ; ਵਿਸਮਾਦੁ ਰਾਹ ॥
visamaadh aujhaR; visamaadh raeh ||
ਵਿਸਮਾਦੁ ਨੇੜੈ; ਵਿਸਮਾਦੁ ਦੂਰਿ ॥
visamaadh neRai; visamaadh dhoor ||
ਵਿਸਮਾਦੁ; ਦੇਖੈ ਹਾਜਰਾ ਹਜੂਰਿ ॥
visamaadh; dhekhai haajaraa hajoor ||
ਵੇਖਿ ਵਿਡਾਣੁ; ਰਹਿਆ ਵਿਸਮਾਦੁ ॥
vekh viddaaN; rahiaa visamaadh ||
ਨਾਨਕ. ਬੁਝਣੁ; ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ॥੧॥
naanak. bujhaN; poorai bhaag ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਕੁਦਰਤਿ ਦਿਸੈ. ਕੁਦਰਤਿ ਸੁਣੀਐ; ਕੁਦਰਤਿ. ਭਉ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥
kudharat dhisai. kudharat suNeeaai; kudharat. bhu sukh saar ||
ਕੁਦਰਤਿ ਪਾਤਾਲੀ ਆਕਾਸੀ; ਕੁਦਰਤਿ ਸਰਬ ਆਕਾਰੁ ॥
kudharat paataalee aakaasee; kudharat sarab aakaar ||
ਕੁਦਰਤਿ ਵੇਦ ਪੁਰਾਣ ਕਤੇਬਾ; ਕੁਦਰਤਿ ਸਰਬ ਵੀਚਾਰੁ ॥
kudharat vedh puraaN katebaa; kudharat sarab veechaar ||
ਕੁਦਰਤਿ ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਪੈਨੑਣੁ; ਕੁਦਰਤਿ ਸਰਬ ਪਿਆਰੁ ॥
kudharat khaaNaa peeNaa painN; kudharat sarab piaar ||
ਕੁਦਰਤਿ ਜਾਤੀ ਜਿਨਸੀ ਰੰਗੀ; ਕੁਦਰਤਿ ਜੀਅ ਜਹਾਨ ॥
kudharat jaatee jinasee rangee; kudharat jeea jahaan ||
ਕੁਦਰਤਿ ਨੇਕੀਆ. ਕੁਦਰਤਿ ਬਦੀਆ; ਕੁਦਰਤਿ ਮਾਨੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
kudharat nekeeaa. kudharat badheeaa; kudharat maan abhimaan ||
ਕੁਦਰਤਿ ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ; ਕੁਦਰਤਿ ਧਰਤੀ ਖਾਕੁ ॥
kudharat pauN paaNee baisantar; kudharat dharatee khaak ||
ਸਭ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ, ਤੂੰ ਕਾਦਿਰੁ ਕਰਤਾ; ਪਾਕੀ ਨਾਈ ਪਾਕੁ ॥
sabh teree kudharat, toon kaadhir karataa; paakee naae'ee paak ||
ਨਾਨਕ. ਹੁਕਮੈ ਅੰਦਰਿ ਵੇਖੈ; ਵਰਤੈ ਤਾਕੋ ਤਾਕੁ ॥੨॥
naanak. hukamai andhar vekhai; varatai taako taak ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਆਪੀਨੑੈ ਭੋਗ ਭੋਗਿ ਕੈ; ਹੋਇ ਭਸਮੜਿ, ਭਉਰੁ ਸਿਧਾਇਆ ॥
aapeenai bhog bhog kai; hoe bhasamaR, bhaur sidhaaeiaa ||
ਵਡਾ ਹੋਆ ਦੁਨੀਦਾਰੁ; ਗਲਿ ਸੰਗਲੁ ਘਤਿ, ਚਲਾਇਆ ॥
vaddaa hoaa dhuneedhaar; gal sangal ghat, chalaaeiaa ||
ਅਗੈ ਕਰਣੀ ਕੀਰਤਿ ਵਾਚੀਐ; ਬਹਿ ਲੇਖਾ ਕਰਿ ਸਮਝਾਇਆ ॥
agai karaNee keerat vaacheeaai; beh lekhaa kar samajhaaeiaa ||
ਥਾਉ ਨ ਹੋਵੀ. ਪਉਦੀਈ; ਹੁਣਿ ਸੁਣੀਐ ਕਿਆ ਰੂਆਇਆ ॥
thaau na hovee. paudhe'eeee; huN suNeeaai kiaa rooaaeiaa ||
ਮਨਿ ਅੰਧੈ; ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੩॥
man andhai; janam gavaaeiaa ||3||
ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਸੁਣਿ ਬੇਨਤੀ; ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਹਰਿ ਰਾਇਆ, ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
dheen dheiaal suN benatee; har prabh har raaeiaa, raam raaje ||
ਹਉ ਮਾਗਉ ਸਰਣਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕੀ; ਹਰਿ ਹਰਿ ਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ॥
hu maagu saraN har naam kee; har har mukh paaeiaa ||
ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ. ਹਰਿ ਬਿਰਦੁ ਹੈ; ਹਰਿ ਲਾਜ ਰਖਾਇਆ ॥
bhagat vachhal. har biradh hai; har laaj rakhaaeiaa ||
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਸਰਣਾਗਤੀ; ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਤਰਾਇਆ ॥੪॥੮॥੧੫॥
jan naanak saraNaagatee; har naam taraaeiaa ||4||8||15||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਭੈ ਵਿਚਿ; ਪਵਣੁ ਵਹੈ ਸਦਵਾਉ ॥
bhai vich; pavaN vahai sadhavaau ||
ਭੈ ਵਿਚਿ; ਚਲਹਿ ਲਖ ਦਰੀਆਉ ॥
bhai vich; chaleh lakh dhareeaau ||
ਭੈ ਵਿਚਿ; ਅਗਨਿ ਕਢੈ ਵੇਗਾਰਿ ॥
bhai vich; agan kaddai vegaar ||
ਭੈ ਵਿਚਿ; ਧਰਤੀ ਦਬੀ ਭਾਰਿ ॥
bhai vich; dharatee dhabee bhaar ||
ਭੈ ਵਿਚਿ; ਇੰਦੁ ਫਿਰੈ ਸਿਰ ਭਾਰਿ ॥
bhai vich; eindh firai sir bhaar ||
ਭੈ ਵਿਚਿ; ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਦੁਆਰੁ ॥
bhai vich; raajaa dharam dhuaar ||
ਭੈ ਵਿਚਿ ਸੂਰਜੁ; ਭੈ ਵਿਚਿ ਚੰਦੁ ॥
bhai vich sooraj; bhai vich chandh ||
ਕੋਹ ਕਰੋੜੀ ਚਲਤ; ਨ ਅੰਤੁ ॥
koh karoRee chalat; na ant ||
ਭੈ ਵਿਚਿ; ਸਿਧ ਬੁਧ ਸੁਰ ਨਾਥ ॥
bhai vich; sidh budh sur naath ||
ਭੈ ਵਿਚਿ; ਆਡਾਣੇ ਆਕਾਸ ॥
bhai vich; aaddaaNe aakaas ||
ਭੈ ਵਿਚਿ; ਜੋਧ ਮਹਾਬਲ ਸੂਰ ॥
bhai vich; jodh mahaabal soor ||
ਭੈ ਵਿਚਿ; ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਪੂਰ ॥
bhai vich; aaveh jaaveh poor ||
ਸਗਲਿਆ; ਭਉ ਲਿਖਿਆ ਸਿਰਿ ਲੇਖੁ ॥
sagaliaa; bhu likhiaa sir lekh ||
ਨਾਨਕ. ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ; ਸਚੁ ਏਕੁ ॥੧॥
naanak. nirabhu nirankaar; sach ek ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਨਾਨਕ. ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ; ਹੋਰਿ ਕੇਤੇ ਰਾਮ ਰਵਾਲ ॥
naanak. nirabhu nirankaar; hor kete raam ravaal ||
ਕੇਤੀਆ ਕੰਨੑ ਕਹਾਣੀਆ; ਕੇਤੇ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰ ॥
keteeaa kann kahaaNeeaa; kete bedh beechaar ||
ਕੇਤੇ ਨਚਹਿ ਮੰਗਤੇ; ਗਿੜਿ ਮੁੜਿ ਪੂਰਹਿ ਤਾਲ ॥
kete nacheh mangate; giR muR pooreh taal ||
ਬਾਜਾਰੀ ਬਾਜਾਰ ਮਹਿ; ਆਇ ਕਢਹਿ ਬਾਜਾਰ ॥
baajaaree baajaar meh; aae kaddeh baajaar ||
ਗਾਵਹਿ ਰਾਜੇ ਰਾਣੀਆ; ਬੋਲਹਿ ਆਲ ਪਤਾਲ ॥
gaaveh raaje raaNeeaa; boleh aal pataal ||
ਲਖ ਟਕਿਆ ਕੇ ਮੁੰਦੜੇ; ਲਖ ਟਕਿਆ ਕੇ ਹਾਰ ॥
lakh Takiaa ke mundhaRe; lakh Takiaa ke haar ||
ਜਿਤੁ ਤਨਿ ਪਾਈਅਹਿ ਨਾਨਕਾ; ਸੇ ਤਨ ਹੋਵਹਿ ਛਾਰ ॥
jit tan paae'eeeh naanakaa; se tan hoveh chhaar ||
ਗਿਆਨੁ. ਨ ਗਲੀਈ ਢੂਢੀਐ; ਕਥਨਾ ਕਰੜਾ ਸਾਰੁ ॥
giaan. na gale'eeee ddooddeeaai; kathanaa karaRaa saar ||
ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ. ਤਾ ਪਾਈਐ; ਹੋਰ ਹਿਕਮਤਿ ਹੁਕਮੁ. ਖੁਆਰੁ ॥੨॥
karam milai. taa paae'eeaai; hor hikamat hukam. khuaar ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ. ਜੇ ਆਪਣੀ; ਤਾ ਨਦਰੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥
nadhar kareh. je aapaNee; taa nadharee satigur paaeiaa ||
ਏਹੁ ਜੀਉ ਬਹੁਤੇ ਜਨਮ ਭਰੰਮਿਆ; ਤਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥
eh jeeu bahute janam bharanmiaa; taa satigur sabadh suNaaeiaa ||
ਸਤਿਗੁਰ ਜੇਵਡੁ. ਦਾਤਾ ਕੋ ਨਹੀ; ਸਭਿ ਸੁਣਿਅਹੁ ਲੋਕ ਸਬਾਇਆ ॥
satigur jevadd. dhaataa ko nahee; sabh suNiahu lok sabaaeiaa ||
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ. ਸਚੁ ਪਾਇਆ; ਜਿਨੑੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥
satigur miliaai. sach paaeiaa; jinee vichahu aap gavaaeiaa ||
ਜਿਨਿ; ਸਚੋ ਸਚੁ ਬੁਝਾਇਆ ॥੪॥
jin; sacho sach bujhaaeiaa ||4||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥
aasaa mahalaa 4 ||
ਗੁਰਮੁਖਿ. ਢੂੰਢਿ ਢੂਢੇਦਿਆ; ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਲਧਾ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
guramukh. ddoondd ddooddedhiaa; har sajaN ladhaa. raam raaje ||
ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਕੋਟ ਗੜ; ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਿਧਾ ॥
kanchan kaaeiaa koT gaR; vich har har sidhaa ||
ਹਰਿ ਹਰਿ ਹੀਰਾ ਰਤਨੁ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਵਿਧਾ ॥
har har heeraa ratan hai; meraa man tan vidhaa ||
ਧੁਰਿ ਭਾਗ ਵਡੇ ਹਰਿ ਪਾਇਆ; ਨਾਨਕ. ਰਸਿ ਗੁਧਾ ॥੧॥
dhur bhaag vadde har paaeiaa; naanak. ras gudhaa ||1||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਘੜੀਆ, ਸਭੇ ਗੋਪੀਆ; ਪਹਰ ਕੰਨੑ ਗੋਪਾਲ ॥
ghaReeaa, sabhe gopeeaa; pahar kann gopaal ||
ਗਹਣੇ ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ; ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਅਵਤਾਰ ॥
gahaNe pauN paaNee baisantar; chandh sooraj avataar ||
ਸਗਲੀ ਧਰਤੀ ਮਾਲੁ ਧਨੁ; ਵਰਤਣਿ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲ ॥
sagalee dharatee maal dhan; varataN sarab janjaal ||
ਨਾਨਕ. ਮੁਸੈ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੀ; ਖਾਇ ਗਇਆ ਜਮਕਾਲੁ ॥੧॥
naanak. musai giaan vihooNee; khaae geiaa jamakaal ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਵਾਇਨਿ ਚੇਲੇ; ਨਚਨਿ ਗੁਰ ॥
vaaein chele; nachan gur ||
ਪੈਰ ਹਲਾਇਨਿ; ਫੇਰਨੑਿ ਸਿਰ ॥
pair halaaein; ferana sir ||
ਉਡਿ ਉਡਿ ਰਾਵਾ; ਝਾਟੈ ਪਾਇ ॥
audd audd raavaa; jhaaTai paae ||
ਵੇਖੈ ਲੋਕੁ; ਹਸੈ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥
vekhai lok; hasai ghar jaae ||
ਰੋਟੀਆ ਕਾਰਣਿ; ਪੂਰਹਿ ਤਾਲ ॥
roTeeaa kaaraN; pooreh taal ||
ਆਪੁ ਪਛਾੜਹਿ; ਧਰਤੀ ਨਾਲਿ ॥
aap pachhaaReh; dharatee naal ||
ਗਾਵਨਿ ਗੋਪੀਆ; ਗਾਵਨਿ ਕਾਨੑ ॥
gaavan gopeeaa; gaavan kaan ||
ਗਾਵਨਿ; ਸੀਤਾ ਰਾਜੇ ਰਾਮ ॥
gaavan; seetaa raaje raam ||
ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ॥
nirabhu nirankaar sach naam ||
ਜਾ ਕਾ ਕੀਆ; ਸਗਲ ਜਹਾਨੁ ॥
jaa kaa keeaa; sagal jahaan ||
ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ; ਕਰਮਿ ਚੜਾਉ ॥
sevak seveh; karam chaRaau ||
ਭਿੰਨੀ ਰੈਣਿ; ਜਿਨੑਾ ਮਨਿ ਚਾਉ ॥
bhinnee raiN; jinaa man chaau ||
ਸਿਖੀ ਸਿਖਿਆ; ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਿ ॥
sikhee sikhiaa; gur veechaar ||
ਨਦਰੀ ਕਰਮਿ. ਲਘਾਏ ਪਾਰਿ ॥
nadharee karam. laghaae paar ||
ਕੋਲੂ ਚਰਖਾ; ਚਕੀ ਚਕੁ ॥
koloo charakhaa; chakee chak ||
ਥਲ ਵਾਰੋਲੇ; ਬਹੁਤੁ ਅਨੰਤੁ ॥
thal vaarole; bahut anant ||
ਲਾਟੂ ਮਾਧਾਣੀਆ; ਅਨਗਾਹ ॥
laaToo maadhaaNeeaa; anagaeh ||
ਪੰਖੀ ਭਉਦੀਆ; ਲੈਨਿ ਨ ਸਾਹ ॥
pankhee bhaudheeaa; lain na saeh ||
ਸੂਐ ਚਾੜਿ; ਭਵਾਈਅਹਿ ਜੰਤ ॥
sooaai chaaR; bhavaae'eeeh jant ||
ਨਾਨਕ. ਭਉਦਿਆ; ਗਣਤ ਨ ਅੰਤ ॥
naanak. bhaudhiaa; gaNat na ant ||
ਬੰਧਨ ਬੰਧਿ; ਭਵਾਏ ਸੋਇ ॥
bandhan bandh; bhavaae soe ||
ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ; ਨਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
peiaai kirat; nachai sabh koe ||
ਨਚਿ ਨਚਿ ਹਸਹਿ; ਚਲਹਿ ਸੇ ਰੋਇ ॥
nach nach haseh; chaleh se roe ||
ਉਡਿ. ਨ ਜਾਹੀ; ਸਿਧ. ਨ ਹੋਹਿ ॥
audd. na jaahee; sidh. na hoh ||
ਨਚਣੁ ਕੁਦਣੁ; ਮਨ ਕਾ ਚਾਉ ॥
nachaN kudhaN; man kaa chaau ||
ਨਾਨਕ. ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਭਉ; ਤਿਨੑਾ ਮਨਿ ਭਾਉ ॥੨॥
naanak. jin man bhu; tinaa man bhaau ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ; ਨਾਇ ਲਇਐ. ਨਰਕਿ, ਨ ਜਾਈਐ ॥
naau teraa nirankaar hai; naae leiaai. narak, na jaae'eeaai ||
ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ; ਦੇ ਖਾਜੈ. ਆਖਿ ਗਵਾਈਐ ॥
jeeu pindd sabh tis dhaa; dhe khaajai. aakh gavaae'eeaai ||
ਜੇ ਲੋੜਹਿ ਚੰਗਾ ਆਪਣਾ; ਕਰਿ ਪੁੰਨਹੁ. ਨੀਚੁ ਸਦਾਈਐ ॥
je loReh changaa aapaNaa; kar punnahu. neech sadhaae'eeaai ||
ਜੇ ਜਰਵਾਣਾ ਪਰਹਰੈ; ਜਰੁ ਵੇਸ ਕਰੇਦੀ ਆਈਐ ॥
je jaravaaNaa paraharai; jar ves karedhee aae'eeaai ||
ਕੋ ਰਹੈ ਨ; ਭਰੀਐ ਪਾਈਐ ॥੫॥
ko rahai na; bhareeaai paae'eeaai ||5||
ਪੰਥੁ ਦਸਾਵਾ. ਨਿਤ ਖੜੀ; ਮੁੰਧ ਜੋਬਨਿ ਬਾਲੀ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
panth dhasaavaa. nit khaRee; mundh joban baalee. raam raaje ||
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ. ਚੇਤਾਇ ਗੁਰ; ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਚਾਲੀ ॥
har har naam. chetaae gur; har maarag chaalee ||
ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਤਨਿ. ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ਹੈ; ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਜਾਲੀ ॥
merai man tan. naam aadhaar hai; haumai bikh jaalee ||
ਜਨ ਨਾਨਕ. ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਹਰਿ; ਹਰਿ ਮਿਲਿਆ ਬਨਵਾਲੀ ॥੨॥
jan naanak. satigur mel har; har miliaa banavaalee ||2||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਮੁਸਲਮਾਨਾ. ਸਿਫਤਿ ਸਰੀਅਤਿ; ਪੜਿ ਪੜਿ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥
musalamaanaa. sifat sareeat; paR paR kareh beechaar ||
ਬੰਦੇ ਸੇ. ਜਿ ਪਵਹਿ ਵਿਚਿ ਬੰਦੀ; ਵੇਖਣ ਕਉ ਦੀਦਾਰੁ ॥
bandhe se. j paveh vich bandhee; vekhaN ku dheedhaar ||
ਹਿੰਦੂ ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਲਾਹਨਿ; ਦਰਸਨਿ ਰੂਪਿ ਅਪਾਰੁ ॥
hindhoo saalaahee saalaahan; dharasan roop apaar ||
ਤੀਰਥਿ ਨਾਵਹਿ, ਅਰਚਾ ਪੂਜਾ; ਅਗਰ ਵਾਸੁ ਬਹਕਾਰੁ ॥
teerath naaveh, arachaa poojaa; agar vaas bahakaar ||
ਜੋਗੀ ਸੁੰਨਿ ਧਿਆਵਨੑਿ ਜੇਤੇ; ਅਲਖ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥
jogee sunn dhiaavana jete; alakh naam karataar ||
ਸੂਖਮ ਮੂਰਤਿ. ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ; ਕਾਇਆ ਕਾ ਆਕਾਰੁ ॥
sookham moorat. naam niranjan; kaaeiaa kaa aakaar ||
ਸਤੀਆ. ਮਨਿ ਸੰਤੋਖੁ ਉਪਜੈ; ਦੇਣੈ ਕੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥
sateeaa. man santokh aupajai; dheNai kai veechaar ||
ਦੇ ਦੇ ਮੰਗਹਿ, ਸਹਸਾ ਗੂਣਾ; ਸੋਭ ਕਰੇ ਸੰਸਾਰੁ ॥
dhe dhe mangeh, sahasaa gooNaa; sobh kare sansaar ||
ਚੋਰਾ ਜਾਰਾ ਤੈ ਕੂੜਿਆਰਾ; ਖਾਰਾਬਾ ਵੇਕਾਰ ॥
choraa jaaraa tai kooRiaaraa; khaaraabaa vekaar ||
ਇਕਿ. ਹੋਦਾ ਖਾਇ ਚਲਹਿ ਐਥਾਊ; ਤਿਨਾ ਭਿ ਕਾਈ ਕਾਰ ॥
eik. hodhaa khaae chaleh aaithaauoo; tinaa bh kaae'ee kaar ||
ਜਲਿ ਥਲਿ ਜੀਆ ਪੁਰੀਆ ਲੋਆ; ਆਕਾਰਾ ਆਕਾਰ ॥
jal thal jeeaa pureeaa loaa; aakaaraa aakaar ||
ਓਇ ਜਿ ਆਖਹਿ. ਸੁ ਤੂੰਹੈ ਜਾਣਹਿ; ਤਿਨਾ ਭਿ. ਤੇਰੀ ਸਾਰ ॥
oe j aakheh. su toonhai jaaNeh; tinaa bh. teree saar ||
ਨਾਨਕ. ਭਗਤਾ ਭੁਖ ਸਾਲਾਹਣੁ; ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥
naanak. bhagataa bhukh saalaahaN; sach naam aadhaar ||
ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹਹਿ. ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ; ਗੁਣਵੰਤਿਆ ਪਾ ਛਾਰੁ ॥੧॥
sadhaa anandh raheh. dhin raatee; guNavantiaa paa chhaar ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਮਿਟੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਕੀ; ਪੇੜੈ ਪਈ ਕੁਮੑਿਆਰ ॥
miTee musalamaan kee; peRai pe'ee kumiaar ||
ਘੜਿ ਭਾਂਡੇ ਇਟਾ ਕੀਆ; ਜਲਦੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥
ghaR bhaa(n)dde eiTaa keeaa; jaladhee kare pukaar ||
ਜਲਿ ਜਲਿ ਰੋਵੈ ਬਪੁੜੀ; ਝੜਿ ਝੜਿ ਪਵਹਿ ਅੰਗਿਆਰ ॥
jal jal rovai bapuRee; jhaR jhaR paveh angiaar ||
ਨਾਨਕ. ਜਿਨਿ ਕਰਤੈ. ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ; ਸੋ ਜਾਣੈ. ਕਰਤਾਰੁ ॥੨॥
naanak. jin karatai. kaaraN keeaa; so jaaNai. karataar ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ. ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ; ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ. ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥
bin satigur. kinai na paaeio; bin satigur. kinai na paaeiaa ||
ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ. ਆਪੁ ਰਖਿਓਨੁ; ਕਰਿ ਪਰਗਟੁ. ਆਖਿ ਸੁਣਾਇਆ ॥
satigur vich. aap rakhion; kar paragaT. aakh suNaaeiaa ||
ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ. ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਹੈ; ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
satigur miliaai. sadhaa mukat hai; jin vichahu moh chukaaeiaa ||
ਉਤਮੁ ਏਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ਹੈ; ਜਿਨਿ. ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥
autam eh beechaar hai; jin. sache siu chit laaeiaa ||
ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ; ਪਾਇਆ ॥੬॥
jagajeevan dhaataa; paaeiaa ||6||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਿਆਰੇ ਆਇ ਮਿਲੁ; ਮੈ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨੇ, ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
guramukh piaare aae mil; mai chiree vichhunne, raam raaje ||
ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਬਹੁਤੁ ਬੈਰਾਗਿਆ; ਹਰਿ ਨੈਣ ਰਸਿ ਭਿੰਨੇ ॥
meraa man tan bahut bairaagiaa; har naiN ras bhinne ||
ਮੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਿਆਰਾ ਦਸਿ ਗੁਰੁ; ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਮਨੁ ਮੰਨੇ ॥
mai har prabh piaaraa dhas gur; mil har man manne ||
ਹਉ ਮੂਰਖੁ ਕਾਰੈ ਲਾਈਆ; ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਕੰਮੇ ॥੩॥
hu moorakh kaarai laae'eeaa; naanak har kanme ||3||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਹਉ ਵਿਚਿ ਆਇਆ; ਹਉ ਵਿਚਿ ਗਇਆ ॥
hu vich aaeiaa; hu vich geiaa ||
ਹਉ ਵਿਚਿ ਜੰਮਿਆ; ਹਉ ਵਿਚਿ ਮੁਆ ॥
hu vich janmiaa; hu vich muaa ||
ਹਉ ਵਿਚਿ ਦਿਤਾ; ਹਉ ਵਿਚਿ ਲਇਆ ॥
hu vich dhitaa; hu vich leiaa ||
ਹਉ ਵਿਚਿ ਖਟਿਆ; ਹਉ ਵਿਚਿ ਗਇਆ ॥
hu vich khaTiaa; hu vich geiaa ||
ਹਉ ਵਿਚਿ; ਸਚਿਆਰੁ ਕੂੜਿਆਰੁ ॥
hu vich; sachiaar kooRiaar ||
ਹਉ ਵਿਚਿ; ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਵੀਚਾਰੁ ॥
hu vich; paap punn veechaar ||
ਹਉ ਵਿਚਿ; ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਅਵਤਾਰੁ ॥
hu vich; narak surag avataar ||
ਹਉ ਵਿਚਿ ਹਸੈ; ਹਉ ਵਿਚਿ ਰੋਵੈ ॥
hu vich hasai; hu vich rovai ||
ਹਉ ਵਿਚਿ ਭਰੀਐ; ਹਉ ਵਿਚਿ ਧੋਵੈ ॥
hu vich bhareeaai; hu vich dhovai ||
ਹਉ ਵਿਚਿ; ਜਾਤੀ ਜਿਨਸੀ ਖੋਵੈ ॥
hu vich; jaatee jinasee khovai ||
ਹਉ ਵਿਚਿ ਮੂਰਖੁ; ਹਉ ਵਿਚਿ ਸਿਆਣਾ ॥
hu vich moorakh; hu vich siaaNaa ||
ਮੋਖ ਮੁਕਤਿ ਕੀ; ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਾ ॥
mokh mukat kee; saar na jaaNaa ||
ਹਉ ਵਿਚਿ ਮਾਇਆ; ਹਉ ਵਿਚਿ ਛਾਇਆ ॥
hu vich maaeiaa; hu vich chhaaeiaa ||
ਹਉਮੈ ਕਰਿ ਕਰਿ; ਜੰਤ ਉਪਾਇਆ ॥
haumai kar kar; jant aupaaeiaa ||
ਹਉਮੈ ਬੂਝੈ; ਤਾ ਦਰੁ ਸੂਝੈ ॥
haumai boojhai; taa dhar soojhai ||
ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣਾ; ਕਥਿ ਕਥਿ ਲੂਝੈ ॥
giaan vihooNaa; kath kath loojhai ||
ਨਾਨਕ. ਹੁਕਮੀ; ਲਿਖੀਐ ਲੇਖੁ ॥
naanak. hukamee; likheeaai lekh ||
ਜੇਹਾ ਵੇਖਹਿ; ਤੇਹਾ ਵੇਖੁ ॥੧॥
jehaa vekheh; tehaa vekh ||1||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 ||
ਹਉਮੈ ਏਹਾ ਜਾਤਿ ਹੈ; ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥
haumai ehaa jaat hai; haumai karam kamaeh ||
ਹਉਮੈ ਏਈ ਬੰਧਨਾ; ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਹਿ ॥
haumai e'eee bandhanaa; fir fir jonee paeh ||
ਹਉਮੈ. ਕਿਥਹੁ ਊਪਜੈ; ਕਿਤੁ ਸੰਜਮਿ. ਇਹ ਜਾਇ ॥
haumai. kithahu uoopajai; kit sanjam. eih jaae ||
ਹਉਮੈ ਏਹੋ ਹੁਕਮੁ ਹੈ; ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਫਿਰਾਹਿ ॥
haumai eho hukam hai; peiaai kirat firaeh ||
ਹਉਮੈ ਦੀਰਘ ਰੋਗੁ ਹੈ; ਦਾਰੂ ਭੀ ਇਸੁ ਮਾਹਿ ॥
haumai dheeragh rog hai; dhaaroo bhee eis maeh ||
ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ; ਤਾ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਹਿ ॥
kirapaa kare je aapaNee; taa gur kaa sabadh kamaeh ||
ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ. ਸੁਣਹੁ ਜਨਹੁ; ਇਤੁ ਸੰਜਮਿ. ਦੁਖ ਜਾਹਿ ॥੨॥
naanak kahai. suNahu janahu; eit sanjam. dhukh jaeh ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਸੇਵ ਕੀਤੀ. ਸੰਤੋਖੀਈਂ; ਜਿਨੑੀ. ਸਚੋ ਸਚੁ ਧਿਆਇਆ ॥
sev keetee. santokhe'ee(n)ee; jinee. sacho sach dhiaaeiaa ||
ਓਨੑੀ ਮੰਦੈ ਪੈਰੁ. ਨ ਰਖਿਓ; ਕਰਿ ਸੁਕ੍ਰਿਤੁ ਧਰਮੁ ਕਮਾਇਆ ॥
onee mandhai pair. na rakhio; kar sukrit dharam kamaaeiaa ||
ਓਨੑੀ. ਦੁਨੀਆ ਤੋੜੇ ਬੰਧਨਾ; ਅੰਨੁ ਪਾਣੀ ਥੋੜਾ ਖਾਇਆ ॥
onee. dhuneeaa toRe bandhanaa; ann paaNee thoRaa khaaeiaa ||
ਤੂੰ ਬਖਸੀਸੀ ਅਗਲਾ; ਨਿਤ ਦੇਵਹਿ. ਚੜਹਿ ਸਵਾਇਆ ॥
toon bakhaseesee agalaa; nit dheveh. chaReh savaaeiaa ||
ਵਡਿਆਈ ਵਡਾ ਪਾਇਆ ॥੭॥
vaddiaae'ee vaddaa paaeiaa ||7||
ਗੁਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਿੰਨੀ ਦੇਹੁਰੀ; ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬੁਰਕੇ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
gur anmrit bhinnee dhehuree; anmrit burake. raam raaje ||
ਜਿਨਾ. ਗੁਰਬਾਣੀ ਮਨਿ ਭਾਈਆ; ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਛਕਿ ਛਕੇ ॥
jinaa. gurabaaNee man bhaae'eeaa; anmrit chhak chhake ||
ਗੁਰ ਤੁਠੈ. ਹਰਿ ਪਾਇਆ; ਚੂਕੇ ਧਕ ਧਕੇ ॥
gur tuttai. har paaeiaa; chooke dhak dhake ||
ਹਰਿ ਜਨੁ. ਹਰਿ ਹਰਿ ਹੋਇਆ; ਨਾਨਕੁ. ਹਰਿ ਇਕੇ ॥੪॥੯॥੧੬॥
har jan. har har hoeiaa; naanak. har eike ||4||9||16||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਪੁਰਖਾਂ ਬਿਰਖਾਂ ਤੀਰਥਾਂ; ਤਟਾਂ ਮੇਘਾਂ ਖੇਤਾਂਹ ॥
purakhaa(n) birakhaa(n) teerathaa(n); taTaa(n) meghaa(n) khetaa(n)h ||
ਦੀਪਾਂ ਲੋਆਂ ਮੰਡਲਾਂ; ਖੰਡਾਂ ਵਰਭੰਡਾਂਹ ॥
dheepaa(n) loaa(n) manddalaa(n); khanddaa(n) varabhanddaa(n)h ||
ਅੰਡਜ ਜੇਰਜ ਉਤਭੁਜਾਂ; ਖਾਣੀ ਸੇਤਜਾਂਹ ॥
anddaj jeraj autabhujaa(n); khaaNee setajaa(n)h ||
ਸੋ ਮਿਤਿ ਜਾਣੈ ਨਾਨਕਾ; ਸਰਾਂ ਮੇਰਾਂ ਜੰਤਾਹ ॥
so mit jaaNai naanakaa; saraa(n) meraa(n) jantaeh ||
ਨਾਨਕ. ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਕੈ; ਸੰਮਾਲੇ ਸਭਨਾਹ ॥
naanak. jant aupaae kai; sanmaale sabhanaeh ||
ਜਿਨਿ ਕਰਤੈ ਕਰਣਾ ਕੀਆ; ਚਿੰਤਾ ਭਿ ਕਰਣੀ ਤਾਹ ॥
jin karatai karaNaa keeaa; chintaa bh karaNee taeh ||
ਸੋ ਕਰਤਾ ਚਿੰਤਾ ਕਰੇ; ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ਜਗੁ ॥
so karataa chintaa kare; jin aupaaeiaa jag ||
ਤਿਸੁ ਜੋਹਾਰੀ. ਸੁਅਸਤਿ ਤਿਸੁ; ਤਿਸੁ ਦੀਬਾਣੁ ਅਭਗੁ ॥
tis johaaree. suasat tis; tis dheebaaN abhag ||
ਨਾਨਕ. ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ; ਕਿਆ ਟਿਕਾ. ਕਿਆ ਤਗੁ ॥੧॥
naanak. sache naam bin; kiaa Tikaa. kiaa tag ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਲਖ ਨੇਕੀਆ ਚੰਗਿਆਈਆ; ਲਖ ਪੁੰਨਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥
lakh nekeeaa changiaae'eeaa; lakh punnaa paravaaN ||
ਲਖ ਤਪ ਉਪਰਿ ਤੀਰਥਾਂ; ਸਹਜ ਜੋਗ ਬੇਬਾਣ ॥
lakh tap aupar teerathaa(n); sahaj jog bebaaN ||
ਲਖ ਸੂਰਤਣ ਸੰਗਰਾਮ; ਰਣ ਮਹਿ ਛੁਟਹਿ ਪਰਾਣ ॥
lakh soorataN sangaraam; raN meh chhuTeh paraaN ||
ਲਖ ਸੁਰਤੀ. ਲਖ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ; ਪੜੀਅਹਿ ਪਾਠ ਪੁਰਾਣ ॥
lakh suratee. lakh giaan dhiaan; paRe'eeh paatt puraaN ||
ਜਿਨਿ ਕਰਤੈ ਕਰਣਾ ਕੀਆ; ਲਿਖਿਆ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ॥
jin karatai karaNaa keeaa; likhiaa aavaN jaaN ||
ਨਾਨਕ. ਮਤੀ ਮਿਥਿਆ; ਕਰਮੁ ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥
naanak. matee mithiaa; karam sachaa neesaaN ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਤੂੰ; ਜਿਨਿ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥
sachaa saahib ek toon; jin sacho sach varataaeiaa ||
ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਦੇਹਿ, ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਸਚੁ; ਤਾ ਤਿਨੑੀ ਸਚੁ ਕਮਾਇਆ ॥
jis toon dheh, tis milai sach; taa tinee sach kamaaeiaa ||
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ. ਸਚੁ ਪਾਇਆ; ਜਿਨੑ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਸਚੁ ਵਸਾਇਆ ॥
satigur miliaai. sach paaeiaa; jin kai hiradhai sach vasaaeiaa ||
ਮੂਰਖ. ਸਚੁ ਨ ਜਾਣਨੑੀ; ਮਨਮੁਖੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
moorakh. sach na jaaNanee; manamukhee janam gavaaeiaa ||
ਵਿਚਿ ਦੁਨੀਆ; ਕਾਹੇ ਆਇਆ ॥੮॥
vich dhuneeaa; kaahe aaeiaa ||8||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥
aasaa mahalaa 4 ||
ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ਹੈ; ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸੇ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
har anmrit bhagat bhanddaar hai; gur satigur paase. raam raaje ||
ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਹੈ; ਸਿਖ ਦੇਇ. ਹਰਿ ਰਾਸੇ ॥
gur satigur sachaa saahu hai; sikh dhee. har raase ||
ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਵਣਜਾਰਾ ਵਣਜੁ ਹੈ; ਗੁਰੁ ਸਾਹੁ ਸਾਬਾਸੇ ॥
dhan dhann vaNajaaraa vaNaj hai; gur saahu saabaase ||
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ. ਗੁਰੁ ਤਿਨੑੀ ਪਾਇਆ; ਜਿਨ ਧੁਰਿ ਲਿਖਤੁ ਲਿਲਾਟਿ ਲਿਖਾਸੇ ॥੧॥
jan naanak. gur tinee paaeiaa; jin dhur likhat lilaaT likhaase ||1||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਪੜਿ ਪੜਿ ਗਡੀ ਲਦੀਅਹਿ; ਪੜਿ ਪੜਿ ਭਰੀਅਹਿ ਸਾਥ ॥
paR paR gaddee ladhe'eeh; paR paR bhare'eeh saath ||
ਪੜਿ ਪੜਿ ਬੇੜੀ ਪਾਈਐ; ਪੜਿ ਪੜਿ ਗਡੀਅਹਿ ਖਾਤ ॥
paR paR beRee paae'eeaai; paR paR gadde'eeh khaat ||
ਪੜੀਅਹਿ ਜੇਤੇ ਬਰਸ ਬਰਸ; ਪੜੀਅਹਿ ਜੇਤੇ ਮਾਸ ॥
paRe'eeh jete baras baras; paRe'eeh jete maas ||
ਪੜੀਐ ਜੇਤੀ ਆਰਜਾ; ਪੜੀਅਹਿ ਜੇਤੇ ਸਾਸ ॥
paReeaai jetee aarajaa; paRe'eeh jete saas ||
ਨਾਨਕ. ਲੇਖੈ ਇਕ ਗਲ; ਹੋਰੁ ਹਉਮੈ ਝਖਣਾ ਝਾਖ ॥੧॥
naanak. lekhai eik gal; hor haumai jhakhaNaa jhaakh ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਲਿਖਿ ਲਿਖਿ ਪੜਿਆ; ॥ ਤੇਤਾ ਕੜਿਆ ॥
likh likh paRiaa; || tetaa kaRiaa ||
ਬਹੁ ਤੀਰਥ ਭਵਿਆ. ॥ ਤੇਤੋ ਲਵਿਆ ॥
bahu teerath bhaviaa. || teto laviaa ||
ਬਹੁ ਭੇਖ ਕੀਆ; ਦੇਹੀ ਦੁਖੁ ਦੀਆ ॥
bahu bhekh keeaa; dhehee dhukh dheeaa ||
ਸਹੁ ਵੇ ਜੀਆ, ਅਪਣਾ ਕੀਆ ॥
sahu ve jeeaa, apaNaa keeaa ||
ਅੰਨੁ. ਨ ਖਾਇਆ; ਸਾਦੁ ਗਵਾਇਆ ॥
ann. na khaaeiaa; saadh gavaaeiaa ||
ਬਹੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ; ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ॥
bahu dhukh paaeiaa; dhoojaa bhaaeiaa ||
ਬਸਤ੍ਰ ਨ ਪਹਿਰੈ; ॥ ਅਹਿਨਿਸਿ ਕਹਰੈ ॥
basatr na pahirai; || ahinis kaharai ||
ਮੋਨਿ ਵਿਗੂਤਾ; ॥ ਕਿਉ ਜਾਗੈ. ਗੁਰ ਬਿਨੁ, ਸੂਤਾ ॥
mon vigootaa; || kiu jaagai. gur bin, sootaa ||
ਪਗ ਉਪੇਤਾਣਾ; ॥ ਅਪਣਾ ਕੀਆ ਕਮਾਣਾ ॥
pag aupetaaNaa; || apaNaa keeaa kamaaNaa ||
ਅਲੁ ਮਲੁ ਖਾਈ; ਸਿਰਿ ਛਾਈ ਪਾਈ ॥
al mal khaae'ee; sir chhaae'ee paae'ee ||
ਮੂਰਖਿ ਅੰਧੈ; ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥
moorakh andhai; pat gavaae'ee ||
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ; ਕਿਛੁ. ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥
viN naavai; kichh. thaae na paae'ee ||
ਰਹੈ ਬੇਬਾਣੀ; ਮੜੀ ਮਸਾਣੀ ॥
rahai bebaaNee; maRee masaaNee ||
ਅੰਧੁ ਨ ਜਾਣੈ; ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥
andh na jaaNai; fir pachhutaaNee ||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ; ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥
satigur bheTe; so sukh paae ||
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ; ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
har kaa naam; mann vasaae ||
ਨਾਨਕ. ਨਦਰਿ ਕਰੇ; ਸੋ ਪਾਏ ॥
naanak. nadhar kare; so paae ||
ਆਸ ਅੰਦੇਸੇ ਤੇ. ਨਿਹਕੇਵਲੁ; ਹਉਮੈ. ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥੨॥
aas andhese te. nihakeval; haumai. sabadh jalaae ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਭਗਤ. ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਦੇ; ਦਰਿ ਸੋਹਨਿ. ਕੀਰਤਿ ਗਾਵਦੇ ॥
bhagat. terai man bhaavadhe; dhar sohan. keerat gaavadhe ||
ਨਾਨਕ. ਕਰਮਾ ਬਾਹਰੇ; ਦਰਿ ਢੋਅ. ਨ ਲਹਨੑੀ ਧਾਵਦੇ ॥
naanak. karamaa baahare; dhar ddoa. na lahanee dhaavadhe ||
ਇਕਿ. ਮੂਲੁ ਨ ਬੁਝਨੑਿ, ਆਪਣਾ; ਅਣਹੋਦਾ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦੇ ॥
eik. mool na bujhana, aapaNaa; aNahodhaa aap gaNaaeidhe ||
ਹਉ ਢਾਢੀ ਕਾ ਨੀਚ ਜਾਤਿ; ਹੋਰਿ ਉਤਮ ਜਾਤਿ ਸਦਾਇਦੇ ॥
hu ddaaddee kaa neech jaat; hor autam jaat sadhaaeidhe ||
ਤਿਨੑ ਮੰਗਾ; ਜਿ ਤੁਝੈ ਧਿਆਇਦੇ ॥੯॥
tin mangaa; j tujhai dhiaaeidhe ||9||
ਸਚੁ ਸਾਹੁ ਹਮਾਰਾ ਤੂੰ ਧਣੀ; ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਵਣਜਾਰਾ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
sach saahu hamaaraa toon dhaNee; sabh jagat vaNajaaraa raam raaje ||
ਸਭ ਭਾਂਡੇ ਤੁਧੈ ਸਾਜਿਆ; ਵਿਚਿ ਵਸਤੁ ਹਰਿ ਥਾਰਾ ॥
sabh bhaa(n)dde tudhai saajiaa; vich vasat har thaaraa ||
ਜੋ ਪਾਵਹਿ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚਿ ਵਸਤੁ, ਸਾ ਨਿਕਲੈ; ਕਿਆ ਕੋਈ ਕਰੇ ਵੇਚਾਰਾ ॥
jo paaveh bhaa(n)dde vich vasat, saa nikalai; kiaa koe'ee kare vechaaraa ||
ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ. ਹਰਿ ਬਖਸਿਆ; ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰਾ ॥੨॥
jan naanak ku. har bakhasiaa; har bhagat bhanddaaraa ||2||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਕੂੜੁ ਰਾਜਾ. ਕੂੜੁ ਪਰਜਾ; ਕੂੜੁ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥
kooR raajaa. kooR parajaa; kooR sabh sansaar ||
ਕੂੜੁ ਮੰਡਪ. ਕੂੜੁ ਮਾੜੀ; ਕੂੜੁ ਬੈਸਣਹਾਰੁ ॥
kooR manddap. kooR maaRee; kooR baisaNahaar ||
ਕੂੜੁ ਸੁਇਨਾ. ਕੂੜੁ ਰੁਪਾ; ਕੂੜੁ ਪੈਨੑਣਹਾਰੁ ॥
kooR sueinaa. kooR rupaa; kooR painNahaar ||
ਕੂੜੁ ਕਾਇਆ. ਕੂੜੁ ਕਪੜੁ; ਕੂੜੁ ਰੂਪੁ ਅਪਾਰੁ ॥
kooR kaaeiaa. kooR kapaR; kooR roop apaar ||
ਕੂੜੁ ਮੀਆ ਕੂੜੁ ਬੀਬੀ; ਖਪਿ ਹੋਏ ਖਾਰੁ ॥
kooR meeaa kooR beebee; khap hoe khaar ||
ਕੂੜਿ ਕੂੜੈ ਨੇਹੁ ਲਗਾ; ਵਿਸਰਿਆ ਕਰਤਾਰੁ ॥
kooR kooRai neh lagaa; visariaa karataar ||
ਕਿਸੁ ਨਾਲਿ ਕੀਚੈ ਦੋਸਤੀ; ਸਭੁ ਜਗੁ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥
kis naal keechai dhosatee; sabh jag chalaNahaar ||
ਕੂੜੁ ਮਿਠਾ. ਕੂੜੁ ਮਾਖਿਉ; ਕੂੜੁ ਡੋਬੇ ਪੂਰੁ ॥
kooR mittaa. kooR maakhiu; kooR ddobe poor ||
ਨਾਨਕੁ ਵਖਾਣੈ ਬੇਨਤੀ; ਤੁਧੁ ਬਾਝੁ ਕੂੜੋ ਕੂੜੁ ॥੧॥
naanak vakhaaNai benatee; tudh baajh kooRo kooR ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਸਚੁ. ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ; ਜਾ ਰਿਦੈ ਸਚਾ ਹੋਇ ॥
sach. taa par jaaNeeaai; jaa ridhai sachaa hoe ||
ਕੂੜ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ; ਤਨੁ ਕਰੇ ਹਛਾ ਧੋਇ ॥
kooR kee mal autarai; tan kare hachhaa dhoe ||
ਸਚੁ. ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ; ਜਾ ਸਚਿ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥
sach. taa par jaaNeeaai; jaa sach dhare piaar ||
ਨਾਉ ਸੁਣਿ. ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ; ਤਾ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥
naau suN. man rahaseeaai; taa paae mokh dhuaar ||
ਸਚੁ. ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ; ਜਾ ਜੁਗਤਿ ਜਾਣੈ ਜੀਉ ॥
sach. taa par jaaNeeaai; jaa jugat jaaNai jeeu ||
ਧਰਤਿ ਕਾਇਆ ਸਾਧਿ ਕੈ; ਵਿਚਿ ਦੇਇ ਕਰਤਾ ਬੀਉ ॥
dharat kaaeiaa saadh kai; vich dhee karataa beeu ||
ਸਚੁ. ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ; ਜਾ ਸਿਖ. ਸਚੀ ਲੇਇ ॥
sach. taa par jaaNeeaai; jaa sikh. sachee lee ||
ਦਇਆ ਜਾਣੈ ਜੀਅ ਕੀ; ਕਿਛੁ ਪੁੰਨੁ ਦਾਨੁ ਕਰੇਇ ॥
dheiaa jaaNai jeea kee; kichh punn dhaan karee ||
ਸਚੁ. ਤਾਂ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ; ਜਾ ਆਤਮ ਤੀਰਥਿ ਕਰੇ ਨਿਵਾਸੁ ॥
sach. taa(n) par jaaNeeaai; jaa aatam teerath kare nivaas ||
ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਪੁਛਿ ਕੈ; ਬਹਿ ਰਹੈ. ਕਰੇ ਨਿਵਾਸੁ ॥
satiguroo no puchh kai; beh rahai. kare nivaas ||
ਸਚੁ. ਸਭਨਾ ਹੋਇ ਦਾਰੂ; ਪਾਪ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥
sach. sabhanaa hoe dhaaroo; paap kaddai dhoe ||
ਨਾਨਕੁ. ਵਖਾਣੈ ਬੇਨਤੀ; ਜਿਨ ਸਚੁ ਪਲੈ ਹੋਇ ॥੨॥
naanak. vakhaaNai benatee; jin sach palai hoe ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਦਾਨੁ ਮਹਿੰਡਾ ਤਲੀ ਖਾਕੁ; ਜੇ ਮਿਲੈ. ਤ ਮਸਤਕਿ ਲਾਈਐ ॥
dhaan mahinddaa talee khaak; je milai. ta masatak laae'eeaai ||
ਕੂੜਾ ਲਾਲਚੁ ਛਡੀਐ; ਹੋਇ ਇਕ ਮਨਿ. ਅਲਖੁ ਧਿਆਈਐ ॥
kooRaa laalach chhaddeeaai; hoe eik man. alakh dhiaae'eeaai ||
ਫਲੁ ਤੇਵੇਹੋ ਪਾਈਐ; ਜੇਵੇਹੀ ਕਾਰ ਕਮਾਈਐ ॥
fal teveho paae'eeaai; jevehee kaar kamaae'eeaai ||
ਜੇ ਹੋਵੈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ; ਤਾ ਧੂੜਿ ਤਿਨੑਾ ਦੀ ਪਾਈਐ ॥
je hovai poorab likhiaa; taa dhooR tinaa dhee paae'eeaai ||
ਮਤਿ ਥੋੜੀ; ਸੇਵ ਗਵਾਈਐ ॥੧੦॥
mat thoRee; sev gavaae'eeaai ||10||
ਹਮ ਕਿਆ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਵਿਥਰਹ ਸੁਆਮੀ; ਤੂੰ ਅਪਰ ਅਪਾਰੋ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
ham kiaa guN tere vithareh suaamee; toon apar apaaro. raam raaje ||
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਾਲਾਹਹ. ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ; ਏਹਾ ਆਸ ਆਧਾਰੋ ॥
har naam saalaaheh. dhin raat; ehaa aas aadhaaro ||
ਹਮ ਮੂਰਖ. ਕਿਛੂਅ ਨ ਜਾਣਹਾ; ਕਿਵ ਪਾਵਹ ਪਾਰੋ ॥
ham moorakh. kichhooa na jaaNahaa; kiv paaveh paaro ||
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ. ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ; ਹਰਿ ਦਾਸ ਪਨਿਹਾਰੋ ॥੩॥
jan naanak. har kaa dhaas hai; har dhaas panihaaro ||3||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਸਚਿ ਕਾਲੁ. ਕੂੜੁ ਵਰਤਿਆ; ਕਲਿ ਕਾਲਖ ਬੇਤਾਲ ॥
sach kaal. kooR varatiaa; kal kaalakh betaal ||
ਬੀਉ ਬੀਜਿ. ਪਤਿ ਲੈ ਗਏ; ਅਬ ਕਿਉ ਉਗਵੈ ਦਾਲਿ ॥
beeu beej. pat lai ge; ab kiu augavai dhaal ||
ਜੇ ਇਕੁ ਹੋਇ; ਤ ਉਗਵੈ. ਰੁਤੀ ਹੂ ਰੁਤਿ ਹੋਇ ॥
je eik hoe; ta augavai. rutee hoo rut hoe ||
ਨਾਨਕ. ਪਾਹੈ ਬਾਹਰਾ; ਕੋਰੈ. ਰੰਗੁ ਨ ਸੋਇ ॥
naanak. paahai baaharaa; korai. rang na soe ||
ਭੈ ਵਿਚਿ. ਖੁੰਬਿ ਚੜਾਈਐ; ਸਰਮੁ ਪਾਹੁ ਤਨਿ ਹੋਇ ॥
bhai vich. khunb chaRaae'eeaai; saram paahu tan hoe ||
ਨਾਨਕ. ਭਗਤੀ ਜੇ ਰਪੈ; ਕੂੜੈ. ਸੋਇ ਨ ਕੋਇ ॥੧॥
naanak. bhagatee je rapai; kooRai. soe na koe ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਲਬੁ ਪਾਪੁ ਦੁਇ. ਰਾਜਾ ਮਹਤਾ; ਕੂੜੁ ਹੋਆ ਸਿਕਦਾਰੁ ॥
lab paap dhue. raajaa mahataa; kooR hoaa sikadhaar ||
ਕਾਮੁ ਨੇਬੁ ਸਦਿ. ਪੁਛੀਐ; ਬਹਿ ਬਹਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥
kaam neb sadh. puchheeaai; beh beh kare beechaar ||
ਅੰਧੀ ਰਯਤਿ. ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੀ; ਭਾਹਿ ਭਰੇ ਮੁਰਦਾਰੁ ॥
andhee rayat. giaan vihooNee; bhaeh bhare muradhaar ||
ਗਿਆਨੀ ਨਚਹਿ. ਵਾਜੇ ਵਾਵਹਿ; ਰੂਪ ਕਰਹਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥
giaanee nacheh. vaaje vaaveh; roop kareh seegaar ||
ਊਚੇ ਕੂਕਹਿ. ਵਾਦਾ ਗਾਵਹਿ; ਜੋਧਾ ਕਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥
uooche kookeh. vaadhaa gaaveh; jodhaa kaa veechaar ||
ਮੂਰਖ ਪੰਡਿਤ. ਹਿਕਮਤਿ ਹੁਜਤਿ; ਸੰਜੈ ਕਰਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥
moorakh panddit. hikamat hujat; sanjai kareh piaar ||
ਧਰਮੀ. ਧਰਮੁ ਕਰਹਿ ਗਾਵਾਵਹਿ; ਮੰਗਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥
dharamee. dharam kareh gaavaaveh; mangeh mokh dhuaar ||
ਜਤੀ ਸਦਾਵਹਿ, ਜੁਗਤਿ. ਨ ਜਾਣਹਿ; ਛਡਿ ਬਹਹਿ ਘਰ ਬਾਰੁ ॥
jatee sadhaaveh, jugat. na jaaNeh; chhadd baheh ghar baar ||
ਸਭੁ ਕੋ ਪੂਰਾ ਆਪੇ ਹੋਵੈ; ਘਟਿ ਨ ਕੋਈ ਆਖੈ ॥
sabh ko pooraa aape hovai; ghaT na koe'ee aakhai ||
ਪਤਿ ਪਰਵਾਣਾ. ਪਿਛੈ ਪਾਈਐ; ਤਾ ਨਾਨਕ. ਤੋਲਿਆ ਜਾਪੈ ॥੨॥
pat paravaaNaa. pichhai paae'eeaai; taa naanak. toliaa jaapai ||2||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਵਦੀ ਸੁ ਵਜਗਿ ਨਾਨਕਾ; ਸਚਾ ਵੇਖੈ ਸੋਇ ॥
vadhee su vajag naanakaa; sachaa vekhai soe ||
ਸਭਨੀ ਛਾਲਾ ਮਾਰੀਆ; ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥
sabhanee chhaalaa maareeaa; karataa kare su hoe ||
ਅਗੈ ਜਾਤਿ ਨ ਜੋਰੁ ਹੈ; ਅਗੈ ਜੀਉ ਨਵੇ ॥
agai jaat na jor hai; agai jeeu nave ||
ਜਿਨ ਕੀ ਲੇਖੈ ਪਤਿ ਪਵੈ; ਚੰਗੇ ਸੇਈ ਕੇਇ ॥੩॥
jin kee lekhai pat pavai; change se'eee kee ||3||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਧੁਰਿ ਕਰਮੁ. ਜਿਨਾ ਕਉ ਤੁਧੁ ਪਾਇਆ; ਤਾ ਤਿਨੀ ਖਸਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥
dhur karam. jinaa ku tudh paaeiaa; taa tinee khasam dhiaaeiaa ||
ਏਨਾ ਜੰਤਾ ਕੈ ਵਸਿ. ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ; ਤੁਧੁ. ਵੇਕੀ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥
enaa jantaa kai vas. kichh naahee; tudh. vekee jagat aupaaeiaa ||
ਇਕਨਾ ਨੋ ਤੂੰ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ; ਇਕਿ ਆਪਹੁ ਤੁਧੁ ਖੁਆਇਆ ॥
eikanaa no toon mel laih; eik aapahu tudh khuaaeiaa ||
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਜਾਣਿਆ; ਜਿਥੈ ਤੁਧੁ ਆਪੁ ਬੁਝਾਇਆ ॥
gur kirapaa te jaaNiaa; jithai tudh aap bujhaaeiaa ||
ਸਹਜੇ ਹੀ; ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੧॥
sahaje hee; sach samaaeiaa ||11||
ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਿ ਲੈ; ਹਮ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਭ ਆਏ, ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
jiu bhaavai tiu raakh lai; ham saraN prabh aae, raam raaje ||
ਹਮ ਭੂਲਿ ਵਿਗਾੜਹ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ; ਹਰਿ ਲਾਜ ਰਖਾਏ ॥
ham bhool vigaaReh dhinas raat; har laaj rakhaae ||
ਹਮ ਬਾਰਿਕ. ਤੂੰ ਗੁਰੁ ਪਿਤਾ ਹੈ; ਦੇ ਮਤਿ ਸਮਝਾਏ ॥
ham baarik. toon gur pitaa hai; dhe mat samajhaae ||
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਦਾਸੁ ਹਰਿ ਕਾਂਢਿਆ; ਹਰਿ ਪੈਜ ਰਖਾਏ ॥੪॥੧੦॥੧੭॥
jan naanak dhaas har kaa(n)ddiaa; har paij rakhaae ||4||10||17||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਦੁਖੁ ਦਾਰੂ. ਸੁਖੁ ਰੋਗੁ ਭਇਆ; ਜਾ ਸੁਖੁ. ਤਾਮਿ ਨ ਹੋਈ ॥
dhukh dhaaroo. sukh rog bheiaa; jaa sukh. taam na hoe'ee ||
ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਕਰਣਾ, ਮੈ ਨਾਹੀ; ਜਾ ਹਉ ਕਰੀ. ਨ ਹੋਈ ॥੧॥
toon karataa karaNaa, mai naahee; jaa hu karee. na hoe'ee ||1||
ਬਲਿਹਾਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਵਸਿਆ ॥
balihaaree kudharat vasiaa ||
ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ. ਨ ਜਾਈ ਲਖਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
teraa ant. na jaae'ee lakhiaa ||1|| rahaau ||
ਜਾਤਿ ਮਹਿ ਜੋਤਿ. ਜੋਤਿ ਮਹਿ ਜਾਤਾ; ਅਕਲ ਕਲਾ ਭਰਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ॥
jaat meh jot. jot meh jaataa; akal kalaa bharapoor rahiaa ||
ਤੂੰ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ. ਸਿਫਤਿ ਸੁਆਲੑਿਉ; ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ. ਸੋ ਪਾਰਿ ਪਇਆ ॥
toon sachaa saahib. sifat suaaliu; jin keetee. so paar peiaa ||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ. ਕਰਤੇ ਕੀਆ ਬਾਤਾ; ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ, ਸੁ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ॥੨॥
kahu naanak. karate keeaa baataa; jo kichh karaNaa, su kar rahiaa ||2||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa 2 ||
ਜੋਗ ਸਬਦੰ. ਗਿਆਨ ਸਬਦੰ; ਬੇਦ ਸਬਦੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਹ ॥
jog sabadhan. giaan sabadhan; bedh sabadhan braahamaNeh ||
ਖਤ੍ਰੀ ਸਬਦੰ; ਸੂਰ ਸਬਦੰ; ਸੂਦ੍ਰ ਸਬਦੰ ਪਰਾ ਕ੍ਰਿਤਹ ॥
khatree sabadhan; soor sabadhan; soodhr sabadhan paraa kriteh ||
ਸਰਬ ਸਬਦੰ. ਏਕ ਸਬਦੰ; ਜੇ ਕੋ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥
sarab sabadhan. ek sabadhan; je ko jaaNai bheu ||
ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ; ਸੋਈ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਉ ॥੩॥
naanak taa kaa dhaas hai; soe'ee niranjan dheu ||3||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa 2 ||
ਏਕ ਕ੍ਰਿਸਨੰ. ਸਰਬ ਦੇਵਾ; ਦੇਵ ਦੇਵਾ ਤ ਆਤਮਾ ॥
ek krisanan. sarab dhevaa; dhev dhevaa ta aatamaa ||
ਆਤਮਾ ਬਾਸੁਦੇਵਸੵਿ; ਜੇ ਕੋ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥
aatamaa baasudhevasiye; je ko jaaNai bheu ||
ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ; ਸੋਈ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਉ ॥੪॥
naanak taa kaa dhaas hai; soe'ee niranjan dheu ||4||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਕੁੰਭੇ ਬਧਾ. ਜਲੁ ਰਹੈ; ਜਲ ਬਿਨੁ. ਕੁੰਭੁ ਨ ਹੋਇ ॥
kunbhe badhaa. jal rahai; jal bin. kunbh na hoe ||
ਗਿਆਨ ਕਾ ਬਧਾ. ਮਨੁ ਰਹੈ; ਗੁਰ ਬਿਨੁ. ਗਿਆਨੁ ਨ ਹੋਇ ॥੫॥
giaan kaa badhaa. man rahai; gur bin. giaan na hoe ||5||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਪੜਿਆ ਹੋਵੈ ਗੁਨਹਗਾਰੁ; ਤਾ ਓਮੀ ਸਾਧੁ. ਨ ਮਾਰੀਐ ॥
paRiaa hovai gunahagaar; taa omee saadh. na maareeaai ||
ਜੇਹਾ ਘਾਲੇ ਘਾਲਣਾ; ਤੇਵੇਹੋ ਨਾਉ ਪਚਾਰੀਐ ॥
jehaa ghaale ghaalaNaa; teveho naau pachaareeaai ||
ਐਸੀ ਕਲਾ. ਨ ਖੇਡੀਐ; ਜਿਤੁ ਦਰਗਹ ਗਇਆ. ਹਾਰੀਐ ॥
aaisee kalaa. na kheddeeaai; jit dharageh geiaa. haareeaai ||
ਪੜਿਆ ਅਤੈ ਓਮੀਆ; ਵੀਚਾਰੁ ਅਗੈ ਵੀਚਾਰੀਐ ॥
paRiaa atai omeeaa; veechaar agai veechaareeaai ||
ਮੁਹਿ ਚਲੈ; ਸੁ ਅਗੈ ਮਾਰੀਐ ॥੧੨॥
muh chalai; su agai maareeaai ||12||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥
aasaa mahalaa 4 ||
ਜਿਨ ਮਸਤਕਿ ਧੁਰਿ ਹਰਿ ਲਿਖਿਆ; ਤਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ, ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
jin masatak dhur har likhiaa; tinaa satigur miliaa, raam raaje ||
ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰਾ ਕਟਿਆ; ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਘਟਿ ਬਲਿਆ ॥
agiaan andheraa kaTiaa; gur giaan ghaT baliaa ||
ਹਰਿ ਲਧਾ ਰਤਨੁ ਪਦਾਰਥੋ; ਫਿਰਿ. ਬਹੁੜਿ ਨ ਚਲਿਆ ॥
har ladhaa ratan padhaaratho; fir. bahuR na chaliaa ||
ਜਨ ਨਾਨਕ. ਨਾਮੁ ਆਰਾਧਿਆ; ਆਰਾਧਿ ਹਰਿ ਮਿਲਿਆ ॥੧॥
jan naanak. naam aaraadhiaa; aaraadh har miliaa ||1||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਨਾਨਕ. ਮੇਰੁ ਸਰੀਰ ਕਾ; ਇਕੁ ਰਥੁ ਇਕੁ ਰਥਵਾਹੁ ॥
naanak. mer sareer kaa; eik rath eik rathavaahu ||
ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਫੇਰਿ ਵਟਾਈਅਹਿ; ਗਿਆਨੀ ਬੁਝਹਿ ਤਾਹਿ ॥
jug jug fer vaTaae'eeeh; giaanee bujheh taeh ||
ਸਤਜੁਗਿ. ਰਥੁ ਸੰਤੋਖ ਕਾ; ਧਰਮੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥
satajug. rath santokh kaa; dharam agai rathavaahu ||
ਤ੍ਰੇਤੈ ਰਥੁ ਜਤੈ ਕਾ; ਜੋਰੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥
tretai rath jatai kaa; jor agai rathavaahu ||
ਦੁਆਪੁਰਿ ਰਥੁ ਤਪੈ ਕਾ; ਸਤੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥
dhuaapur rath tapai kaa; sat agai rathavaahu ||
ਕਲਜੁਗਿ ਰਥੁ ਅਗਨਿ ਕਾ; ਕੂੜੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥੧॥
kalajug rath agan kaa; kooR agai rathavaahu ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਸਾਮ ਕਹੈ ਸੇਤੰਬਰੁ ਸੁਆਮੀ; ਸਚ ਮਹਿ ਆਛੈ. ਸਾਚਿ ਰਹੇ ॥
saam kahai setanbar suaamee; sach meh aachhai. saach rahe ||
ਸਭੁ ਕੋ; ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥
sabh ko; sach samaavai ||
ਰਿਗੁ ਕਹੈ; ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥
rig kahai; rahiaa bharapoor ||
ਰਾਮ ਨਾਮੁ; ਦੇਵਾ ਮਹਿ ਸੂਰੁ ॥
raam naam; dhevaa meh soor ||
ਨਾਇ ਲਇਐ; ਪਰਾਛਤ ਜਾਹਿ ॥
naae leiaai; paraachhat jaeh ||
ਨਾਨਕ; ਤਉ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਹਿ ॥
naanak; tu mokhantar paeh ||
ਜੁਜ ਮਹਿ ਜੋਰਿ ਛਲੀ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲਿ; ਕਾਨੑ ਕ੍ਰਿਸਨੁ ਜਾਦਮੁ ਭਇਆ ॥
juj meh jor chhalee chandhraaval; kaan krisan jaadham bheiaa ||
ਪਾਰਜਾਤੁ. ਗੋਪੀ ਲੈ ਆਇਆ; ਬਿੰਦ੍ਰਾਬਨ ਮਹਿ ਰੰਗੁ ਕੀਆ ॥
paarajaat. gopee lai aaeiaa; bindhraaban meh rang keeaa ||
ਕਲਿ ਮਹਿ. ਬੇਦੁ ਅਥਰਬਣੁ ਹੂਆ; ਨਾਉ ਖੁਦਾਈ ਅਲਹੁ ਭਇਆ ॥
kal meh. bedh atharabaN hooaa; naau khudhaae'ee alahu bheiaa ||
ਨੀਲ ਬਸਤ੍ਰ ਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਰੇ; ਤੁਰਕ ਪਠਾਣੀ ਅਮਲੁ ਕੀਆ ॥
neel basatr le kapaRe pahire; turak pattaaNee amal keeaa ||
ਚਾਰੇ ਵੇਦ ਹੋਏ ਸਚਿਆਰ ॥
chaare vedh hoe sachiaar ||
ਪੜਹਿ ਗੁਣਹਿ ਤਿਨੑ ਚਾਰ ਵੀਚਾਰ ॥
paReh guNeh tin chaar veechaar ||
ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਕਰਿ; ਨੀਚੁ ਸਦਾਏ ॥
bhaau bhagat kar; neech sadhaae ||
ਤਉ ਨਾਨਕ; ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਏ ॥੨॥
tu naanak; mokhantar paae ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ; ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਖਸਮੁ ਸਮਾਲਿਆ ॥
satigur viTahu vaariaa; jit miliaai khasam samaaliaa ||
ਜਿਨਿ ਕਰਿ ਉਪਦੇਸੁ. ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਦੀਆ; ਇਨੑੀ ਨੇਤ੍ਰੀ ਜਗਤੁ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥
jin kar aupadhes. giaan anjan dheeaa; einee netree jagat nihaaliaa ||
ਖਸਮੁ ਛੋਡਿ ਦੂਜੈ ਲਗੇ; ਡੁਬੇ ਸੇ ਵਣਜਾਰਿਆ ॥
khasam chhodd dhoojai lage; ddube se vaNajaariaa ||
ਸਤਿਗੁਰੂ ਹੈ ਬੋਹਿਥਾ; ਵਿਰਲੈ ਕਿਨੈ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥
satiguroo hai bohithaa; viralai kinai veechaariaa ||
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਿਆ ॥੧੩॥
kar kirapaa paar autaariaa ||13||
ਜਿਨੀ. ਐਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ. ਨ ਚੇਤਿਓ; ਸੇ ਕਾਹੇ. ਜਗਿ ਆਏ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
jinee. aaisaa har naam. na chetio; se kaahe. jag aae. raam raaje ||
ਇਹੁ ਮਾਣਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਹੈ; ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਬਿਰਥਾ ਸਭੁ ਜਾਏ ॥
eih maaNas janam dhulanbh hai; naam binaa birathaa sabh jaae ||
ਹੁਣਿ ਵਤੈ. ਹਰਿ ਨਾਮੁ. ਨ ਬੀਜਿਓ; ਅਗੈ ਭੁਖਾ. ਕਿਆ ਖਾਏ ॥
huN vatai. har naam. na beejio; agai bhukhaa. kiaa khaae ||
ਮਨਮੁਖਾ ਨੋ ਫਿਰਿ ਜਨਮੁ ਹੈ; ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਾਏ ॥੨॥
manamukhaa no fir janam hai; naanak har bhaae ||2||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਸਿੰਮਲ ਰੁਖੁ ਸਰਾਇਰਾ; ਅਤਿ ਦੀਰਘ ਅਤਿ ਮੁਚੁ ॥
sinmal rukh saraaeiraa; at dheeragh at much ||
ਓਇ ਜਿ ਆਵਹਿ ਆਸ ਕਰਿ; ਜਾਹਿ ਨਿਰਾਸੇ ਕਿਤੁ ॥
oe j aaveh aas kar; jaeh niraase kit ||
ਫਲ ਫਿਕੇ ਫੁਲ ਬਕਬਕੇ; ਕੰਮਿ ਨ ਆਵਹਿ ਪਤ ॥
fal fike ful bakabake; kanm na aaveh pat ||
ਮਿਠਤੁ ਨੀਵੀ ਨਾਨਕਾ; ਗੁਣ ਚੰਗਿਆਈਆ ਤਤੁ ॥
mittat neevee naanakaa; guN changiaae'eeaa tat ||
ਸਭੁ ਕੋ ਨਿਵੈ ਆਪ ਕਉ; ਪਰ ਕਉ. ਨਿਵੈ ਨ ਕੋਇ ॥
sabh ko nivai aap ku; par ku. nivai na koe ||
ਧਰਿ ਤਾਰਾਜੂ ਤੋਲੀਐ; ਨਿਵੈ ਸੁ ਗਉਰਾ ਹੋਇ ॥
dhar taaraajoo toleeaai; nivai su gauraa hoe ||
ਅਪਰਾਧੀ ਦੂਣਾ ਨਿਵੈ; ਜੋ ਹੰਤਾ ਮਿਰਗਾਹਿ ॥
aparaadhee dhooNaa nivai; jo hantaa miragaeh ||
ਸੀਸਿ ਨਿਵਾਇਐ, ਕਿਆ ਥੀਐ; ਜਾ ਰਿਦੈ ਕੁਸੁਧੇ ਜਾਹਿ ॥੧॥
sees nivaaeiaai, kiaa theeaai; jaa ridhai kusudhe jaeh ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਪੜਿ ਪੁਸਤਕ; ਸੰਧਿਆ ਬਾਦੰ ॥
paR pusatak; sandhiaa baadhan ||
ਸਿਲ ਪੂਜਸਿ; ਬਗੁਲ ਸਮਾਧੰ ॥
sil poojas; bagul samaadhan ||
ਮੁਖਿ ਝੂਠ; ਬਿਭੂਖਣ ਸਾਰੰ ॥
mukh jhoott; bibhookhaN saaran ||
ਤ੍ਰੈਪਾਲ; ਤਿਹਾਲ ਬਿਚਾਰੰ ॥
traipaal; tihaal bichaaran ||
ਗਲਿ ਮਾਲਾ; ਤਿਲਕੁ ਲਿਲਾਟੰ ॥
gal maalaa; tilak lilaaTan ||
ਦੁਇ ਧੋਤੀ; ਬਸਤ੍ਰ ਕਪਾਟੰ ॥
dhue dhotee; basatr kapaaTan ||
ਜੇ ਜਾਣਸਿ; ਬ੍ਰਹਮੰ ਕਰਮੰ ॥
je jaaNas; brahaman karaman ||
ਸਭਿ ਫੋਕਟ ਨਿਸਚਉ ਕਰਮੰ ॥
sabh fokaT nisachu karaman ||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ. ਨਿਹਚਉ ਧਿਆਵੈ ॥
kahu naanak. nihachu dhiaavai ||
ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ; ਵਾਟ ਨ ਪਾਵੈ ॥੨॥
viN satigur; vaaT na paavai ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਕਪੜੁ ਰੂਪੁ ਸੁਹਾਵਣਾ; ਛਡਿ ਦੁਨੀਆ ਅੰਦਰਿ ਜਾਵਣਾ ॥
kapaR roop suhaavaNaa; chhadd dhuneeaa andhar jaavaNaa ||
ਮੰਦਾ ਚੰਗਾ ਆਪਣਾ; ਆਪੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਪਾਵਣਾ ॥
mandhaa changaa aapaNaa; aape hee keetaa paavaNaa ||
ਹੁਕਮ ਕੀਏ ਮਨਿ ਭਾਵਦੇ; ਰਾਹਿ ਭੀੜੈ ਅਗੈ ਜਾਵਣਾ ॥
hukam ke'ee man bhaavadhe; raeh bheeRai agai jaavaNaa ||
ਨੰਗਾ. ਦੋਜਕਿ ਚਾਲਿਆ; ਤਾ. ਦਿਸੈ ਖਰਾ ਡਰਾਵਣਾ ॥
nangaa. dhojak chaaliaa; taa. dhisai kharaa ddaraavaNaa ||
ਕਰਿ ਅਉਗਣ; ਪਛੋਤਾਵਣਾ ॥੧੪॥
kar aaugaN; pachhotaavaNaa ||14||
ਤੂੰ ਹਰਿ. ਤੇਰਾ ਸਭੁ ਕੋ; ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਉਪਾਏ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
toon har. teraa sabh ko; sabh tudh aupaae. raam raaje ||
ਕਿਛੁ ਹਾਥਿ ਕਿਸੈ ਦੈ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ; ਸਭਿ ਚਲਹਿ ਚਲਾਏ ॥
kichh haath kisai dhai kichh naahee; sabh chaleh chalaae ||
ਜਿਨੑ ਤੂੰ ਮੇਲਹਿ ਪਿਆਰੇ. ਸੇ ਤੁਧੁ ਮਿਲਹਿ; ਜੋ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਏ ॥
jin toon meleh piaare. se tudh mileh; jo har man bhaae ||
ਜਨ ਨਾਨਕ. ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ; ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਤਰਾਏ ॥੩॥
jan naanak. satigur bheTiaa; har naam taraae ||3||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਦਇਆ ਕਪਾਹ. ਸੰਤੋਖੁ ਸੂਤੁ; ਜਤੁ ਗੰਢੀ. ਸਤੁ ਵਟੁ ॥
dheiaa kapaeh. santokh soot; jat ganddee. sat vaT ||
ਏਹੁ ਜਨੇਊ. ਜੀਅ ਕਾ; ਹਈ ਤ. ਪਾਡੇ ਘਤੁ ॥
eh janeuoo. jeea kaa; he'ee ta. paadde ghat ||
ਨਾ ਏਹੁ ਤੁਟੈ. ਨ ਮਲੁ ਲਗੈ; ਨਾ ਏਹੁ ਜਲੈ. ਨ ਜਾਇ ॥
naa eh tuTai. na mal lagai; naa eh jalai. na jaae ||
ਧੰਨੁ ਸੁ ਮਾਣਸ ਨਾਨਕਾ; ਜੋ. ਗਲਿ ਚਲੇ ਪਾਇ ॥
dhann su maaNas naanakaa; jo. gal chale paae ||
ਚਉਕੜਿ ਮੁਲਿ ਅਣਾਇਆ; ਬਹਿ ਚਉਕੈ ਪਾਇਆ ॥
chaukaR mul aNaaeiaa; beh chaukai paaeiaa ||
ਸਿਖਾ ਕੰਨਿ ਚੜਾਈਆ; ਗੁਰੁ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਥਿਆ ॥
sikhaa kann chaRaae'eeaa; gur braahamaN thiaa ||
ਓਹੁ ਮੁਆ. ਓਹੁ ਝੜਿ ਪਇਆ; ਵੇਤਗਾ ਗਇਆ ॥੧॥
oh muaa. oh jhaR peiaa; vetagaa geiaa ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਲਖ ਚੋਰੀਆ ਲਖ ਜਾਰੀਆ; ਲਖ ਕੂੜੀਆ ਲਖ ਗਾਲਿ ॥
lakh choreeaa lakh jaareeaa; lakh kooReeaa lakh gaal ||
ਲਖ ਠਗੀਆ ਪਹਿਨਾਮੀਆ; ਰਾਤਿ ਦਿਨਸੁ ਜੀਅ ਨਾਲਿ ॥
lakh ttageeaa pahinaameeaa; raat dhinas jeea naal ||
ਤਗੁ ਕਪਾਹਹੁ ਕਤੀਐ; ਬਾਮੑਣੁ ਵਟੇ ਆਇ ॥
tag kapaahahu kateeaai; baamN vaTe aae ||
ਕੁਹਿ ਬਕਰਾ ਰਿੰਨੑਿ ਖਾਇਆ; ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਪਾਇ ॥
kuh bakaraa rinna khaaeiaa; sabh ko aakhai paae ||
ਹੋਇ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਟੀਐ; ਭੀ ਫਿਰਿ ਪਾਈਐ ਹੋਰੁ ॥
hoe puraaNaa suTeeaai; bhee fir paae'eeaai hor ||
ਨਾਨਕ. ਤਗੁ ਨ ਤੁਟਈ; ਜੇ ਤਗਿ ਹੋਵੈ ਜੋਰੁ ॥੨॥
naanak. tag na tuTe'ee; je tag hovai jor ||2||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ. ਪਤਿ ਊਪਜੈ; ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸੂਤੁ ॥
naae manniaai. pat uoopajai; saalaahee sach soot ||
ਦਰਗਹ ਅੰਦਰਿ ਪਾਈਐ; ਤਗੁ. ਨ ਤੂਟਸਿ ਪੂਤ ॥੩॥
dharageh andhar paae'eeaai; tag. na tooTas poot ||3||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਤਗੁ ਨ ਇੰਦ੍ਰੀ; ਤਗੁ. ਨ ਨਾਰੀ ॥
tag na eindhree; tag. na naaree ||
ਭਲਕੇ ਥੁਕ ਪਵੈ; ਨਿਤ ਦਾੜੀ ॥
bhalake thuk pavai; nit dhaaRee ||
ਤਗੁ ਨ ਪੈਰੀ; ਤਗੁ ਨ ਹਥੀ ॥
tag na pairee; tag na hathee ||
ਤਗੁ ਨ ਜਿਹਵਾ; ਤਗੁ ਨ ਅਖੀ ॥
tag na jihavaa; tag na akhee ||
ਵੇਤਗਾ; ਆਪੇ ਵਤੈ ॥
vetagaa; aape vatai ||
ਵਟਿ ਧਾਗੇ; ਅਵਰਾ ਘਤੈ ॥
vaT dhaage; avaraa ghatai ||
ਲੈ ਭਾੜਿ; ਕਰੇ ਵੀਆਹੁ ॥
lai bhaaR; kare veeaahu ||
ਕਢਿ ਕਾਗਲੁ; ਦਸੇ ਰਾਹੁ ॥
kadd kaagal; dhase raahu ||
ਸੁਣਿ ਵੇਖਹੁ ਲੋਕਾ; ਏਹੁ ਵਿਡਾਣੁ ॥
suN vekhahu lokaa; eh viddaaN ||
ਮਨਿ ਅੰਧਾ; ਨਾਉ ਸੁਜਾਣੁ ॥੪॥
man andhaa; naau sujaaN ||4||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਸਾਹਿਬੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ; ਤਾ ਸਾਈ ਕਾਰ ਕਰਾਇਸੀ ॥
saahib hoe dheiaal, kirapaa kare; taa saae'ee kaar karaaeisee ||
ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ; ਜਿਸ ਨੋ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਇਸੀ ॥
so sevak sevaa kare; jis no hukam manaaeisee ||
ਹੁਕਮਿ ਮੰਨਿਐ ਹੋਵੈ ਪਰਵਾਣੁ; ਤਾ ਖਸਮੈ ਕਾ ਮਹਲੁ ਪਾਇਸੀ ॥
hukam manniaai hovai paravaaN; taa khasamai kaa mahal paaeisee ||
ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ; ਮਨਹੁ ਚਿੰਦਿਆ. ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ॥
khasamai bhaavai so kare; manahu chindhiaa. so fal paaeisee ||
ਤਾ. ਦਰਗਹ ਪੈਧਾ ਜਾਇਸੀ ॥੧੫॥
taa. dharageh paidhaa jaaeisee ||15||
ਕੋਈ ਗਾਵੈ. ਰਾਗੀ ਨਾਦੀ ਬੇਦੀ. ਬਹੁ ਭਾਤਿ ਕਰਿ; ਨਹੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਭੀਜੈ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
koe'ee gaavai. raagee naadhee bedhee. bahu bhaat kar; nahee har har bheejai. raam raaje ||
ਜਿਨਾ ਅੰਤਰਿ. ਕਪਟੁ ਵਿਕਾਰੁ ਹੈ; ਤਿਨਾ ਰੋਇ. ਕਿਆ ਕੀਜੈ ॥
jinaa antar. kapaT vikaar hai; tinaa roe. kiaa keejai ||
ਹਰਿ ਕਰਤਾ. ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ; ਸਿਰਿ ਰੋਗ ਹਥੁ ਦੀਜੈ ॥
har karataa. sabh kichh jaaNadhaa; sir rog hath dheejai ||
ਜਿਨਾ ਨਾਨਕ. ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦਾ ਸੁਧੁ ਹੈ; ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਲੀਜੈ ॥੪॥੧੧॥੧੮॥
jinaa naanak. guramukh hiradhaa sudh hai; har bhagat har leejai ||4||11||18||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਗਊ ਬਿਰਾਹਮਣ ਕਉ ਕਰੁ ਲਾਵਹੁ; ਗੋਬਰਿ. ਤਰਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥
guoo biraahamaN ku kar laavahu; gobar. taraN na jaae'ee ||
ਧੋਤੀ ਟਿਕਾ ਤੈ ਜਪਮਾਲੀ; ਧਾਨੁ ਮਲੇਛਾਂ ਖਾਈ ॥
dhotee Tikaa tai japamaalee; dhaan malechhaa(n) khaae'ee ||
ਅੰਤਰਿ ਪੂਜਾ. ਪੜਹਿ ਕਤੇਬਾ; ਸੰਜਮੁ ਤੁਰਕਾ ਭਾਈ ॥
antar poojaa. paReh katebaa; sanjam turakaa bhaae'ee ||
ਛੋਡੀਲੇ ਪਾਖੰਡਾ ॥
chhoddeele paakhanddaa ||
ਨਾਮਿ ਲਇਐ; ਜਾਹਿ ਤਰੰਦਾ ॥੧॥
naam leiaai; jaeh tarandhaa ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਮਾਣਸ ਖਾਣੇ; ਕਰਹਿ ਨਿਵਾਜ ॥
maaNas khaaNe; kareh nivaaj ||
ਛੁਰੀ ਵਗਾਇਨਿ; ਤਿਨ ਗਲਿ ਤਾਗ ॥
chhuree vagaaein; tin gal taag ||
ਤਿਨ ਘਰਿ; ਬ੍ਰਹਮਣ ਪੂਰਹਿ ਨਾਦ ॥
tin ghar; brahamaN pooreh naadh ||
ਉਨੑਾ ਭਿ ਆਵਹਿ ਓਈ ਸਾਦ ॥
aunaa bh aaveh oe'ee saadh ||
ਕੂੜੀ ਰਾਸਿ, ਕੂੜਾ ਵਾਪਾਰੁ ॥
kooRee raas, kooRaa vaapaar ||
ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ, ਕਰਹਿ ਆਹਾਰੁ ॥
kooR bol, kareh aahaar ||
ਸਰਮ ਧਰਮ ਕਾ ਡੇਰਾ ਦੂਰਿ ॥
saram dharam kaa dderaa dhoor ||
ਨਾਨਕ. ਕੂੜੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥
naanak. kooR rahiaa bharapoor ||
ਮਥੈ ਟਿਕਾ ਤੇੜਿ ਧੋਤੀ ਕਖਾਈ ॥
mathai Tikaa teR dhotee kakhaae'ee ||
ਹਥਿ ਛੁਰੀ; ਜਗਤ ਕਾਸਾਈ ॥
hath chhuree; jagat kaasaae'ee ||
ਨੀਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਰਿ; ਹੋਵਹਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥
neel vasatr pahir; hoveh paravaaN ||
ਮਲੇਛ ਧਾਨੁ ਲੇ; ਪੂਜਹਿ ਪੁਰਾਣੁ ॥
malechh dhaan le; poojeh puraaN ||
ਅਭਾਖਿਆ ਕਾ ਕੁਠਾ; ਬਕਰਾ ਖਾਣਾ ॥
abhaakhiaa kaa kuttaa; bakaraa khaaNaa ||
ਚਉਕੇ ਉਪਰਿ. ਕਿਸੈ ਨ ਜਾਣਾ ॥
chauke aupar. kisai na jaaNaa ||
ਦੇ ਕੈ ਚਉਕਾ, ਕਢੀ ਕਾਰ ॥
dhe kai chaukaa, kaddee kaar ||
ਉਪਰਿ ਆਇ ਬੈਠੇ. ਕੂੜਿਆਰ ॥
aupar aae baitte. kooRiaar ||
ਮਤੁ ਭਿਟੈ ਵੇ ਮਤੁ ਭਿਟੈ ॥
mat bhiTai ve mat bhiTai ||
ਇਹੁ ਅੰਨੁ ਅਸਾਡਾ ਫਿਟੈ ॥
eih ann asaaddaa fiTai ||
ਤਨਿ ਫਿਟੈ ਫੇੜ ਕਰੇਨਿ ॥
tan fiTai feR karen ||
ਮਨਿ ਜੂਠੈ ਚੁਲੀ ਭਰੇਨਿ ॥
man joottai chulee bharen ||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ. ਸਚੁ ਧਿਆਈਐ ॥
kahu naanak. sach dhiaae'eeaai ||
ਸੁਚਿ ਹੋਵੈ. ਤਾ ਸਚੁ ਪਾਈਐ ॥੨॥
such hovai. taa sach paae'eeaai ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਚਿਤੈ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਕੋ; ਵੇਖਿ ਨਦਰੀ ਹੇਠਿ ਚਲਾਇਦਾ ॥
chitai andhar sabh ko; vekh nadharee hett chalaaeidhaa ||
ਆਪੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈਆ; ਆਪੇ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਾਇਦਾ ॥
aape dhe vaddiaae'eeaa; aape hee karam karaaeidhaa ||
ਵਡਹੁ ਵਡਾ ਵਡ ਮੇਦਨੀ; ਸਿਰੇ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਦਾ ॥
vaddahu vaddaa vadd medhanee; sire sir dhandhai laaeidhaa ||
ਨਦਰਿ ਉਪਠੀ ਜੇ ਕਰੇ; ਸੁਲਤਾਨਾ ਘਾਹੁ ਕਰਾਇਦਾ ॥
nadhar aupattee je kare; sulataanaa ghaahu karaaeidhaa ||
ਦਰਿ ਮੰਗਨਿ; ਭਿਖ ਨ ਪਾਇਦਾ ॥੧੬॥
dhar mangan; bhikh na paaeidhaa ||16||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥
aasaa mahalaa 4 ||
ਜਿਨ ਅੰਤਰਿ. ਹਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ; ਤੇ ਜਨ. ਸੁਘੜ ਸਿਆਣੇ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
jin antar. har har preet hai; te jan. sughaR siaaNe. raam raaje ||
ਜੇ ਬਾਹਰਹੁ. ਭੁਲਿ ਚੁਕਿ ਬੋਲਦੇ; ਭੀ ਖਰੇ ਹਰਿ ਭਾਣੇ ॥
je baaharahu. bhul chuk boladhe; bhee khare har bhaaNe ||
ਹਰਿ ਸੰਤਾ ਨੋ ਹੋਰੁ ਥਾਉ ਨਾਹੀ; ਹਰਿ ਮਾਣੁ ਨਿਮਾਣੇ ॥
har santaa no hor thaau naahee; har maaN nimaaNe ||
ਜਨ ਨਾਨਕ. ਨਾਮੁ ਦੀਬਾਣੁ ਹੈ; ਹਰਿ ਤਾਣੁ ਸਤਾਣੇ ॥੧॥
jan naanak. naam dheebaaN hai; har taaN sataaNe ||1||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਜੇ ਮੋਹਾਕਾ ਘਰੁ ਮੁਹੈ; ਘਰੁ ਮੁਹਿ, ਪਿਤਰੀ ਦੇਇ ॥
je mohaakaa ghar muhai; ghar muh, pitaree dhee ||
ਅਗੈ. ਵਸਤੁ ਸਿਞਾਣੀਐ ਪਿਤਰੀ; ਚੋਰ ਕਰੇਇ ॥
agai. vasat sin(y)aaNeeaai pitaree; chor karee ||
ਵਢੀਅਹਿ ਹਥ ਦਲਾਲ ਕੇ; ਮੁਸਫੀ ਏਹ ਕਰੇਇ ॥
vadde'eeh hath dhalaal ke; musafee eh karee ||
ਨਾਨਕ. ਅਗੈ ਸੋ ਮਿਲੈ; ਜਿ ਖਟੇ ਘਾਲੇ ਦੇਇ ॥੧॥
naanak. agai so milai; j khaTe ghaale dhee ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਜਿਉ ਜੋਰੂ ਸਿਰਨਾਵਣੀ; ਆਵੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥
jiu joroo siranaavaNee; aavai vaaro vaar ||
ਜੂਠੇ ਜੂਠਾ ਮੁਖਿ ਵਸੈ; ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥
jootte joottaa mukh vasai; nit nit hoe khuaar ||
ਸੂਚੇ ਏਹਿ. ਨ ਆਖੀਅਹਿ; ਬਹਨਿ ਜਿ ਪਿੰਡਾ ਧੋਇ ॥
sooche eh. na aakhe'eeh; bahan j pinddaa dhoe ||
ਸੂਚੇ ਸੇਈ ਨਾਨਕਾ; ਜਿਨ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੋਇ ॥੨॥
sooche se'eee naanakaa; jin man vasiaa soe ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਤੁਰੇ ਪਲਾਣੇ ਪਉਣ ਵੇਗ; ਹਰ ਰੰਗੀ ਹਰਮ ਸਵਾਰਿਆ ॥
ture palaaNe pauN veg; har rangee haram savaariaa ||
ਕੋਠੇ ਮੰਡਪ ਮਾੜੀਆ; ਲਾਇ ਬੈਠੇ ਕਰਿ ਪਾਸਾਰਿਆ ॥
kotte manddap maaReeaa; laae baitte kar paasaariaa ||
ਚੀਜ ਕਰਨਿ ਮਨਿ ਭਾਵਦੇ; ਹਰਿ ਬੁਝਨਿ ਨਾਹੀ. ਹਾਰਿਆ ॥
cheej karan man bhaavadhe; har bujhan naahee. haariaa ||
ਕਰਿ ਫੁਰਮਾਇਸਿ ਖਾਇਆ; ਵੇਖਿ ਮਹਲਤਿ. ਮਰਣੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥
kar furamaaeis khaaeiaa; vekh mahalat. maraN visaariaa ||
ਜਰੁ ਆਈ; ਜੋਬਨਿ ਹਾਰਿਆ ॥੧੭॥
jar aae'ee; joban haariaa ||17||
ਜਿਥੈ ਜਾਇ ਬਹੈ. ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ; ਸੋ ਥਾਨੁ ਸੁਹਾਵਾ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
jithai jaae bahai. meraa satiguroo; so thaan suhaavaa. raam raaje ||
ਗੁਰਸਿਖੀਂ. ਸੋ ਥਾਨੁ ਭਾਲਿਆ; ਲੈ ਧੂਰਿ ਮੁਖਿ ਲਾਵਾ ॥
gurasikha(n)ee. so thaan bhaaliaa; lai dhoor mukh laavaa ||
ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੀ ਘਾਲ. ਥਾਇ ਪਈ; ਜਿਨ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਾ ॥
gurasikhaa kee ghaal. thaae pe'ee; jin har naam dhiaavaa ||
ਜਿਨੑ ਨਾਨਕੁ. ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਜਿਆ; ਤਿਨ ਹਰਿ ਪੂਜ ਕਰਾਵਾ ॥੨॥
jin naanak. satigur poojiaa; tin har pooj karaavaa ||2||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਜੇ ਕਰਿ ਸੂਤਕੁ ਮੰਨੀਐ; ਸਭ ਤੈ ਸੂਤਕੁ ਹੋਇ ॥
je kar sootak manneeaai; sabh tai sootak hoe ||
ਗੋਹੇ ਅਤੈ ਲਕੜੀ; ਅੰਦਰਿ ਕੀੜਾ ਹੋਇ ॥
gohe atai lakaRee; andhar keeRaa hoe ||
ਜੇਤੇ ਦਾਣੇ ਅੰਨ ਕੇ; ਜੀਆ ਬਾਝੁ. ਨ ਕੋਇ ॥
jete dhaaNe ann ke; jeeaa baajh. na koe ||
ਪਹਿਲਾ ਪਾਣੀ ਜੀਉ ਹੈ; ਜਿਤੁ ਹਰਿਆ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
pahilaa paaNee jeeu hai; jit hariaa sabh koe ||
ਸੂਤਕੁ ਕਿਉ ਕਰਿ ਰਖੀਐ; ਸੂਤਕੁ ਪਵੈ ਰਸੋਇ ॥
sootak kiu kar rakheeaai; sootak pavai rasoe ||
ਨਾਨਕ. ਸੂਤਕੁ ਏਵ. ਨ ਉਤਰੈ; ਗਿਆਨੁ ਉਤਾਰੇ ਧੋਇ ॥੧॥
naanak. sootak ev. na autarai; giaan autaare dhoe ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਮਨ ਕਾ ਸੂਤਕੁ ਲੋਭੁ ਹੈ; ਜਿਹਵਾ ਸੂਤਕੁ ਕੂੜੁ ॥
man kaa sootak lobh hai; jihavaa sootak kooR ||
ਅਖੀ ਸੂਤਕੁ ਵੇਖਣਾ; ਪਰ ਤ੍ਰਿਅ ਪਰ ਧਨ ਰੂਪੁ ॥
akhee sootak vekhaNaa; par tria par dhan roop ||
ਕੰਨੀ ਸੂਤਕੁ ਕੰਨਿ ਪੈ; ਲਾਇਤਬਾਰੀ ਖਾਹਿ ॥
kannee sootak kann pai; laaeitabaaree khaeh ||
ਨਾਨਕ. ਹੰਸਾ ਆਦਮੀ; ਬਧੇ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਹਿ ॥੨॥
naanak. hansaa aadhamee; badhe jam pur jaeh ||2||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਸਭੋ ਸੂਤਕੁ ਭਰਮੁ ਹੈ; ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥
sabho sootak bharam hai; dhoojai lagai jaae ||
ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਹੁਕਮੁ ਹੈ; ਭਾਣੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
janmaN maraNaa hukam hai; bhaaNai aavai jaae ||
ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਹੈ; ਦਿਤੋਨੁ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ ॥
khaaNaa peeNaa pavitr hai; dhiton rijak sanbaeh ||
ਨਾਨਕ. ਜਿਨੑੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝਿਆ; ਤਿਨੑਾ ਸੂਤਕੁ ਨਾਹਿ ॥੩॥
naanak. jinee guramukh bujhiaa; tinaa sootak naeh ||3||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਵਡਾ ਕਰਿ ਸਾਲਾਹੀਐ; ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਵਡੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ॥
satigur vaddaa kar saalaaheeaai; jis vich vaddeeaa vaddiaae'eeaa ||
ਸਹਿ ਮੇਲੇ; ਤਾ ਨਦਰੀ ਆਈਆ ॥
seh mele; taa nadharee aae'eeaa ||
ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ; ਤਾ ਮਨਿ ਵਸਾਈਆ ॥
jaa tis bhaaNaa; taa man vasaae'eeaa ||
ਕਰਿ ਹੁਕਮੁ ਮਸਤਕਿ ਹਥੁ ਧਰਿ; ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ਕਢੀਆ ਬੁਰਿਆਈਆ ॥
kar hukam masatak hath dhar; vichahu maar kaddeeaa buriaae'eeaa ||
ਸਹਿ ਤੁਠੈ; ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈਆ ॥੧੮॥
seh tuttai; nu nidh paae'eeaa ||18||
ਗੁਰਸਿਖਾ ਮਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ; ਹਰਿ ਨਾਮ ਹਰਿ ਤੇਰੀ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
gurasikhaa man har preet hai; har naam har teree. raam raaje ||
ਕਰਿ ਸੇਵਹਿ. ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ; ਭੁਖ ਜਾਇ ਲਹਿ ਮੇਰੀ ॥
kar seveh. pooraa satiguroo; bhukh jaae leh meree ||
ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੀ ਭੁਖ. ਸਭ ਗਈ; ਤਿਨ ਪਿਛੈ. ਹੋਰ ਖਾਇ ਘਨੇਰੀ ॥
gurasikhaa kee bhukh. sabh ge'ee; tin pichhai. hor khaae ghaneree ||
ਜਨ ਨਾਨਕ. ਹਰਿ ਪੁੰਨੁ ਬੀਜਿਆ; ਫਿਰਿ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ, ਹਰਿ ਪੁੰਨ ਕੇਰੀ ॥੩॥
jan naanak. har punn beejiaa; fir toT na aavai, har punn keree ||3||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਪਹਿਲਾ ਸੁਚਾ ਆਪਿ ਹੋਇ; ਸੁਚੈ ਬੈਠਾ ਆਇ ॥
pahilaa suchaa aap hoe; suchai baittaa aae ||
ਸੁਚੇ ਅਗੈ ਰਖਿਓਨੁ; ਕੋਇ. ਨ ਭਿਟਿਓ ਜਾਇ ॥
suche agai rakhion; koe. na bhiTio jaae ||
ਸੁਚਾ ਹੋਇ ਕੈ ਜੇਵਿਆ; ਲਗਾ ਪੜਣਿ ਸਲੋਕੁ ॥
suchaa hoe kai jeviaa; lagaa paRaN salok ||
ਕੁਹਥੀ ਜਾਈ ਸਟਿਆ; ਕਿਸੁ ਏਹੁ ਲਗਾ ਦੋਖੁ ॥
kuhathee jaae'ee saTiaa; kis eh lagaa dhokh ||
ਅੰਨੁ ਦੇਵਤਾ ਪਾਣੀ ਦੇਵਤਾ, ਬੈਸੰਤਰੁ ਦੇਵਤਾ ਲੂਣੁ ॥
ann dhevataa paaNee dhevataa, baisantar dhevataa looN ||
ਪੰਜਵਾ ਪਾਇਆ ਘਿਰਤੁ ॥ ਤਾ ਹੋਆ ਪਾਕੁ ਪਵਿਤੁ ॥
panjavaa paaeiaa ghirat || taa hoaa paak pavit ||
ਪਾਪੀ ਸਿਉ ਤਨੁ ਗਡਿਆ; ਥੁਕਾ ਪਈਆ ਤਿਤੁ ॥
paapee siu tan gaddiaa; thukaa pe'eeaa tit ||
ਜਿਤੁ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ. ਨ ਊਚਰਹਿ; ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ. ਰਸ ਖਾਹਿ ॥
jit mukh naam. na uoochareh; bin naavai. ras khaeh ||
ਨਾਨਕ. ਏਵੈ ਜਾਣੀਐ; ਤਿਤੁ ਮੁਖਿ ਥੁਕਾ ਪਾਹਿ ॥੧॥
naanak. evai jaaNeeaai; tit mukh thukaa paeh ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਭੰਡਿ ਜੰਮੀਐ. ਭੰਡਿ ਨਿੰਮੀਐ; ਭੰਡਿ ਮੰਗਣੁ ਵੀਆਹੁ ॥
bhandd janmeeaai. bhandd ninmeeaai; bhandd mangaN veeaahu ||
ਭੰਡਹੁ ਹੋਵੈ ਦੋਸਤੀ; ਭੰਡਹੁ ਚਲੈ ਰਾਹੁ ॥
bhanddahu hovai dhosatee; bhanddahu chalai raahu ||
ਭੰਡੁ ਮੁਆ. ਭੰਡੁ ਭਾਲੀਐ; ਭੰਡਿ ਹੋਵੈ ਬੰਧਾਨੁ ॥
bhandd muaa. bhandd bhaaleeaai; bhandd hovai bandhaan ||
ਸੋ ਕਿਉ ਮੰਦਾ ਆਖੀਐ; ਜਿਤੁ ਜੰਮਹਿ ਰਾਜਾਨ ॥
so kiu mandhaa aakheeaai; jit janmeh raajaan ||
ਭੰਡਹੁ ਹੀ ਭੰਡੁ ਊਪਜੈ; ਭੰਡੈ ਬਾਝੁ. ਨ ਕੋਇ ॥
bhanddahu hee bhandd uoopajai; bhanddai baajh. na koe ||
ਨਾਨਕ. ਭੰਡੈ ਬਾਹਰਾ; ਏਕੋ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥
naanak. bhanddai baaharaa; eko sachaa soe ||
ਜਿਤੁ ਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀਐ; ਭਾਗਾ ਰਤੀ ਚਾਰਿ ॥
jit mukh sadhaa saalaaheeaai; bhaagaa ratee chaar ||
ਨਾਨਕ. ਤੇ ਮੁਖ ਊਜਲੇ; ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੨॥
naanak. te mukh uoojale; tit sachai dharabaar ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਆਪਣਾ; ਜਿਸੁ ਨਾਹੀ. ਸੋ ਚੁਣਿ ਕਢੀਐ ॥
sabh ko aakhai aapaNaa; jis naahee. so chuN kaddeeaai ||
ਕੀਤਾ ਆਪੋ ਆਪਣਾ; ਆਪੇ ਹੀ ਲੇਖਾ ਸੰਢੀਐ ॥
keetaa aapo aapaNaa; aape hee lekhaa sanddeeaai ||
ਜਾ ਰਹਣਾ ਨਾਹੀ. ਐਤੁ ਜਗਿ; ਤਾ ਕਾਇਤੁ ਗਾਰਬਿ ਹੰਢੀਐ ॥
jaa rahaNaa naahee. aait jag; taa kaaeit gaarab handdeeaai ||
ਮੰਦਾ. ਕਿਸੈ ਨ ਆਖੀਐ; ਪੜਿ ਅਖਰੁ. ਏਹੋ ਬੁਝੀਐ ॥
mandhaa. kisai na aakheeaai; paR akhar. eho bujheeaai ||
ਮੂਰਖੈ ਨਾਲਿ; ਨ ਲੁਝੀਐ ॥੧੯॥
moorakhai naal; na lujheeaai ||19||
ਗੁਰਸਿਖਾ ਮਨਿ ਵਾਧਾਈਆ; ਜਿਨ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਡਿਠਾ, ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
gurasikhaa man vaadhaae'eeaa; jin meraa satiguroo ddittaa, raam raaje ||
ਕੋਈ ਕਰਿ ਗਲ ਸੁਣਾਵੈ. ਹਰਿ ਨਾਮ ਕੀ; ਸੋ ਲਗੈ ਗੁਰਸਿਖਾ ਮਨਿ ਮਿਠਾ ॥
koe'ee kar gal suNaavai. har naam kee; so lagai gurasikhaa man mittaa ||
ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਗੁਰਸਿਖ ਪੈਨਾਈਅਹਿ ਜਿਨੑਾ; ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤੁਠਾ ॥
har dharageh gurasikh painaae'eeeh jinaa; meraa satigur tuttaa ||
ਜਨ ਨਾਨਕੁ. ਹਰਿ ਹਰਿ ਹੋਇਆ; ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵੁਠਾ ॥੪॥੧੨॥੧੯॥
jan naanak. har har hoeiaa; har har man vuttaa ||4||12||19||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਨਾਨਕ. ਫਿਕੈ ਬੋਲਿਐ; ਤਨੁ ਮਨੁ ਫਿਕਾ ਹੋਇ ॥
naanak. fikai boliaai; tan man fikaa hoe ||
ਫਿਕੋ ਫਿਕਾ ਸਦੀਐ; ਫਿਕੇ ਫਿਕੀ ਸੋਇ ॥
fiko fikaa sadheeaai; fike fikee soe ||
ਫਿਕਾ ਦਰਗਹ ਸਟੀਐ; ਮੁਹਿ ਥੁਕਾ ਫਿਕੇ ਪਾਇ ॥
fikaa dharageh saTeeaai; muh thukaa fike paae ||
ਫਿਕਾ ਮੂਰਖੁ ਆਖੀਐ; ਪਾਣਾ ਲਹੈ ਸਜਾਇ ॥੧॥
fikaa moorakh aakheeaai; paaNaa lahai sajaae ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 ||
ਅੰਦਰਹੁ ਝੂਠੇ ਪੈਜ ਬਾਹਰਿ; ਦੁਨੀਆ ਅੰਦਰਿ ਫੈਲੁ ॥
andharahu jhootte paij baahar; dhuneeaa andhar fail ||
ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਜੇ ਨਾਵਹਿ; ਉਤਰੈ ਨਾਹੀ. ਮੈਲੁ ॥
attasatt teerath je naaveh; autarai naahee. mail ||
ਜਿਨੑ ਪਟੁ ਅੰਦਰਿ, ਬਾਹਰਿ ਗੁਦੜੁ; ਤੇ ਭਲੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥
jin paT andhar, baahar gudhaR; te bhale sansaar ||
ਤਿਨੑ ਨੇਹੁ ਲਗਾ ਰਬ ਸੇਤੀ; ਦੇਖਨੑੇ ਵੀਚਾਰਿ ॥
tin neh lagaa rab setee; dhekhane veechaar ||
ਰੰਗਿ ਹਸਹਿ, ਰੰਗਿ ਰੋਵਹਿ; ਚੁਪ ਭੀ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ॥
rang haseh, rang roveh; chup bhee kar jaeh ||
ਪਰਵਾਹ ਨਾਹੀ. ਕਿਸੈ ਕੇਰੀ; ਬਾਝੁ ਸਚੇ ਨਾਹ ॥
paravaeh naahee. kisai keree; baajh sache naeh ||
ਦਰਿ ਵਾਟ ਉਪਰਿ ਖਰਚੁ ਮੰਗਾ; ਜਬੈ ਦੇਇ. ਤ ਖਾਹਿ ॥
dhar vaaT aupar kharach mangaa; jabai dhee. ta khaeh ||
ਦੀਬਾਨੁ ਏਕੋ. ਕਲਮ ਏਕਾ; ਹਮਾ ਤੁਮੑਾ ਮੇਲੁ ॥
dheebaan eko. kalam ekaa; hamaa tumaa mel ||
ਦਰਿ ਲਏ ਲੇਖਾ. ਪੀੜਿ ਛੁਟੈ; ਨਾਨਕਾ. ਜਿਉ ਤੇਲੁ ॥੨॥
dhar le lekhaa. peeR chhuTai; naanakaa. jiu tel ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਆਪੇ ਹੀ ਕਰਣਾ ਕੀਓ; ਕਲ ਆਪੇ ਹੀ ਤੈ ਧਾਰੀਐ ॥
aape hee karaNaa keeo; kal aape hee tai dhaareeaai ||
ਦੇਖਹਿ ਕੀਤਾ ਆਪਣਾ; ਧਰਿ ਕਚੀ ਪਕੀ ਸਾਰੀਐ ॥
dhekheh keetaa aapaNaa; dhar kachee pakee saareeaai ||
ਜੋ ਆਇਆ ਸੋ ਚਲਸੀ; ਸਭੁ ਕੋਈ ਆਈ ਵਾਰੀਐ ॥
jo aaeiaa so chalasee; sabh koe'ee aae'ee vaareeaai ||
ਜਿਸ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਣ ਹਹਿ; ਕਿਉ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ॥
jis ke jeea paraaN heh; kiu saahib manahu visaareeaai ||
ਆਪਣ ਹਥੀ ਆਪਣਾ; ਆਪੇ ਹੀ ਕਾਜੁ ਸਵਾਰੀਐ ॥੨੦॥
aapaN hathee aapaNaa; aape hee kaaj savaareeaai ||20||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥
aasaa mahalaa 4 ||
ਜਿਨੑਾ ਭੇਟਿਆ ਮੇਰਾ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ; ਤਿਨ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵੈ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
jinaa bheTiaa meraa pooraa satiguroo; tin har naam dhriRaavai. raam raaje ||
ਤਿਸ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਉਤਰੈ; ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
tis kee trisanaa bhukh sabh autarai; jo har naam dhiaavai ||
ਜੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ; ਤਿਨੑ ਜਮੁ. ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥
jo har har naam dhiaaeidhe; tin jam. neR na aavai ||
ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ. ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ; ਨਿਤ ਜਪੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ. ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਤਰਾਵੈ ॥੧॥
jan naanak ku. har kripaa kar; nit japai har naam. har naam taraavai ||1||
ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 ||
ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਆਸਕੀ; ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥
eh kinehee aasakee; dhoojai lagai jaae ||
ਨਾਨਕ. ਆਸਕੁ ਕਾਂਢੀਐ; ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥
naanak. aasak kaa(n)ddeeaai; sadh hee rahai samaae ||
ਚੰਗੈ ਚੰਗਾ ਕਰਿ ਮੰਨੇ; ਮੰਦੈ ਮੰਦਾ ਹੋਇ ॥
changai changaa kar manne; mandhai mandhaa hoe ||
ਆਸਕੁ ਏਹੁ. ਨ ਆਖੀਐ; ਜਿ ਲੇਖੈ ਵਰਤੈ ਸੋਇ ॥੧॥
aasak eh. na aakheeaai; j lekhai varatai soe ||1||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 ||
ਸਲਾਮੁ ਜਬਾਬੁ ਦੋਵੈ ਕਰੇ; ਮੁੰਢਹੁ ਘੁਥਾ ਜਾਇ ॥
salaam jabaab dhovai kare; munddahu ghuthaa jaae ||
ਨਾਨਕ. ਦੋਵੈ ਕੂੜੀਆ; ਥਾਇ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥੨॥
naanak. dhovai kooReeaa; thaae na kaae'ee paae ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ; ਸੋ ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਸਮੑਾਲੀਐ ॥
jit seviaai sukh paae'eeaai; so saahib sadhaa samaaleeaai ||
ਜਿਤੁ ਕੀਤਾ ਪਾਈਐ ਆਪਣਾ; ਸਾ ਘਾਲ ਬੁਰੀ. ਕਿਉ ਘਾਲੀਐ ॥
jit keetaa paae'eeaai aapaNaa; saa ghaal buree. kiu ghaaleeaai ||
ਮੰਦਾ. ਮੂਲਿ ਨ ਕੀਚਈ; ਦੇ ਲੰਮੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੀਐ ॥
mandhaa. mool na keeche'ee; dhe lanmee nadhar nihaaleeaai ||
ਜਿਉ ਸਾਹਿਬ ਨਾਲਿ. ਨ ਹਾਰੀਐ; ਤੇਵੇਹਾ ਪਾਸਾ ਢਾਲੀਐ ॥
jiu saahib naal. na haareeaai; tevehaa paasaa ddaaleeaai ||
ਕਿਛੁ ਲਾਹੇ ਉਪਰਿ; ਘਾਲੀਐ ॥੨੧॥
kichh laahe aupar; ghaaleeaai ||21||
ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ; ਤਿਨਾ ਫਿਰਿ ਬਿਘਨੁ. ਨ ਹੋਈ, ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
jinee guramukh naam dhiaaeiaa; tinaa fir bighan. na hoe'ee, raam raaje ||
ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਨਾਇਆ; ਤਿਨ ਪੂਜੇ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥
jinee satigur purakh manaaeiaa; tin pooje sabh koe'ee ||
ਜਿਨੑੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਸੇਵਿਆ; ਤਿਨੑਾ ਸੁਖੁ ਸਦ ਹੋਈ ॥
jinee satigur piaaraa seviaa; tinaa sukh sadh hoe'ee ||
ਜਿਨੑਾ ਨਾਨਕੁ. ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ; ਤਿਨੑਾ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥੨॥
jinaa naanak. satigur bheTiaa; tinaa miliaa har soe'ee ||2||
ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 ||
ਚਾਕਰੁ ਲਗੈ ਚਾਕਰੀ; ਨਾਲੇ ਗਾਰਬੁ ਵਾਦੁ ॥
chaakar lagai chaakaree; naale gaarab vaadh ||
ਗਲਾ ਕਰੇ ਘਣੇਰੀਆ; ਖਸਮ. ਨ ਪਾਏ ਸਾਦੁ ॥
galaa kare ghaNereeaa; khasam. na paae saadh ||
ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸੇਵਾ ਕਰੇ; ਤਾ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ਮਾਨੁ ॥
aap gavaae sevaa kare; taa kichh paae maan ||
ਨਾਨਕ. ਜਿਸ ਨੋ ਲਗਾ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ; ਲਗਾ ਸੋ ਪਰਵਾਨੁ ॥੧॥
naanak. jis no lagaa tis milai; lagaa so paravaan ||1||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 ||
ਜੋ ਜੀਇ ਹੋਇ ਸੁ ਉਗਵੈ; ਮੁਹ ਕਾ ਕਹਿਆ ਵਾਉ ॥
jo je'ee hoe su augavai; muh kaa kahiaa vaau ||
ਬੀਜੇ ਬਿਖੁ ਮੰਗੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ; ਵੇਖਹੁ ਏਹੁ ਨਿਆਉ ॥੨॥
beeje bikh mangai anmrit; vekhahu eh niaau ||2||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 ||
ਨਾਲਿ ਇਆਣੇ ਦੋਸਤੀ; ਕਦੇ. ਨ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥
naal eiaaNe dhosatee; kadhe. na aavai raas ||
ਜੇਹਾ ਜਾਣੈ. ਤੇਹੋ ਵਰਤੈ; ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਨਿਰਜਾਸਿ ॥
jehaa jaaNai. teho varatai; vekhahu ko nirajaas ||
ਵਸਤੂ ਅੰਦਰਿ. ਵਸਤੁ ਸਮਾਵੈ; ਦੂਜੀ ਹੋਵੈ ਪਾਸਿ ॥
vasatoo andhar. vasat samaavai; dhoojee hovai paas ||
ਸਾਹਿਬ ਸੇਤੀ. ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲੈ; ਕਹੀ ਬਣੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥
saahib setee. hukam na chalai; kahee baNai aradhaas ||
ਕੂੜਿ ਕਮਾਣੈ. ਕੂੜੋ ਹੋਵੈ; ਨਾਨਕ. ਸਿਫਤਿ ਵਿਗਾਸਿ ॥੩॥
kooR kamaaNai. kooRo hovai; naanak. sifat vigaas ||3||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 ||
ਨਾਲਿ ਇਆਣੇ ਦੋਸਤੀ; ਵਡਾਰੂ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ॥
naal eiaaNe dhosatee; vaddaaroo siu neh ||
ਪਾਣੀ ਅੰਦਰਿ ਲੀਕ ਜਿਉ; ਤਿਸ ਦਾ ਥਾਉ ਨ ਥੇਹੁ ॥੪॥
paaNee andhar leek jiu; tis dhaa thaau na theh ||4||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 ||
ਹੋਇ ਇਆਣਾ ਕਰੇ ਕੰਮੁ; ਆਣਿ ਨ ਸਕੈ ਰਾਸਿ ॥
hoe eiaaNaa kare kanm; aaN na sakai raas ||
ਜੇ ਇਕ ਅਧ ਚੰਗੀ ਕਰੇ; ਦੂਜੀ ਭੀ ਵੇਰਾਸਿ ॥੫॥
je eik adh changee kare; dhoojee bhee veraas ||5||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਚਾਕਰੁ ਲਗੈ ਚਾਕਰੀ; ਜੇ ਚਲੈ ਖਸਮੈ ਭਾਇ ॥
chaakar lagai chaakaree; je chalai khasamai bhaae ||
ਹੁਰਮਤਿ ਤਿਸ ਨੋ ਅਗਲੀ; ਓਹੁ ਵਜਹੁ ਭਿ ਦੂਣਾ ਖਾਇ ॥
huramat tis no agalee; oh vajahu bh dhooNaa khaae ||
ਖਸਮੈ ਕਰੇ ਬਰਾਬਰੀ; ਫਿਰਿ ਗੈਰਤਿ ਅੰਦਰਿ ਪਾਇ ॥
khasamai kare baraabaree; fir gairat andhar paae ||
ਵਜਹੁ ਗਵਾਏ ਅਗਲਾ; ਮੁਹੇ ਮੁਹਿ ਪਾਣਾ ਖਾਇ ॥
vajahu gavaae agalaa; muhe muh paaNaa khaae ||
ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਤਾ ਖਾਵਣਾ; ਤਿਸੁ ਕਹੀਐ ਸਾਬਾਸਿ ॥
jis dhaa dhitaa khaavaNaa; tis kaheeaai saabaas ||
ਨਾਨਕ. ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲਈ; ਨਾਲਿ ਖਸਮ ਚਲੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥੨੨॥
naanak. hukam na chale'ee; naal khasam chalai aradhaas ||22||
ਜਿਨੑਾ ਅੰਤਰਿ. ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ; ਤਿਨੑ ਹਰਿ ਰਖਣਹਾਰਾ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
jinaa antar. guramukh preet hai; tin har rakhaNahaaraa. raam raaje ||
ਤਿਨੑ ਕੀ ਨਿੰਦਾ. ਕੋਈ ਕਿਆ ਕਰੇ; ਜਿਨੑ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥
tin kee nindhaa. koe'ee kiaa kare; jin har naam piaaraa ||
ਜਿਨ ਹਰਿ ਸੇਤੀ. ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ; ਸਭ ਦੁਸਟ ਝਖ ਮਾਰਾ ॥
jin har setee. man maaniaa; sabh dhusaT jhakh maaraa ||
ਜਨ ਨਾਨਕ. ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ; ਹਰਿ ਰਖਣਹਾਰਾ ॥੩॥
jan naanak. naam dhiaaeiaa; har rakhaNahaaraa ||3||
ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 ||
ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਦਾਤਿ; ਆਪਸ ਤੇ ਜੋ ਪਾਈਐ ॥
eh kinehee dhaat; aapas te jo paae'eeaai ||
ਨਾਨਕ. ਸਾ ਕਰਮਾਤਿ; ਸਾਹਿਬ ਤੁਠੈ ਜੋ ਮਿਲੈ ॥੧॥
naanak. saa karamaat; saahib tuttai jo milai ||1||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 ||
ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਚਾਕਰੀ; ਜਿਤੁ ਭਉ ਖਸਮ ਨ ਜਾਇ ॥
eh kinehee chaakaree; jit bhu khasam na jaae ||
ਨਾਨਕ. ਸੇਵਕੁ ਕਾਢੀਐ; ਜਿ ਸੇਤੀ ਖਸਮ ਸਮਾਇ ॥੨॥
naanak. sevak kaaddeeaai; j setee khasam samaae ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਨਾਨਕ. ਅੰਤ ਨ ਜਾਪਨੑੀ; ਹਰਿ ਤਾ ਕੇ ਪਾਰਾਵਾਰ ॥
naanak. ant na jaapanee; har taa ke paaraavaar ||
ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਸਾਖਤੀ; ਫਿਰਿ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਮਾਰ ॥
aap karaae saakhatee; fir aap karaae maar ||
ਇਕਨੑਾ ਗਲੀ ਜੰਜੀਰੀਆ; ਇਕਿ ਤੁਰੀ ਚੜਹਿ ਬਿਸੀਆਰ ॥
eikanaa galee janjeereeaa; eik turee chaReh biseeaar ||
ਆਪਿ ਕਰਾਏ. ਕਰੇ ਆਪਿ; ਹਉ. ਕੈ ਸਿਉ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥
aap karaae. kare aap; hu. kai siu karee pukaar ||
ਨਾਨਕ. ਕਰਣਾ ਜਿਨਿ ਕੀਆ; ਫਿਰਿ ਤਿਸ ਹੀ ਕਰਣੀ ਸਾਰ ॥੨੩॥
naanak. karaNaa jin keeaa; fir tis hee karaNee saar ||23||
ਹਰਿ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ. ਭਗਤ ਉਪਾਇਆ; ਪੈਜ ਰਖਦਾ ਆਇਆ. ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
har jug jug. bhagat aupaaeiaa; paij rakhadhaa aaeiaa. raam raaje ||
ਹਰਣਾਖਸੁ ਦੁਸਟੁ ਹਰਿ ਮਾਰਿਆ; ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਤਰਾਇਆ ॥
haraNaakhas dhusaT har maariaa; prahalaadh taraaeiaa ||
ਅਹੰਕਾਰੀਆ ਨਿੰਦਕਾ. ਪਿਠਿ ਦੇਇ; ਨਾਮਦੇਉ. ਮੁਖਿ ਲਾਇਆ ॥
ahankaareeaa nindhakaa. pitt dhee; naamadheu. mukh laaeiaa ||
ਜਨ ਨਾਨਕ. ਐਸਾ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ; ਅੰਤਿ ਲਏ ਛਡਾਇਆ ॥੪॥੧੩॥੨੦॥
jan naanak. aaisaa har seviaa; ant le chhaddaaeiaa ||4||13||20||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 ||
ਆਪੇ ਭਾਂਡੇ ਸਾਜਿਅਨੁ; ਆਪੇ ਪੂਰਣੁ ਦੇਇ ॥
aape bhaa(n)dde saajian; aape pooraN dhee ||
ਇਕਨੑੀ ਦੁਧੁ ਸਮਾਈਐ; ਇਕਿ ਚੁਲੑੈ ਰਹਨੑਿ ਚੜੇ ॥
eikanee dhudh samaae'eeaai; eik chulai rahana chaRe ||
ਇਕਿ ਨਿਹਾਲੀ ਪੈ ਸਵਨੑਿ; ਇਕਿ. ਉਪਰਿ ਰਹਨਿ ਖੜੇ ॥
eik nihaalee pai savana; eik. aupar rahan khaRe ||
ਤਿਨੑਾ ਸਵਾਰੇ ਨਾਨਕਾ; ਜਿਨੑ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੧॥
tinaa savaare naanakaa; jin ku nadhar kare ||1||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 ||
ਆਪੇ ਸਾਜੇ. ਕਰੇ ਆਪਿ; ਜਾਈ ਭਿ ਰਖੈ ਆਪਿ ॥
aape saaje. kare aap; jaae'ee bh rakhai aap ||
ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਕੈ; ਦੇਖੈ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥
tis vich jant aupaae kai; dhekhai thaap authaap ||
ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਨਾਨਕਾ; ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥੨॥
kis no kaheeaai naanakaa; sabh kichh aape aap ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਵਡੇ ਕੀਆ ਵਡਿਆਈਆ; ਕਿਛੁ ਕਹਣਾ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥
vadde keeaa vaddiaae'eeaa; kichh kahaNaa kahaN na jaae ||
ਸੋ ਕਰਤਾ ਕਾਦਰ ਕਰੀਮੁ; ਦੇ ਜੀਆ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ ॥
so karataa kaadhar kareem; dhe jeeaa rijak sanbaeh ||
ਸਾਈ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ; ਧੁਰਿ ਛੋਡੀ ਤਿੰਨੈ ਪਾਇ ॥
saae'ee kaar kamaavaNee; dhur chhoddee tinnai paae ||
ਨਾਨਕ. ਏਕੀ ਬਾਹਰੀ; ਹੋਰ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥
naanak. ekee baaharee; hor dhoojee naahee jaae ||
ਸੋ ਕਰੇ; ਜਿ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥੨੪॥੧॥ ਸੁਧੁ
so kare; j tisai rajaae ||24||1|| sudhu
Gurbani text: Shabad OS, database 4.8.7. Original paath text is preserved; Roman script is a reading aid, not a translation. Paath lengths and selections vary by maryada.
ਗੁਰਬਾਣੀ ਪਾਠ: Shabad OS। ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਆਪਣੀ ਮਰਯਾਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।
ਗੁਰਬਾਣੀ ਪਾਠ: Shabad OS। ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਆਪਣੀ ਮਰਯਾਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।